Celestial Academy: Silver Eyed

Chapter 34

I got up quickly when I felt the rays of sunlight on my face. Its already 7 am and I need to get ready because the match will start at 10 am. Dumiretso na ako sa banyo at ginawa ang dapat na gawin. Matapos kong maligo, agad na akong nagbihis at sinuot ang P.E uniform. Since I can transform my spirits into weapon, carrying weapons would be unnecessary. But I decided to hide a couple of knives on my straps, just in case.

Dumiretso na ako sa cafeteria dahil hindi ko sila nakita sa baba. Baka nga tulog pa yung mga 'yon eh since mag e-eight pa lang naman. Wala naman kasi talagang dapat paghandaan sa ranking match kaya ayon. They're savoring the time they have for sleeping. Napailing naman ako, those two.

Pagpasok na pagpasok ko sa cafeteria bahagya akong nagulat nang makita ko na marami naring mga tao--- I mean, mages. Ang aga pa ah? Bakit halos kalahati ng mages eh nandito at handang handa na? The sight of them was almost appeasing for me. They are all suited, wearing their P.E uniform with different weapons strapped on their sides. Some are even holding shields and swords. It almost looked like we're going to war, which is actually true.

Dumiretso ako sa pilahan at napansin kong halos napatigil ang lahat ng mages at napatitig sa akin. I furrowed my eyebrows, what now? Some are looking at me with admiration on their eyes but some are looking at me with horror. Suddenly, a memory flashed in my mind.

I released the true form of Philia. 

Philia radiated golden light that fucking lit the whole academy and . . . 

I almost killed their rank 2.

I rubbed my temples and heaved a sigh. Oo nga pala, maraming estudyante ang nakakita at sino bang niloloko ko? Mabilis kumalat ang balita dito. I just didn't notice yesterday since I was out . . . with Nathan.

Shit. I immediately blushed when I thought of him and the things we did yesterday. Pumila na lang ako tsaka ako kumuha ng pancakes at coffee.

"Bakit tingin ng tingin 'tong mga 'to master?" I almost yelped when I heard Minerva's voice inside my mind. What the hell, halos hindi ko man lang siya napansin!

"Kanina ka pa nandiyan?!" I exclaimed. Napatingin naman ang mga estudyante sa gawi namin.

Sumimangot naman si Minerva tsaka ako inirapan.

"Alam mo master, konteng konte na lang talaga iisipin ko na na wala kang pake sa'kin eh. Kanina pa kaya ako sumusunod sa'yo master! Muntik mo na nga akong siraduhan ng pinto at talagang kinulong mo ako sa elevator ah? Buti at nakahanap ako ng butas palabas." Naglakad na ako papunta sa table habang hinahayaan siyang dumaldal. "Nako talaga master ah! Hinayaan na nga namin kayo makipagharutan ng buong araw tapos hindi mo pa ako papansinin ng ganito? Asan ang hustisya master? Nasaan?!"

Tumigil ako sa paglalakad tsaka siya tinitigan ng masama.

"Sabi ko nga, tatahimik na ako master." Sabi niya tsaka umaktong tinahi ang bibig tsaka umiwas sa titig ko. Inirapan ko siya at dumiretso na ako sa bakanteng table sa dulo tsaka sinimulang kumain. Maaawa na sana ako dahil hindi ko talaga siya napansin eh, kaso---- aslkdnaskfjnas! Matitiris ko talaga 'tong Aeris na 'to.