Chapter Six
-Sorry dahil matagal ang updates. I wanted to bring the very best out of this story and marami lang akong ginagawa ngayon so ayaw ko siyang madaliin. Sana you'll stay in touch. I will try my very best na makapag update ng mabilis if hindi na busy. 'Di bale,mataas naman ang update ngayon.😘
[Enna's POV]
"Mikho..."nanginginig kong sabi sa kanya when I halted Moley in our garage. He turned his head to me, wearing a frown.
"B-bakit? Is your womanhood still hurting?" he asked nervously.
I shook my head and played with my hands. I could feel my knees turning into jellies at nanginginig rin ang mga hands ko sa sobrang kaba. "Bumalik nalang kaya tayo?"
He gasped, wiping the beads of sweat on his forehead and went out of Moley. Nakita ko siyang umikot sa side ko at pinagbuksan ako ng pinto.
"Marami pa akong kailangang asikasuhin ngayon, Enna. I don't have all the time in the world. Halika na." I heard his faint breath and hindi na ako naka react when he reached for my hand to pull me out Moley.
He was maybe trying to conceal his tension kasi like me, his hand was as cold as ice rin. Naglakad kami habang napakapit ang dalawang kamay ko sa kamay niya. I've only held his hand a few times today pero I felt comfortable na with him. Feeling ko tuloy I've known him for so long na. It felt so so good to hold his hand and it somewhat made my tension wear off a bit.
Narinig kong may sinasabi ang hubby ko. It seems like a prayer kasi narinig kong sinabi niyang 'have mercy on us' tapos nag sign of the cross pa siya at napahalik sa rosary sa leeg niya.
I breathed in and breathed out ng maraming beses habang patungo kami sa main door.
All heads turned towards our direction the moment we stepped inside the living area. Everyone was there. My sister and her husband, si Mama at si Papa. They all looked at mine and Mikho's entwined hands first bago tumaas ang mga nakakamatay at nagtatanong nilang tingin sa mukha namin.
Parang iyong mga eksena lang sa movie. I know it's coincidence na nandito silang lahat ngayon pero para talagang sinadya rin ng pagkakataon. Nagbaba ako ng tingin kasi hindi ko masalubong ang nakakamatay nilang mga tingin, lalo na si Papa. I moved to step closer behind Mikho at nagtago ako sa likod niya. I buried my face in one of his arm.
"Mikho..." I whispered at naramdaman kong bahagyang pinisil ng nanginginig din niyang kamay ang kamay ko.
Mikho cleared his throat. "M-magandang gabi po sa inyo," tensiyonado niyang bati sa kanila.
"What is good in the evening, young boy?!" Napasinghap ako sa lakas ng boses ni Papa at lalong nagtago sa likod ni Mikho.
"What is the meaning of this, ha Adrienna?! Who is this guy?!" sigaw niya at ramdam kong nasa harap na namin siya.
"Papa..." Inangat ko ang mukha ko sa arm ng hubby ko at sinubukang salubungin ang galit na titig ni Papa. "K-kasal na po kami Papa at a-asawa ko na po siya..."nanginginig kong sabi habang nangilid na ang mga luha sa mga mata ko.
Sandaling natigilan si Papa. What I saw in his eyes was far from anger. They were flickering with rage and extreme contempt. Parang anumang oras ay makakapatay siya ng tao.
"N-nabuntis ko po ang anak niyo, Sir. And with all due--"
Papa lifted his fist in the air bago pa matuloy ni Mikho ang sasabihin niya.
BINABASA MO ANG
Sinner's Confessions (Montero Series # 2)
Storie d'AmoreWarning: FOR MATURE READERS ONLY (Jared Mikholai Montero's Story) Will you turn away from your calling in exchange for a very tempting sin? I do not own the photo. Credits to the rightful owner.
