Sinner's Confessions (Montero Series # 2)

Chapter Thirty Four

Chapter Thirty Four

Thank you sa lahat dahil 'di niyo pa nakalimutan ang istoryang 'to. 😍😘

[Mikho's POV]

"Are you okay, palangga?" I held Enna's hand tighly when we entered the hotel, looking at her eyes earnestly. This is one of the ways that I wanted to do to show her how much I love her. Sobrang mahal ko siya kaya kahit mahirap gagawin ko ito hindi lang para sa sarili kundi para sa kanya.

Karga ko si Yuri habang bibit niya ang natutulog nang prinsesa namin. Sari had been too bubbly and energetic since the flight kaya maaga itong nakatulog.

"I'm okay. Huwag kang masyadong mag worry, okay?" she squeezed my hand and gave me a reassuring smile.

I was happy that she's trying so hard to reach out to our kids and she was trying so hard to look even stronger. Nag aalala akong baka makasama ito sa bumubuti nang lagay niya pero tama si Kuya, ito ang pinakatama kong gawin para sa'min lalo na sa kanya. Alam kong ayaw ni Enna akong mag-alala.

"Bakit gising pa ang baby Yuri namin ha? Hindi ka ba napagod sa byahe?" she teased our son while purposely brushing her nose to his face.

Our Yuri was quietly giggling, using stitch as his sheild sa pagkiliti ng palangga ko.

"Sir, Ma'am, halina po kayo sa room," untag ng hotel attendant na sumalubong sa'min. "Sir Jess, pakitawag po si Lina na umakyat sa suite nila Sir at Ma'am para dalhin ang dinner nila," she told the receptionist na magalang rin kaming binati.

We went to the the family suite at dumeretso sa kwarto para ilapag ang mga gamit namin. Inihiga muna namin ang kambal bago kami lumabas para ipagtimpla sila ng gatas.

"Palangga, ako nalang ang magtitimpla ng milk nila," presinta ni Enna na kinuha ang baby bag nila pareho at dinala iyon sa kitchen ng suite.

"Sir lalabas na po ako. Kung kailangan niyo po ako para ipagdrive kayo ipatawag lang po niyo ako sa receptionist," sabi ni Manong Fred matapos ilapag ang mga gamit namin. Tumango ako. "Salamat Manong Fred. Magpahinga na kayo ngayon."

"Maramang Salamat po Sir."

"Sir, kung may kailangan po kayo tumawag lang po ka'yo sa reception," the hotel attendant said and looked towards the door where another hotel staff came in with a trolley of food. " Ito na po pala si Lina, siya na po ang bahala sa inyo."

"No it's okay. We're fine. Kami na ang bahala sa sarili namin. Maraming Salamat," Tipid ko siyang nginitian at tiningnan ko ang babaeng pumasok. "Ako na dito, Lina, " I took the trolley but the girl just stood motionless habang nakatitig sa'kin .Napansin kong nanginginig rin ang kamay niya. " Are you okay?"

She shook her head, her eyes were already welling with tears before she turned to look at Enna.

"Palangga, ready na ang milk-- "

"M-ma'am Enna..."

"L-lina..."

"Ma'am ang tagal ko po kayong hindi nakita..." she began to sob.

I GAVE her water and asked her to sit with us in the living area. We waited until she had already calmed down. I don't have any idea why she was crying pero sigurado akong may kinalaman ito sa nangyari noon.

I swallowed and kissed Enna's head."May sasabihin ka ba, Lina?" I sighed. I didn't want to prolong this tension dahil nararamdaman kong nahihirapan din ang palangga ko. I held her to me habang mahigpit kong hawak ang kamay niya. Alam kong pinipigilan ng palangga ko ang mapaluha.