Chapter Thirty Eight

13.2K 381 24
                                        


Chapter Thirty Seven

[Enna's POV]

From: Ate Cassie

The dresses are already here for fit. Saan na ba kayo? Please don't let Mikho come over here. Baka 'pag nakita siya ni Sari hindi na 'yan paalisin.

Me:

Kakaalis lang namin sa hospital, Ate. I stayed after Papa's dialysis kasi may diniscussed lang iyong endocrinologist niya after. Ten minutes diyan na kami. I replied to Ate Cassie while my hubby was talking to me.

"Enna are you listening to me? Kanina ka pa naka hawak diyan sa cellphone mo," parang naiirita niyang untag sa'kin.

"Uhm...I'm listenings naman," sabi ko kahit di ko na nasundan ang sinabi niya about his plan on us staying here in Cebu until I was ready to leave Papa. Hindi parin kami okay ni Ate but she was civil towards me kapag nasa bahay ako. I was just making the most of Papa's remaining days. Hindi na kasi talaga mabuti ang lagay niya.

"Who are you texting, Enna?" now he sounds more pissed than irritated. I was looking at the message kasi of a new bidder of my paintings that I posted online.

Can we meet on Saturday? I'm interested in buying some of your paintings. Ang gaganda kasi. They look so enchanting and regal.

" Si Ate Cassie lang naman ang ka text ko. I was just asking about the kids." I half lied sighing and looking at him but he looked unconvinced.

"Hindi lang iyan ngayon, ilang lingggo mo nang laging hawak hawak iyang cellphone mo." At last we were already at the mall and he found a space to park. "Are you trying to hide something from me again?"

"You sound like pinagdududahan mo ako na may ginagawa akong masama! I'm just going to meet Ate Cassie and the kids and this is our date. Hindi ka kasama!" I hissed. Nakakainis na. I wanted to stomp my foot kasi nakakainis na lagi niya akong pinagdududahan at pinagagalitan. He tried to suppress his anger, that was his initial reaction nang malaman niyang buntis ako. He was still guarded na baka natatakot pa ako but he said a lot of things, and that includes not to hide anything from him ever again . After our first check up together, he was very careful and he monitors me from time to time. Kaya ang hirap hirap. I was working so so hard para hindi niya ako mahalata.

"Ilang linggo kanang laging nagpupuyat dahil sa kakapinta mo, busy ka pa lagi diyan sa cellphone mo. I don't appreciate this kind of stubborness lalo na ngayong buntis ka, Enna. Makinig ka naman sa'kin."

"Nakikinig naman ako sa'yo! Dapat nga ma appreciate mo ako kasi I'm starting to live my life like normal again!" I puckered my lips in annoyance at inabot ko na ang door handle. "I'm going!" I exited the vehicle and quickly walked without glancing kahit narinig kong tinatawag niya ako. I feel so pissed at nag-iinit ang ulo ko.

" Enna!"

"Don't follow me if you want na walang mangyaring masama sa baby natin!" I shouted na hindi ko siya tinitingnan. I know my hubby, alam ko namang susundan niya ako but when I was already at the mall entrance, I never heard him call me again. I was expecting na he'd quick his strides at maabutan niya ako pero when I glanced back wala siya sa likod ko and I saw his vehicle reversing back and hurriedly exiting the parking lot.

I stomped my foot in frustration, at muntik ko pang mabato iyong bag ko sa guard. I was already crying out of fury. Mikho knows that I'm pregnant at natiis niya ako ng ganito? Pa'no niya nagawa sa'kin 'to ngayon?!

I was hyperventilating habang kinukuha ko iyong phone ko sa bag.

To: Hubby ko

Ayoko na sa' yo! I texted him then turned off my phone.

Sinner's Confessions (Montero Series # 2)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon