Chapter Seventeen
Sorry po ulit for the inconvenience. Sobrang hirap po talagang sumulat sa phone. I'd like to dedic nga pala this chappy to runey17. 😘
[Enna's POV]
"P-papa..." Nanginginig kong sabi ng tuluyan na akong makapasok sa living area namin. Papa was standing at the middle of the grand foyer kasama si Mama at si Ate. Walang emosyon ang mga mukha nila habang nakatingin sa'kin.
Ever since I was a baby girl, I have never once remembered that my own mother was warm to me, or my older sister. No matter how hard I tried to reach out to them, they were civil towards me at ang tangi ko lang nakakausap ay ang yaya ko. I was so lucky that I was raised by my sweet Yaya. But sadly, umuwi si Yaya sa province nila when I turned twelve. Papa was always busy and it was so seldom na nakakausap at nakikita ko siya dito sa bahay. I have nothing to do and I felt like an outcast in the family. I was just so glad na dumating si Mikey. Since then nagkakulay yung life ko. And if it wasn't for Mikey, hindi ko rin makikilala ang hubby ko.
If I haven't known Mikho, hindi ko mafi-feel yung ganitong klase ng love. The kind of love that brings so much happiness and so much contentment. Kahit hindi marami ang pera namin at kahit maliit lang yung home namin, masayang masaya kami. My hubby's the only one who made me realize na pwede rin palang maging happy ang isang tao without the material things in life. That having each other was enough.
Sana my family would also see that. Sana makita nila na hindi lang naman money ang important or that sickening family tradition! Mas importante parin yung love.
The corners of my eyes began to sting. I wished my hubby was here.
I breathed in sharply bago ko tinawid ang kinatatayuan nila. Tumigil ako sa harap ni Papa at kahit sobrang kibakabahan ako, hindi ko napigilang mapayakap sa kanya ng mahigpit. I missed him so bad. Though he's super strict siya lang ang kumakausap sa'kin dito sa house namin.
"Papa, I-Im sorry po..." tuluyan na akong napaluha. Kahit naman masama ang ginawa niya sa hubby ko naiintindihan ko rin naman si Papa. Alam kong mali parin yung ginawa ko. Pero dapat din niyang maintindihan ang nararamdaman ko.
Narinig ko ang malalim niyang buntong hininga. "Patatawarin lang kita, Adrienna, kung hihiwalayan mo ang lalaking iyon," he said rigidly.
Hindi niya ako niyakap kaya niyakap ko siya ng mas mahigpit. "Papa, mahal na mahal ko po si Mikho. And I'm already pregnant with his baby. He's a good guy and he came from a well off family too," sabi ko.
"You married a Montero, Andrienna. No matter how well off that bastard's family is, he will never be a Chinese. Kahit kailan ay hindi ko matatanggap ang lalaking iyon para sa'yo."
Naguguluhan akong nag angat ng mukha. "Pero p-papa--"
"You will marry a Chiu at hindi kana makikipagkita sa lalaking iyon," he said with finality. "Jaguar, Bogart, dalhin niyo si Adrienna sa kwarto niya," utos niya sa mga bodyguards niya.
I was about to say something pero biglang may dalawang kamay na humila sa magkabila kong braso.
"P-papa...anong ibig sabihin nito?" nagtatanong akong napatingin sa kanya. "Let go of me!!!" pumiksi ako sa pagkakawak ng mga bodyguards niya but they were so strong. Lumipat ang tingin ko kay Mama at kay Ate but they were masking a stoic face. "M-mama... A-ate anong ibig sabihin nito?!" Natatakot na nagpalipat lipat ang tingin ko sa kanila. No! This can't be!
BINABASA MO ANG
Sinner's Confessions (Montero Series # 2)
RomanceWarning: FOR MATURE READERS ONLY (Jared Mikholai Montero's Story) Will you turn away from your calling in exchange for a very tempting sin? I do not own the photo. Credits to the rightful owner.
