Fate and Star *FSA Book II* [KiefLy]

Chapter 27

"Goodmorning babe. Tara breakfast na." Alyssa said while fixing the plates and utensils on the table. Nang hindi sumagot si Kiefer ay nag angat siya ng tingin rito. Nakabihis na ito at halos handa ng umalis ng bahay.

"Sa office na ako kakain babe, may breakfast meeting kasi kami with suppliers. I already checked your car. Ingat ka sa pagmamaneho ha." He was about to leave when he suddenly turned around and quickly kissed her. "I have to go."

And Alyssa was left speechless, again. It has been a week since that day when they both had their check-up. Alyssa did not take it against Kiefer to feel bad about the discovery on his part but she assured him that she accepts and loves him nonetheless.

"Babe, cheer up na please. Sabi naman ng doctor 'di ba, kahit na low sperm count, malaki pa rin ang chance na may isang healthy sperm doon na enough to fertilize an egg and eventually makakabuo pa rin tayo. At isa pa he prescribed you meds and gave us health teachings about it?"

Pag-aalo ni Alyssa sa asawa noong araw na galing sila sa doctor.

At sa bawat araw na lumipas ay walang sawa niyang sinasabi at pinaparamdam sa asawa kung gaano niya ito kamahal. Sa ngayon ay kailangan niyang habaan pa lalo ang pasensiya sa inaasal ng asawa. Marahil kailangan lang din ni Kiefer ng panahon hanggang sa tuluyan niyang matanggap ng bukal sa loob niya ang katotohanan.

Mabuti na lang ay abala at masaya siya sa trabaho niya, sa piling ng mga estudyante niya.

++++

Naalimpungatan si Alyssa nang sunod-sunod na makarinig ng busina sa gate nila. Mabilis niyang tinali ng mahigpit ang robe niya saka lumabas.

"Ly, ako ulit. Nagyaya kasi si Kief uninom kanina eh, ayaw papigil eh." Pabulong na sabi ng lalake.

"Pasensiya na rin talaga Ed at ikaw lagi naaabala ni Kiefer ha." Sagot ni Alyssa at inilalayan na ang asawa na bumaba ng kotse. At dating gawi, dahil sa mabigat si Kiefer at hindi nila kakayaning dalawa ni Ed na alalayan hanggang sa taas ay inihiga na lamang nila ito sa sofa.

"Thank you, Ed ha. Sorry din talaga, inuumaga at napapalayo pa tuloy daan mo pauwi dahil kay Kiefer." Nahihiyang sabi niya.

"Okay lang 'yun Ly. Mahirap din tanggihan, baka kung kanino pa sumama." Sagot ni Ed at saka nagpaalam na umuwi na.

Gustuhin man na magalit ni Alyssa ay pilit na lang rin niyang iniintindi si Kiefer at ang gabi-gabi nitong paglalasing at halos umaga na kung umuwi.

Mabilis siyang naghanda ng maligamgam na tubig at bimpo para malinisan ang asawa. Iniayos niya ang pagkakahiga nito saka hinubad ang sapatos at medyas.

She was carefully unbuttoning his polo shirt when Kiefer moved, quickly grabbed her waist and pulled her. He kissed her, hard and intensified. Alyssa was trying to get off from him but Kiefer held her nape with much force and kept on kissing her. An unfamiliar kiss, a kiss that scared her. But he was too strong and her strength wasn't enough to stop him.

And the next thing she knew, Kiefer was inside her and filled her. She silenced her sobs and wiped her tears. She just can't hate him.

Si Kiefer pa din yan, asawa mo, yung taong mahal mo.

Iyon ang paulit-ulit na bilin ni Alyssa sa sarili, kahit sa loob-loob niya ay may kung anong kirot siyang nadarama.

She woke up the next day in their room.

Alone. Exhausted. Sore.

But she can't go sulking all day and cry over what has happened. She decided to get up and have a quick shower before she went downstairs.

"Goodmorning Ly." Mozzy greeted her and opened her arms to give her a hug.

Alyssa needed to bite her lower lip to stop herself from crying. But Mozzy already sensed something as soon as she went inside the couple's house earlier. Of how Kiefer shrugged off his mom's queries. Of how unlikely his behavior was.

"Ma, maghahanda lang ako ng breakfast. Baka po malate ako sa work eh." Pagiiwas niya sa biyenan. Ngunit mabilis siyang napigilan ni Mozzy.

"Nak, kung masakit na, iiyak mo. Kung pagod ka, magpahinga ka. Kung kailangan mo ng kausap, andito ako. Kung kailangan mo ng makakasama, andito ako." Makahulugang saad niya. At hindi na napigilan ni Alyssa na humikbi.

"Ma, I will be fine. We will be fine. Baka kailangan lang talaga ni Kief ng panahon pa. Kaya ko pa naman Ma eh, ibalato niyo na po muna sa akin 'to." Sabi niya at pilit na ngumiti.

And Alyssa chose to stay. With him. Despite everything.

++++

"Ang hirap naman makapagset ng appointment sa'yo, Sir." Bati ng babae kaya't napaangat ng tingin si Kiefer na abala sa kanyang laptop.

"Ma! Anong ginagawa niyo dito?" Saka humalik sa pisngi ng ina.

"Medyo namimiss ko lang kasi yung anak kong workaholic. Hindi na kayo napasyal ni Alyssa sa bahay eh." Patampong sabi niya rito. Napansin niya na umiba ang timpla ng mukha ni Kiefer sa nadinig.

"Busy lang talaga kami parehas Ma. Hayaan niyo po at pipilitin namin dumaan one of these days." Sagot niya na binaling ang atensyon sa pagtitipa sa laptop.

Umupo si Mozzy at hinintay na ibigay ng anak ang atensyon sa kanya.

"Kief, mahal mo pa ba?" Tanong niya.

"Ma?"

"Last month ko pa huling nakita at nakausap si Alyssa nung minsang dumaan ako sa inyo. Wala man siyang sinabi pero alam kong may pinagdadaanan kayo, Kief, ang akin--"

"Ma, we're working on it naman." Sagot niyang walang gana at biglang umiwas sa tingin ng ina.

"I won't dictate Kief on what you should do, mukhang ayaw mo nga pagusapan, pero ito lang, don't wait for the time na mismong si Alyssa na yung mapagod at bumitaw na ng tuluyan. Everything depends on you. I'll go ahead."

Napatunganga naman si Kiefer sa nadinig at pinagmasdan ang ina na tuluyang lumabas ng kanyang opisina.

xxxx