Operation: 100 Days With Him

OOHDWH CHAPTER 20

OPERATION: 100 DAYS WITH HIM

Chapter 20: The Accident Revealed

"Maaring nagkalayo kami pero dahil sa kuwintas na ito muli kaming nagkatagpo at hindi na ako papayag pa na magkahiwalay kami."

- Angelie Marrianne Menova

Three years ago..

Pauwi na kami noon galing sa isang party. Heather and I decided to enjoy the rest of the day at the party. We danced on the dance floor, ate alot of foods and have ednless chitchats and talks. But we never thought that will be the worse day of our lives.

"Uuwi na kami guys." Pagpapaalam ni Heather sa mga kaibigan namin.

"Aga niyo naman umuwi baka kung san lang kayo umuwi. Haha." Napuno ng asaran ang usapan.

"Nako pre, baka mamaya maging tatlo kayo niyan. Yari ka kay tita." Pagkokomento pa ng isa pa. Napuno ng tawanan ang buong lamesa.

"Langya kayo mga pre, bata pa kami ni Rian. Wala pa sa utak namin mga pinag-iisip niyo. Advance rin kayo mag-isip nuh? Diba wifey, magpapakasal muna tayo?" Nakatawang sagot ni Heather.

"Oo naman." Sagot ko dito. Binalingan ko ng lingon mga kabarkda namin saka ito mga sinagot, "kayo ha, dudumi ng isip niyo."

"Ikaw ata yon, Rian. Hindi kami. Wala naman kaming sinabing ganyan."

"Bakit wifey, having dirty thoughts huh?" Pang-iinsulto ni Heather. Mas lalo nitong nilapit ang mukha at sinabi, "Well, if you could not wait until marriage then it could be arranged." Pagtutuloy neto.

Sinamaan ko na lang siya ng tingin. Kinuha ko na lang iyong iniinom ko kesa makipag-asaran pa sa kanya.

Ilang minuto lang ang lumipas ng tumayo na ito at hinawakan kamay ko. "Tara na babe, uwi na tayo. Gabi na ihahatid pa kita." Napatayo na rin ako dahil hinatak na ako neto.

"Sige. Ingat kayo."

"Uy pre, gumamit ka ha. Alam mo naman mahirap na baka may nakalusot." Akmang babatuhin ito ni Heather ng sapatos, kaya pinigilan ko na lang.

Palabas na kami ng function hall noon ng tumigil ito. Tinanggal niya coat niya saka ito pinatot sa akin. "I don't want you to get cold or anyone drooling at you. You are only mine, I am not sharing you. Always remember that." Napangit naman ako sa sinabi neto, he is kind of possessive and I like that.

Napansin ko na kanina pa lingon ng lingon si Heather. "Stop it."

"What? I am doing nothing." Painsente netong sagot. "Kanina ka pa lingon ng lingon, tigilan mo nga yan."

"What's wrong with that?"

"You're making me blush." Narinig ko ang muntik tawa neto. "That's it. See? I am doing nothing. I am just glacing at you yet you are blushing."

Napansin ko na tumabi ito sa gilig ng kalsada at may kinuha mula sa kanyang bulsa. Isang maliit na kahon iyon. Iniabot niya eto sa akin. Skeptikal pa ako kung kukunin ko ba ito o hindi. Kitang kita sa kanyang mga mata na nagsasabi na kunin mo na.

Gusto ko sana ito kunin kaso nahihiya ako, baka kasi mamaya magpropose na pala ito. Bata pa kami or assuming lang ako? "Take it. Para sa iyo talaga iyan. Hindi ko kasi maibigay kanina, puro pang-iinsulto inaabot ko sa kanila." Pagbabasag neto ng katahimikan.

Kinuha ko ito mula sa kanya at binuksan. Naglalaman ito ng dalawang promise ring na nakalagay sa isang kuwintas. Binalingan ko ito ng tingin na tipo ba nagtatanong na ano to? Para saan?

Kinuha niya yung isa at sinuot ito sa akin, "Kung dumating man ang araw na bigla tayong magkahiwalay dulot ng mga hindi inaasahang pangyayare, gusto ko na sana lagi mo tatandaan na mahal na mahal kita at naniniwala ako na tayo talaga nag magkakatuluyan sa bandang huli." Nakita ko ang lungkot sa kanyang mga mukha. Hinawak ko ang kamay niya at nginitian ito. "Hindi naman ako papayag na magkakahiwalay tayo. Alam mo naman kung gaano kita kamahal diba?"Hinigpitan nito ang hawak sa kamay ko at ilang segundo ang lumipas binitwan niya ito, "Oh sige. Nniniwala naman ako. Isuot mo yan sa akin."

Kinuha ko yung isang natitirang singsing na nakalagay sa kuwintas at sinuot ito sa kanya. "Okay lang ba sa iyo magsuot ng ganyan. Lalaki ka." Patawa kong pagtatanong dito.

"Oo naman. there's nothing wrong marking myself as a taken guy right?I could do weird things for you, you know that right?"

"So kung pagsuotin kita ng pink na boxer short okay lang sa iyo?"

"Oo naman. I won't mind. I could even remove it in fornt of you." Umiiral na naman ang pagiging dirty minded ni Heather. Napansin nito ang pagbabago ko ng mood.

"Hey I am just kidding. You know naman how much I respect you right? Pero after marriage natin, well I am looking forward on that day. Are you a tiger?" Bakas na bakas sa mukha nito ang pagiging pilyo, pero I admire him. I know naman na he is a guy and every guy has their own needs pero siya he respects me more than his own needs. Inilapit nito ang mukha sa akin at binigyan ako ng halik sa aking noo.

Akmang magddrive na itong muli, pero bigla ko itong binigyan ng halik sa kanyang pisngi. Halatang nagulat ito sa gianwa ko. "Ulitin mo nga." sabi neto.

Akamang hahalikan ko itong muli sa kanyang pisngi ng bigla itong lumingoon kaya imbes na sa pisngi ko ito mahalikan ay sa labi ko ito nahalikan.

"Thanks for that." Nakangiting saad neto.

Ilang minuto na rin nagddrive si Heather ng mapansin ko na may sunod ng sunod sa amin. Mulhang napapansin ito ni Heather kaya nakikita ko na natetension ito. Anong nangyayare sabi ng isipan ko?

Mas binilisan ni Heather ang pagddrive kay mas bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko na magawang lingunin si Heather o yung sumusunod sa amin dahil sa takot. Takot na baka kung ano ang mangyare sa amin at pangamba na baka kung sinong masamang tao ang sumusunod sa amin. Sa sobrang bilis ng pagpapatakbo ni Heather muntik na kaming sumalpok sa isang sasakyan na paparating. mabilis niya itong iniwasan kaya sa isang puno bumangga. Sa bilis ng mga pangayayare hindi ko na rin maramdan ang katawan ko. Buhay pa ba ako? Mga salitang aking nasambit bago ako tuluyang hinatak ng aking mga mata papapikit.

Nagising akong bigla sa naging panaginip ko. Sino yung humahabol sa amin? Bakit niya kmai hinahabol? Simula noong nagising ako matapos ang aksidente wala akong nabalitaan sa imbestigasyon na may sumusunod sa amin.

Agad kong naisip yung kuwintas na binigay ni Heather, naalala ko iyon. Alam ko itinago ko iyon dahil iyon na lamang ang huli kong alaala ng taong hinahanap ko dati noong panahong hindi ko pa alam na si Heather pala ito.

Binuksan ko ang drawer ko at hinanap ito doon. Naisip ko rin na isuot ito, dahil naniniwala na ako sa silbi nito sa amin. Maaring nagkalayo kami pero dahil sa kuwintas na ito muli kaming nagkatagpo at hindi na ako papayag pa na magkahiwalay kami.

Akmang tatawagn ko na si Heather upang ikuwento dito kung ano napanaginipan ko ng mapagtanto ko na, huwag na lang dahil pakiramdam ko may alam si Heather o naalala niya kung sino yung humahabol sa amin at ayaw lang niya itong ipaalala pa sa akin.

Aalamin ko kung sino ka, kahit nasaang sulok ka pa ng mundo. Hindi ako papayag na hindi mabigyang hustisya ang naging aksidente namin tatlong taon na ang nakakalipas.