Dark Love (Greek)

Part 23

  "Είσαι ξεχωριστή?" Σκέφτηκες. Κάτι μου θυμίζει αυτό....

Μετά από λίγο μπήκε στο σπίτι ή Περη. Άκουσες τα βήματα της στα σκαλιά. Ανέβηκε στο δωμάτιο χωρίς να χτυπήσει.

Π- Πρέπει να σου πω. Αλλά ορκισου απόλυτη μυστικότητα.

Ε- χαχα για πες.

Ησασταν στο διπλό κρεβάτι σου.

Π- Νομίζω...πως...αρέσω στον Ζεην.

Ε- Δεν υπάρχει τίποτα θηλυκό που να μην του αρέσει!

Π- Όχι έτσι. Ότι πραγματικά του αρέσω.

Ε- Μην τολμήσεις και του δώσεις θάρρος.

Π- Όχι άλλα να...

Ε- Πέρρη αυτό δεν γίνεται. Είναι ένας αλήτης! Σε κοροϊδεύει από τώρα!

Π- Καλά ντε απλά...αν αλλάξει? Σαν τον Χάρη? Αλλά όχι τόσο. Τον θέλω και λίγο άγριο.

Ε- Κοπέλα μου είσαι τρελή για δέσιμο. Θα σε εκμεταλευτει.

Π- Θα το πάω όσο πιο σιγά γίνεται. Να τον γνωρίσω πρώτα.

Σου φαινόταν σωστό αλλά από μέσα σου σκέφτηκες: "Ναι, πρόσεχε μην την πατήσει σαν εμένα και εσύ..."

Ε- Κάνε ότι θες αρκεί να μην σε δω πληγωμένη.

Π- Οκ! Γειά! *Έτρεξε στο δωμάτιο της.*

Κατά το μεσημεράκι χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Ήταν η Άλις. Κατσατε στην κουζίνα. Της εξήγησες ότι έγινε με τον Χάρη και τι επρόκειτο να γίνει καθώς τρώγατε από ένα πιάτο μακαρόνια με τυρί.

Α- και θα πας το απόγευμα?

Ε- Έτσι λέω...

Α- Αχ που έμπλεξες! Νομίζω καλά θα κάνεις.

Ευχαριστώ. Τουλάχιστον ξέρω ότι αξίζει.

Η ώρα πέρασε. Η Άλις πήγε σπίτι και άρχισες να ετοιμάζεσαι. Φόρεσε απλά αλλά ωραία ρούχα μια και ήθελες να φανεί πως δεν είχες δώσει σημασία.Βγηξες έξω. Άκουσες το σταθερό να χτυπάει. Είχες ξεχάσει τα κλειδιά σου. Το ίδιο και το κινητό σου. Η Περη έκανε μπάνιο. "Ε, εντάξει δεν θα λειψω για πολύ." σκέφτηκες.

Πηγές με τα πόδια μέχρι το πάρκο όπου είδες τον Χάρη κάτω από ένα δέντρο με μια κουβέρτα. Είχε ψιλό σκοτείνιασει.

Χ- Το ήξερα ότι θα έρθεις.

Ε- Μην με κάνεις να το μετανιωσω.

Καθησατε στην κουβέρτα.

Χ- Κοίτα. Ειλικρινά συγγνωμη. Ήμουν τόσο...ψεύτικος. Από την αρχή. Είναι πολλά που πρέπει να μάθεις. Αλλά να ξέρεις ότι το έκανα από φόβο. Από φόβο απορηψης.  Και από φοβο να σε ξαναχασω.

Ε- Τι εννοείς να με...

 

Πήρε μια βαθιά ανάσα και συνεχισε ενώ σε διέκοψε.

Χ- Καταρχην, το όνομα μου δεν είναι Χαργουην Στελερμαν. Είναι Χάρολντ. Χάρολντ Σταιλς. Και ολόκληρο, Χάρολντ Έντουαρντ Σταιλς.

Κοίταξε κάτω με μικρή απογοήτευση.

Είχες μήνες αναυδη. Δεν ήξερες πως να αντιδράσεις. Ο Έντουαρντ. Ο Χάρη. Ενα...ένα πρόσωπο? Μα πως? Πάντα ήξερες πως οι γονείς του Έντουαρντ τον φωνάζουν  με το δεύτερο όνομα του καθώς τους άρεσε περισσότερο. Δεν είχες όμως μάθει ποτέ το 1ο. Και τέτοια αλλαγή? Αλλαξε τόσο πολύ? Και γιατί δεν στο είπε από την αρχή? Έπρεπε να θυμώσεις, να στεναχωρηθεις η να χαρείς?

Ε- Μα... *Άρχισες να τρεμεις. Είχες φρικαρει*

Μόνο αυτό κατάφερες να πεις.

Χ- Θα το καταλάβω αν θυμώσεις και δεν θες να με ξαναδείς. Μα φοβόμουν. Αν στο έλεγα από την αρχή μπορεί να με απέρριπτες. Ήθελα απλά να σε ξαναγνωρισω. Τον αληθινό σου εαυτό. Μα το έκανα με λαθώς τρόπο. Σαγαπαω. Ποτέ δεν έπαψα. Τι και αν άλλαξα? Τι και αν πέρασε τόσος καιρός?

Ε- Εντ- Χάρη εγώ...και εγώ...και εγώ σαγαπαω. Απλά δεν λύνονται τα πράγματα έτσι θέλω εξηγήσεις. Όλη την αλήθεια.

Χ- Δεν έχω κάτι άλλο. Μόνο τον λόγο που άλλαξα. Δεν άντεχα τέτοια πίεση από τους γονείς μου. Αυτό. Και τίποτα άλλο.

Η αντίδραση σου ήταν να  τον κάνεις μια σφιχτά η αγκαλιά. Δεν το περίμενε.

Ε- Υποσχεσε όχι αλλά ψέματα? 

Χ- Δηλαδή...Ναι! Φυσικά! Τα πάντα για εσένα! Θα το κρατήσουμε για εμάς αυτό?

Ε- Φυσικά.

Σε έπιασε από το χερι και σου είπε να κλείσεις τα μάτια. Τον υπακουσες. Σε πήγαινε κάπου. Κάπου αρκετά πολύ κοντά. Όταν άνοιξες τα μάτια είδες κάτι υπέροχο. Ήταν υπέροχος και τόσο γλυκός. Αυτό που είδες ήταν...