Kabanata 19:Emptiness

368 8 0
                                        

"Sa wakas makakabalik na rin tayo sa palasyo!" Sigaw ni Azure at napapasuntok pa sa hangin. I smiled at him.

"Ako lang kuya" I said which make him frown.

Our plan is to act na iniwan ako sa tapat ng palasyo na sugatan at walang malay that's the simplest thing to do to solve our problem.


Naging matagumpay nga ang plano.They bring me to Magicis and ask some healer to heal my wounds. Dahil rito ay mabilis na nagsihilom ang mga sugat na gawa-gawa ko lamang. I act like I'm sick and I can't remember anything. That's the safest way to answer their questions.

"Amaris, are you sure you're okay?" Zuriel ask worryingly. I nod and smile at him. "Yes, I just can't remember everything " pagsisinulngaling ko habang sapo-sapo pa ang aking ulo.

"Just let it, baka mas lalo lang sumakit ang ulo mo" sagot nito sa akin. Inalalayan niya akong humiga at hinayaan munang magpahinga. I was about to close my eyes when I heard some footsteps na nagmamadali at mabibigat.

"Amaris!" Napabalikwas ako ng bangon kasabay ng pagbukas ng pintuan. He hug me tightly na parang mawawala ako ano mang sandali. "Thank god!" Bulong nito.

Kumalas ako sa pagkakayakap niya. He kiss my forehead. "I miss you, I promise I won't let you go again" he said while cuffing my face.

I look at his eyes and I can't feel anything. I feel like I was staring at the wall who's talking at me but why Do I feel like I'm crying? Para akong maiiyak ng walang rason! Eto ba ang lalaking minsan na nag pabaliaw sa sistema ko? I'm such an idiot. Because I realize that you don't deserve everything Raidon.

I smiled at him and hug him back. Siguro naman ay hindi na ako babalik sa dati hindi ba? It's better to use him. Afterall his the reason why I lost my emotions.

"Mamaya nalang tayo mag-usap. You should rest" he said and kiss me on my forehead again. Inihiga niya ako at kinumutan. "Rest" he whispered. I smiled at him and act like I'm sleeping.

Narinig ko ang pagsarado ng pinto kaya mabilis kong iminulat ang aking mga mata. I rolled my eyes in annoyance.

"Come out Sloth" I said.

Lumabas ito sa kanyang pinagtataguan. He bow down his head and ask forgiveness with his action.

"I'm sorry commander, but this os the only way to guard you" he said.

Masama ko siyang tinitigan which make him shut his mouth. "Akala ko ba ay klaro sa inyo ang inutos ko?" Madiin kong sabi with a warning tone.

"But I was assigned to be your right hand commander" inirapan ko siya at padarag na umupo sa kama. "Ipakita mo sa akin ang mga nangyayari sa labas ng silid ngayon" bahagya niyang iniyuko ang kanyang ulo bago sinunod ang aking utos.

May inilabas itong isang bolang kristal na siyang nagpakita ng kaganapan sa labas. Sloth is a mage , he can use magics and spells kaya madali lang sa akanyang ang pinapagawa ko.

***

"She is so weird" biglaang sabi ni Zuriel.

"I saw something on her smile" singit naman ni Frey. "She smiles a lot but it looks like empty and creepy .... the way I look at her eyes, it's so mysterious And that's give me chills" nangingilabot nitong sabi. 

Unpredictable LoveTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon