Kod Adı anonykşklı | Texting

'12

"Bunlardan birini alacağım ama hangisi olduğuna henüz karar vermedim. Sence hangisi olsun Akasya?"

"Akasya?" İsmimi duymamla yanımdaki Betül'e baktım.

"Ha" diye saçma bir şey çıkmıştı ağzımdan.

"Sen kendinde misin?" Beni çözmeye çalışır gibi gözlerini kıstı.

"Ah evet sorun yok iyiyim ben."

"Geldiğinden beri düşüncelisin, neyin var?"

"Çok mu belli oluyor?" diyerek Betül'e döndüm. Cevap vermeyip başını sallamakla yetindi. İçimdekini Betül'e anlatmalıydım.

"Diyeceğim ama gülmek yok." şartımı önceden koşmuştum. Belki komik değildi bilmiyorum çünkü bunları takan bir insan değildim aksine ilk kez böyle oluyordum.

'Tamam' dercesine başını salladı. Şimdi beni dikkatlice dinleme pozisyonuna geçmişti.

"Şu anon vardı ya hani, beni engellemiş." dedim ve tepkisini ölçmeye çalıştım.

"Ve dünden beri bunu düşünüyorum, hayır ben takmam böyle bir şeyi ama elimde değil." Betül sessizliğini koruyordu.

"Demek anoncuk seni engelledi. O engeli açtıracak bir şey bulmalıyız."

Şaşırmıştım.

"Nasıl?" Sinsi düşüncelerin beynini istila ettiği kesindi. Çünkü ayak ayak üstüne atmış ve tek kaşını havaya kaldırmıştı. Onu tanıyordum.

"Öyle ki o engeli açıp sana yazmak isteyeceği bir şey. Yani zıttına gitmemiz gerek." Dediklerinden hiçbir şey anlamamıştım. Zıttına gitmekten kastı neydi?

"Betül şunu açar mısın?" Etrafına bir baktıktan sonra tekrar bana döndü. Sanki tehlikeli işler çeviriyorduk. Bu durum gülümsememe sebep oldu.

"Senin anoncuğunun sinirleneceği ve sana yazacağı bir şey yapmamız gerek. Sana hiç bir şeyi yapma diye uyarı da bulundu mu, veya sevmediği bir şey hakkında?" söylediklerini düşünmeye başladım. Pek konuşukluğumuz olmamıştı.

"Nereden bileyim Betül. O kadar sormadım." Bu dediğime göz devirmişti. Sonra aklıma beni engellemeden önceki dedikleri geldi. Ata Berk ve Barlas...

"Aslında..." dediğim an heyecanla bana döndü. Ama sonradan bunu söylemekten vazgeçtim. Sorun şu ki bir kere o kelime ağzımdan çıkmıştı. Betül'ü istesem de yakamdan atamazdım.

"Aslında ne?" İşte bu tepkiden bahsediyordum.

"Boş ver Betül saçma bir şey."

"Ya söyler misin şunu güzelce. Saçma olup olmamasına ben karar vereceğim." Kurtuluşum yoktu anlaşılan. En son ki mesajları açıp ona okuttum. Yüzünde beliren sırıtışla korkmuştum. Sakın saçma bir şey yapmasın, ne olur yapmasın.

~

"Betül sana inanamıyorum. Ne işimiz var şimdi bu basket maçında. Üstelik en öndeyiz!" Betül elleriyle alkış tutarken bana baktı.

"Senin anonu kızdıracağız işte. Eminim o da buradadır. Bak maç bitimine kadar buradayız! Sonra gidip Ata Berk'i ve Barlas'ı tebrik edeceğiz! Daha doğrusu sen edeceksin! " ortam çok gürültülü olduğu için bağırarak konuşuyordu.