Kod Adı anonykşklı | Texting

'37

"Ee şimdi gruplar belli mi?" Diye tekrardan Mete herkesi kontrol etti.

Ne mi yapıyorduk, yakantop oynayacaktık. Zerre istemiyordum fakat yapacak bir şey yoktu. Burada bulunduğum sürece onlara uymak zorundaydım.

Pekâla ben, Betül, Sarp birdik.

Mete, Selin, Ata Berk ve Barlas'ta birdi.

Harika, oyunu şimdiden kimin kazanacağı belliydi.

"Evet, önce kim başalayacak diye yazı tura yapalım." Bizden Sarp onlardan da Mete ortaya çıktı.

"Ben yazı diyorum." Diyen Mete paraya havaya atmıştı bile. Çok saçma bir şekilde hepimiz paranın gidişatını izlemiştik.

"İlk biz başlıyoruz." Diyen Sarp'a gözlerimi devirdim.

Umarım bir an evvel şu oyun illeti biterdi.

Ortaya Betül'le ben geçmiştim. Karşımda elinde topuyla Ata Berk bana bakıyordu.

Sinsice gülümsedi. Eminim topu hiç olmadığı kadar sert atacaktı.

"Baştan söyleyeyim benim topa alerjim var o yüzden çok hızlı atmayın." Bunu Ata Berk'e bakarak söylemiştim. Umarım mesajım birilerine ulaşmıştır. Başını umursamazca salladı. Yanında hemen Selin vardı.

Beni yiyecekmiş gibi bakıyordu. Şu an bir şey derdim de geri gitsin!

"Evet artık başlıyoruz." Bir saniyeliğine topla bakıştım. Ata Berk beklemeden hızlıca attı. Üzerinden atlamıştım.

Bu çocuk beni öldürmeye meyilliydi! O ne hızlı top atmaktı öyle!

Barlas topu Betül'e taraf attı. En azından bu birkaç saniye kazanmama yetmişti. Sıra top Selin'deydi. Beklemeden bana doğru attı.

Şu an oyun oynamıyorduk. Şu an herkes birbirinden hırsını almaya çalışıyordu. Bu çok netti.

Top Barlas'a geldiği zaman rahatlıyordum çünkü o beni hiçbir şekilde vurmuyordu.

Ne kadar ortada kalmaya çalışsam da sonunda Ata Berk beni vurmuştu. Bunun öcünü ondan alacaktım!

Sıra ortaya onlar geçti. Önce Selin'le Ata Berk içerideydi.

Umrumda değildi. Derin bir nefes aldım ve bacağımın birini geriye doğru açtım.

İlk hedefim kim olacaktı onu seçmeliydim. Bu topu ikisine de en afilli şekilde geçirmek istiyordum. İlk seçimimi Selin'den yana kullandım.

Onu hemen çıkartmalıydım.

Topu hızlıca attım. Ucuz kurtulmuştu.

"Ya sen salak mısın? Öyle atılır mı!" Diye cırlamayı da es geçmemişti.

"Sesin gelmiyor tatlım!" Diye ona doğru yalandan bağırdım. Bu onu daha da sinir etmişti.

Resmen onun bu hareketlerinden ötürü mutlu oluyordum. Hayır bu hiç benlik değildi.

Bu hareketler Akasya'ya yakışmıyordu ama durduramıyordum. İçimdeki kıvılcımı bir türlü yok sayamıyordum. O kız bir kere radarıma takılmıştı artık. Geri dönüşü yoktu.

Top tekrar beni bulduğunda bu kez daha dikkatli davrandım ve topu hızlıca gönderdim.

Topla aynı yöne giden Selin topa takılmasıyla yeri boylamıştı.

Hedef 12 den vuruldu!

Bir taraftan yerde ahlanıyor bir taraftan da bana öfkeyle bakıyordu.

"Hadi tatlım elendin çık, oyunu bölüyorsun!" Neden bu kadar güzeldi ki bunları söylemek?!

"Kalkamıyorum, sen insan değilsin! " daha sonra çakma yavru bakışları Ata Berk'e döndü.

"Ata Berk yardım et!" Diyerek kollarını ona doğru uzattı. Ya inanamıyorum, resmen yalancıydı!

Neden yaptım bilmiyorum ama Ata Berk ona gitmeden önce koşarak ben yanına ulaştım ve uzattığı kolunu ben tuttum.

"Ben düşürdüğüm için benim kaldırmam gerek." Diyip hiçte nazik olmayacak şekilde onu kaldırdım. Ata Berk alttan gülüyordu.

Evet yine sahne de ben ve yine rezil olan ben!

Artık bu ani duygu karmaşasına son vermeliydim yoksa kendimi rezil olmaktan geri alamayacaktım!

Umarım Ata Berk bunu burada unuturdu.

Şimdi ortada Ata Berk ve Barlas vardı. Barlas'ı kesinlikle vurmayacaktım, o beni vurmamıştı çünkü.

Okları Ata Berk'e çevirdim. Gözlerimi kıstım ve topu hızlıca ona doğru gönderdim.

Hedef yine sonuçsuzdu.

Her ne kadar atış hızımı değiştirsem de bir türlü Ata Berk'i vuramamıştım.

Oyunu bir şekilde bitirip tekrar ateşin başına kurulmuştuk. Yine değişmeyen bir tablo vardı önümde. Ata Berk ve kıçından bir dakika olsun ayrılmayan Selin!

Ne diye bu kız da kampa gelmişti ki? Ben onu anlamıyordum.

"Çok dikkat çekiyorsun?" Yanımda oturan Betül kulağıma doğru fısıldamıştı. Hafif ona döndüm.

"Derken?"

"Kızı öldürecek gibi bakıyorsun? Kıskandığını bu kadar belli etme" hafif gülümsedi. Gözlerim cümlesinin verdiği şaşırmayla açılmıştı.

"Saçmalama, sadece kıza ayar oldum. Bunun Ata Berk'le alakası yok." Sesim bir yüksek bir alçak çıkıyordu. Herkesin bakışları bize döndü. Daha fazla bir şey demedim.

"Ee böyle boş boş oturacak mıyız? Bir şeyler yapalım!" Gözlerimi sinirle kapadım. Bu kız konuşmasa olmaz mıydı?

"Selin haklı, bir şeyler yapalım." Mete'de Selin'e katıldığını belli etmişti.

"Bence sadece oturalım" Bunu diyen Barlas'tı.

"Kesinlikle Barlas'a katılıyorum." Diyerek düşüncemi belirttim.

"Hayır ya bence de bir şeyler yapalım" Betül ortaya atıldı. Allah aşkına Betül, bir kere de şu arkadaşının arkasında dursan ne olurdu yani?!

"Anlaşılan Barlas ve Akasya'nın uykusu gelmiş. İsterseniz siz çadırlarınıza dönün." Sanırım bugün benim sabrımın ölçütü deneniyordu. Yoksa bunun bir açıklaması olamazdı.

"Sana soracak değilim." Tekrar ikimizin de arası gerilmişti. Yüzümü diğer tarafa çevirdim. Onu görmek istemiyordum.

"Şişe çevirmece oynayalım." Dedi ve Sarp arkasındaki şişeyi önümüze koydu.

Yok artık! Ciddi miydi bunlar?!

Ben, Barlas ve Ata Berk hariç hepsi de bunu onaylamıştı. Şimdi oynamıyorum diyip gitsem eminim altında bir şey arayacaklardı. Hele o Selin'in ağzına hiç laf vermek istemiyordum.

Sarp eline şişeyi alıp çevirdi. Gözlerimi kapattım, bana gelmemesi için dua ediyordum.

Ben çok şansız olduğumu söylemiş miydim?

"Şişenin ucu Barlas'a, arkası da Akasya'ya geldi. Barlas sen soruyorsun?" Diyen Mete'yle birlikte önce şişeye sonra Barlas'a baktım.

Derin bir iç çekti ve sordu.

"Doğruluk mu cesaretlik mi?"

"Doğruluk" dedim hiç beklemeden. Eliyle ensesini kaşıdı. Umarım zor bir soru sormazdı.

"Konuştuğun birisi var mı?" İşte bu ondan hiç ama hiç beklemediğim bir soruydu.

Yine ne yapıyoruz önce oyluyor sonra da yorumlarımızı her bir satır arasında gösteriyoruz. Hayırlı sahurlar, hayırlı geceler. Seviliyorsunuz (;