Okulun en inek kızını düşünün. Sizce sosyal bir kız olabilir mi?
Peki ya telefondan gelen bir mesaj onu bu asosyalliğinden çekip alırsa?
~~
anonykşklı : evet yakışıklı ben ( gönderilmedi )
anonykşklı : selam, ben yakışıklı (gönderilmedi )
anonykşklı...
Buraya bir kalp koymadan lütfen okumaya geçmeyin. Duyduğuma göre uğursuzluk getirirmiş👀
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Hayatın bana sunduğu sürprizlerle karşılaşan birisi olmamıştım. Günlerim monoton geçer ve günüm diğer bir günün aynısı şeklinde olurdu. Hiçbir zaman şaşıracağım bir şeyler olmamıştı. Düşüncelerim hep bir şeye sabitlenmiş kalbim ortalarda hiçbir zaman bulunmamıştı. Bundan şikayetçi değildim, keza bunu yapan bendim.
Hayal kurmak hep tek kişilikti benim için. Şu zamana kadar güzel bir puan almayı ve güzel bir üniversiteye gitmeyi isterdim. Onun için zaten sabahlara kadar çalışıyordum. Sessiz sedasız giden hayatımda hiç olmaması gereken hiç düşünmeyeceğim olaylar gelişmişti.
Düşünememiştim.
Yavaş yavaş kapıldığımı, kalbimin de artık vücudumda söz sahibi olduğunu idrak edememiştim. Belki de bu konularda yeniydim, o yüzden hiçbir şekilde anlamamıştım.
Ve şimdi biliyordum, ben aşıktım.
Hayatın bana şu zamana dek yaptığı en büyük sürprizlerden biriydi. Aşkı benim gibi birinin bulmasını beklemiyordum.
Ben tek aşkım kitaplarım olmuştu çünkü. Ondan önce hariç hiçbir aşkı bilmezdim.
Onu sevince öğrendim.
Onu kıskanınca öğrendim.
Onun için üzülünce öğrendim.
Ben ona özlem duyduğumu görünce aşkı öğrendim.
Belki de pişman olacaktım, hiçbir fikrim yoktu. Fakat şu an soracak olursanız ben gerçekten mutluydum.
"Anne sence bu mu yoksa bu mu?" Diyerek elimde iki elbiseyle annemin karşısına geçtim. Bugün ki tarih kesinlikle bir yere kazınmalıydı. Ben kendim için bir şey yapıyordum. Kendim için süslenecektim ve onunla buluşacaktım.
Bugün Ata Berk'le ilk kez randevuya çıkacaktık. Aradan geçen bir ay da artık ona yavaş yavaş daha çok bağlanmıştım. Her şeyi içimde kesinliğe kavuşturduktan sonra da olanları anneme anlatmıştım.
Gerçi anneme anlattığım için pişmandım çünkü o benden daha heyecanlıydı.
"Şu kırmızılı olan daha güzel sanki." Dedi işaret parmağıyla sol elimdekini gösterdi.
Kararsızdım.
"Öyle mi diyorsun?" Sabahtan beri ne giyeceğimi düşünüyordum. Öyle ki gece sırf bunu düşünmekten doğru düzgün uyuyamamıştım bile.
"Kızım sen de ne kararsızsın. Hangisini giyersen giy, içinde sen olacaksın sonuçta. Her şekilde yakışır." Dedi ve gülümsedi. Bu söylediği benim de gülümsememi sağlamıştı. Daha fazla orada durmadım ve odama geçtim.
Birkaç dakika daha yaşadığım kararsızlığın ardından beyaz elbise de karar kılmıştım. Evet bunu giyecektim.
Saçlarımı hızlıca tokadan kurtardım ve bilmem kaç yıl önce almış olupum maşamı çekmeceden çıkarttım. Gerçi ben almamıştım, annem doğum günümde almıştı. Belki kullanırım diye. Demek ki bu güne nasipti.
