Kod Adı anonykşklı | Texting

'34

Sessiz sedasız oturan ben yine durumun içine etmiştim. Az evvel Barlas'a söylediğim şey için o kadar pişmandım ki!

Hem ne konuşacaktım ondan bile haberim yoktu. Bir anlık gaza gelerek söylemiştim tüm bunları.

"Tabii konuşalım." Barlas yerinden doğruldu ve üzerindeki toprakları eliyle sildi.

Hadi şimdi yaptığın şeyle övün Akasya!

Aynı şekilde ben de ayaklandım ve üzerimdeki toprağı elimle silkeledim. Bütün gözler bizdeydi. Bundan ciddi anlamda nefret ediyordum.

Özellikle şu an bakmak istediğim kişi Ata Berk'ti fakat kendime engel olup onu yapmadım ve Barlas'ın arkasından ilerlemeye başladım.

Etraftan biraz uzaklaşınca Barlas'a baktım. Ee şimdi ne diyecektim?

Sen anon musun dememek için kendimi zor tutuyordum. Aslında sorsa mıydım? Bence en iyi zaman bu zamandı. Kesinlikle sormalıydım.

"Barlas sana bir şey söylemek istiyorum." Adımlarını durdurdu ve bana baktı. Diyeceklerimi merakla bekliyordu.

"Acaba senin-"

"Bu saatte o bölgeye doğru gitmeniz pek güvenilir değil." Diyen kişiye dönmüştük ikimizde. Lafımı bölmüştü.

Ata Berk hemen arkamızdaydı. Tabii birden kıçından ayrılmayan Selin vardı. Sinirle ofladım.

Cesaretim falan gitmişti. Bir daha sorabileceğimi düşünmüyordum.

"Oraya gitmezdik biz de." Sinirle gülümsedim. Kendisi yetmezmiş gibi bir de sevgilisiyle geliyordu.

"Ata Berk sizi düşünüyor fakat senin verdiğin tepkiye bak. Ergen." Selin'in bu lafı kaşlarımı çatmama sebep olmuştu.

O kız az evvel bana ergen mi demişti?

"Pardon da sen ne hakla konuşuyorsun?" Artık yeterdi. Bu kız çoktan sabrımı sınamıştı bile.

Hepsinin yüzündeki şaşkınlık benden bu cevabı beklememelerinden kaynaklıydı.

Kız bir adım önce çıkıp benim karşıma geçti.

"Asıl sen ne hakla bana bunu söylüyorsun?" Pekâla hayatımda hiç saç yolmadım ama deneyebilirdim.

"Kızlar sakin olun." Koşuna Ata Berk'ti. Sinirle ona döndüm.

"Sevgilini de alıp kamp alanına dönerseniz sevinirim." Kurduğum cümleye daha sonradan utanacağımı biliyordum falat şu an içimden sadece onu demek geçmişti.

İkimiz de birbirimize bakıyorduk.

"Sevgilim değil, arkadaşım." Dedi son kelimenin üzerine basarak.

Tamam içim biraz olsun rahatlamıştı.

Bana sinirlenen bu kez Ata Berk'ti. Ona ne oluyordu sanki!

"Hadi Selin." Dedi bakışlarını üzerimden çekmeden. Etraf hiç olmadığı kadar gerilmişti. Selin hafif omzuma vurup yanımdan geçti.

Umursamadım. Umursadığım tek şey Ata Berk'in son bakışları olmuştu çünkü. Birazcık kırgınlık birazcık öfke vardı bakışlarında.

Gözlerimi birkaç saniyeliğine kapatıp açtım. Bunu düşünmemeliydim.

"Sen Selin'e aldırma. Ata Berk'i kıskandı muhtemelen." Barlas yanıma doğru geldi.

"Selin Ata Berk'i mi seviyor?" Neden sorduğum hakkında en ufak bi fikrim yoktu. Hâlâ gittikleri yoldaydı bakışlarım.