Chancy Revenge [Completed]

CHARM#1

Time check: Its already 10 o'clock in the morning but I'm still lying on my bed. I badly wanted to get up, feel the sunlight touches my skin but then, tinatamad akong gumalaw. 

"Charm, come on. Get up. We're going somewhere." Utos sakin ni Jinny pagpasok na pagpasok niya sa kwarto ko. I can't help but groan nang bigla niyang binuksan ang bintana dahilan na mapapikit ako nang tumama ang sikat ng araw sa mga mata ko. I slowly rolled over para tumihaya bago siya tinignan.

"Where to?" nakabusangot kong tanong. She stop roaming around inside my room and throw me a 'duh' look.

"Don't you remember? It's 30th day of January." Sagot niya dahilan na kaagad akong napabangon. Oh sheez! I almost forgot! It's our friendship anniversary!

"I'll wait for you downstairs. And Charm." Tawag niya sakin dahilan na mapatigil ako sa pagpasok ng banyo.

"You only have 20 minutes. Bawal kang lumagpas dun. If you will, we'll leave you behind." May babalang sabi niya dahilan na matawa ako.

"Yeah, yeah. I'll keep that in mind." Natatawang sagot ko sa kanya at tuluyang pumasok ng banyo at naligo. After doing my rituals, bumaba na agad ako bitbit ang slingbag kong naglalaman lang naman ng cellphone, wallet, lipstick, powder at panyo ko. That's all I need for this day. A big smile crept on my lips as I saw their irritated faces while waiting inside Jinny's car. I quickly run and slide myself inside the passenger seat and wink at them. Kaagad na umikot ang mga mata nila.

"What?" nakangiting tanong ko sa kanila dahil sa pareho silang nakasimangot habang nakatingin sa labas ng bintana.

"You're almost late." pagmamalditang sabi sakin ni Jinny at pinaandar na ang sasakyan niya. Kaagad naman akong nagkibit balikat at inayos ang pagsuot ng seatbelt ko.

"Yeah. Almost. But never been late." sagot ko sa kanya and that made her sigh in defeat.

"So, where are we going now?" sunod kong tanong ng mapansing parang kanina pa kaming bumabyahe. Mas lalo akong nagtaka nang mapansing halos mga nagtataasang mga puno na ang nakikita ko. It's as if were going into some sort of a haunted place with no houses and some cars to see. Kunot noo kong nilingon si Jinny na sa ngayon ay may kakaibang ngisi sa mga labi niya. And that made me creep out a little. 

"Mari..." tawag ko sa isa ko pang kaibigan na nanahimik sa likod namin. 

"Yep?" kaagad na tugon niya. Nilingon ko siya at sinulyapan si Jinny pagkatapos ay muli siyang sinulyapan. Kaagad siyang napakamot ng ulo niya at alanganing ngumiti bago ininguso si Jinny at dalawang beses na kumurap. Napabuntong hininga na lamang ako nang magets kung ano ang ibig niyang sabihin. Looks like Jinny will take the lead in this crazy anniversary of ours. Hindi ko maiwasang mapalunok. I can imagine myself in my most danger zone. At hindi nga ako nagkamali ng hinala. Because after an hour of riding on her car, I just found myself screaming the hell out of me while riding a zipline together with the two of them.

"Oh my god! I'm gonna  die! Aaaaaaaahhh!" yan ang paulit-ulit na lumalabas sa bibig ko. My eyes were close the whole time because I'm so fvcking scared to see the frightening sight below me. Kahit paulit-ulit pa nilang sabihin sakin na maganda ang view na makikita ko. The hell! I'd rather let myself drown in the depth of the sea than experiencing this kind of situation. But damn! I can't just say no to them. Ayoko din namang masira ang araw nila dahil lang sa kakj-han ko. Kaya magtitiis ako hanggang sa matapos na 'tong malalife and death experience na 'to.

"GO CHARM! WHOHOO!"

"YOU'RE ALMOST THERE!"

Rinig kong pagcheheer sakin nina Jinny and Mari. But it didn't made me feel assured. It only made me feel worst. Lalo na't naririnig ko ang mga nakakalokong tawanan nilang dalawa. Mga walanghiya talaga! 

"Okay lang po ba kayo ma'am?" kaagad na tanong sakin ng umalalay sakin nang makarating ako sa dulo at tinulungan akong makatayo ng maayos. And that's the only time when I open my eyes and witness the craziness of my best friends while holding their phones.

"You two are so mean to me, don't you know that?" nanginginig kong akusa sa kanila na mas lalong ikinatawa nila. Mabilis nila akong dinaluhang dalawa at niyakap ng sobrang higpit na para bang pinanggigigilan nila ako.

"Ganyan ka lang talaga namin kalove." malaki ang ngiting sagot sakin ni Jinny.

"Ang sweet namin diba?" dagdag pa ni Mari dahilan na sinamaan ko sila ng tinging dalawa. Mas lalo silang natawa at mabilis na pinulupot ang mga braso nila sa magkabilang braso ko at hinilig ang mga ulo nila sa balikat ko.

"Come on, Charm. Hindi bagay sayo ang nakasimangot. Ngiti naman jan. Kakain pa tayo." sabi sabi ni Jinny.

"Oh yeah! I remember! Masarap daw yung mga pagkain dito." segunda naman ni Mari at sabay nila akong hinila papunta sa tulay na nagdudugtong sa isang cottage na nakatayo malapit sa bangin na kung hindi ako nagkakamali ay isang restaurant. Muli akong napalunok. Damn! What kind of place is this?!

"Yeah, yeah! I read in an article that they're serving different and unique Filipino dishes here. What do you want to try, Charm?" excited na tanong sa akin ni Jinny habang hila-hila pa rin ako.

"I-I think I just want to get the hell out of here." kaagad kong sagot sa kanya. Pero imbes na mainis siya sa sinagot ko ay tinawanan lang niya ako.

"No, you won't. I'm sure mag-eenjoy kang kumain dito. Lalo na kung makita mo ang walking dessert mo." nakangising saad ni Mari dahilan na maguluhan ako. Walking dessert? What kind of dessert is that?! Does it even exist o pinagtitripan na naman ako ng mga lukaret na 'to? Aangal pa sana ako sa mga pinagsasabi nila nang may biglang mahagip ang mga mata ko sa loob ng restaurant. My lips parted and my eyes widen when I saw a familiar person that is serving the dishes on a table with a very warm smile on his lips. Bumagay dito ang suot niyang puting longsleeve na may kulay itim na logo ng restaurant sa bandang dibdib nito na pinaresan ng slacks at itim na sapatos. Damn! A true walking dessert indeed. But that dessert is for my eyes only.

Kaagad akong kumalas sa hawak ni Jinny at Mari at malalaki ang hakbang na pumasok sa loob ng restaurant. Ang kaninang panginginig na mga tuhod ko ay kaagad na nalusaw dahil umandar na naman ang Charm's move ko. And that move of mine is really playful and venomous. Especially for him. 

A sly smile slowly crept on my lips as I walk and stop beside him and saw how his smile slowly disappeared on his lips. His eyes became cold before he finally face me. I can sense his aura becoming heavy. Gloomy. Darker. Iba talaga pag ako na ang kaharap niya. Lahat na lang ng mga negative particles ay umiipon sa kanya na para bang anytime soon ay sasabog na siya. I can't help but chuckled playfully.

"Damn, Kuya. You're hot!" bulalas ko dahilan na mas lalong umitim ang aura niya at tagain ako ng tingin niya.