PROLOGUE

1.3K 131 79
                                        

PROLOGUE:

"Will you stop doing that?" naiiritang suway sakin ni Jinny. Instead of doing what she want, I ended up making it worst. I smile wickedly and stuck my tongue out before continue on sipping my ampalaya shake. I heard her cuss even more, making me giggle. Damn, she's really short-tempered. Ang laki na talaga ng pinagbago ng babaeng 'to. She used to be the sweetest among the three of us but look at her now. She's always yelling, nagging us around and act as if the world is her enemy. Tsk, tsk.

"You're gross. Don't you know that?" saad pa niya habang tinitignan ako ng masama. I pouted.

"Geez, can't you just turn around and don't look at me if all you have to do is nag me? Damn! I'm enjoying my sip here." naiinis kong utos sa kanya at muling tinungga ang ampalaya shake ko. It's totally bitter but I can't help myself on savoring and craving for it. Nagulat na lamang ako at napasigaw nang bigla na lamang niyang itinapon sakin ang unan na sapul talaga sa pagmumukha ko. I can't help but shriek more as I felt the coldness of my ampalaya shake flow down at my dress.

"AAAAAAH! So cold! Fvck you, Jinny! Whaa! Ang ampalaya ko!" panghihinayang na sigaw ko habang pilit na pinupunasan ang damit ko sa bandang dibdib ko gamit lamang ang kamay ko. Sh*t! Now I can say that I'm gross. Thanks to Jinny!

"Magpalit ka na lang. Nagmumukha ng basahan yang damit mo oh. Puti pa naman." natatawa pang sabi niya sakin. Sinamaan ko siya ng tingin bago tumayo.

"It's all your fault! Damn! Mari, can I borrow one of your shirt?!" sigaw ko habang tinataga pa rin sa isip ko Jinny na tawa pa rin ng tawa. 

"Pili ka na lang sa room ko." kaagad akong napalingon kay Mari dahil sa sinagot niya.

"Your room?" may pag-aalangan kong tanong sa kanya. Sakto namang lumabas siya galing kusina nila na may hawak na tray na naglalaman ng sandwich at cake. I can't help but salivate as I see the strawberry above the cake. Unknowingly, I took bigger steps towards her and quickly stole the strawberry.

"What the hell, Charm!" hindi makapaniwalang sabi niya. I just smile on her sweetly before I run towards the stair.

"Just a strawberry for me please!" nakangiting paalala ko sa kanila bago tumakbo paakyat ng hagdan nang bigla akong may mabangga. I gasp horribly as I lose my balance and prepare myself for the possible pain that I will feel when I fall when suddenly, a strong arms pull me back and crush me on his chest. His familiar perfume is enough for me to recognize if who he is and with that, I prepared myself for the next thing that he will do. And that is to push me away from him as if I am some sort of a disgusting creature that must not be come near him. Napangiti na lamang ako ng mapait nang marinig ang malutong niyang mura at kaagad na tumabi sa dadaanan niya.

"You ruined my shirt! And what the hell is this?!" galit na sabi niya at inamoy pa ang mantsa ng ampalaya shake na kumapit sa Tshirt niya. Kaagad akong nag-iwas ng tingin nang bigla niya akong nilingon.

"That's an ampalaya shake, Kuya." natatawang sagot sa kanya ni Mari dahilan na mas lalo niyang tinignan ng masama.

"You're a walking disaster. And for the nth time, stay the hell out of me, will you?"mahina at matigas niyang sabi na ikinasikip ng dibdib ko. I slowly took a deep breath to help me lessen the pain that is building up in my chest again. 

Damn! This guy's tongue is really sharp. 

"Sh*t! Now I have to change again." nanggigigil na bulong niya bago ako talikuran at bumalik paakyat papunta sa kwarto niya. 

"Hey! Kuya Cebi! Saan ka pupunta?!" tawag sa kanya ni Mari. Tumigil ito sa at lumingon ng diretso ang mga mata sa kapatid niya na kunot ang noo. Na para bang isang hangin lang ako at hindi nag-eexist sa paningin niya. And he's really great on making me look stupid because of that. Too good that I want myself to get over it. 

Sometimes, I'm thinking. What if I'll stop? What if I'll do something crazy again? Something unbelievable that will make him gone crazy? Can I do that? Can I really do that even though I know that I only have 1% chance to succeed and in the end, the 99% pain will be on me? 

"I'm going to change! And please, Mari. Don't invite some parasite inside our house next time." matigas na saad nito sa kapatid niya at tuluyan nang umakyat. Naiyukom ko na lamang ang kamao ko. 

I'm not into game. And definitely running in a battlefield is not so me. But then, I'll take the risk. I'll definitely and badly want him to pay for what he's doing to me.

"Sorry for ruining your day, Kuya Cebi. Hindi ko yun sinasadya." tila batang pagsusumbong ko sa kanya. Napangiti ako ng lihim ng muli siyang tumigil at sinamaan ako ng tingin. It's as if he's saying to me never to call his name. Pero matigas pa sa bato ang ulo ko at hindi niya ako kayang patigilan lang ng basta-basta. He can't just stop me that easily with those glares.

Itinuro ko si Jinny na sa ngayon ay nilalantakan ang cake na nasa harapan niya. 

"Si Jinny kasi, kuya eh. Binato ako ng unan. Natapon tuloy sa damit ko yung ampalaya shake ko." pagpapatuloy ko pa at idiniin talaga ang salitang 'kuya' dahilan na mas lalong sumama ang tingin niya sakin. Go on, Cebi. Hate me more. Cause I needed that.

"Will you fvcking shut up?!" but instead of stopping, I ended up continuing on harassing him.

"I badly needed that shake. And I'm craving for it."

"The hell I care!" sigaw niya sakin at tuluyan nang tumalikod. 

"It's taste is so gross, Charm. How the hell did you even gulp it?!" hindi makapaniwalang tanong sakin ni Jinny.

"Just change your clothes, Charm. Gagawan na lang kita ng tomato shake." natatawa pang dugtong ni Mari. But it didn't made me laugh nor make me smile a little. For I can't do those things right now. Dahan-dahan akong umiling habang nakatingin sa likuran ni Cebi. He's really good on turning his back and walking away from me.

"I don't think we'll be able to like the tomato shake, Mari." sagot ko kay Mari.

"We?" sabay na tanong nina Mari at Jinny.

"Yeah. We. Me and my baby." mahinang usal ko pero sapat na para marinig nilang tatloat dahan-dahang hinimas ang tiyan ko. I smiled wickedly when I saw him stop. And that's the cue for me to move forward towards him. Nang makarating na ako sa mismong likuran niya kaagad siyang humarap sakin. My mind scream triumphantly as I saw his shock reaction. I intentionally don't meet his gaze and continue to walk towards Mari's room but left the words that only him can hear and leave him dumbfounded.

There's no turning back. For this time, I'm aiming to win and load his heart with so much guilt and make his mind into chaos.  

"Kuya, buntis ako. At hindi ikaw ang ama."  


Chancy Revenge [Completed]Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon