Merve ve Polat Cihan ve Ceylan'dan biraz önce gelmiş kapının önünde bekliyorlardı.
Polat uykulu gözler ile yorgunluğunu apaçık belli ediyordu ama Merve heyecandan bir o kadar dinç görünüyordu.
Cihan'a bakıp senin suratın neden kireç gibi oldu dedi.
Ceylan Merve'nin sözü üzerine dönüp ona baktığında haklı olduğunu gördü.
Yorgunum canım bu ca dedi devamını getirmek istemez gibi duraksadı hafif öksürerek bu cadı gecenin köründe kalk gidiyoruz diye tepeme tünedi korktum dedi.
Ayrıca yaşadıklarımız kolay değil bedenim yorgun düştü hasta olacağım galiba diyerek geçiştirdi.
Ya kapı önünde sohbeti kessek de içeri girsek olmaz mı dedi Polat.
Haklısınız apartman ayağa kalkacak dedi Cihan.
Polat Cihan'a dönerek e bi zahmet anahtarı çıkarda girelim dedi.
Cihan kapıyı açarak herkesi içeri buyur etti.
Ceylan Cihan'ın bu tuhaf haline bakarak acaba bir şey mi duydu diye düşünmeye başladı.
Bir süre sonra herkes kendini toparlayınca çalışmaya başladılar.
Ceylan Derya'nın hayalini anlattı ve herkese aklındaki fikrini anlattı.
Daha sonra herkes bir şeyler ortaya atarak fikirleri toplamaya başladılar.
Cihan ise bir köşede aklındakileri sindirmeye çalışıyordu.
Merve ona dönerek hayatım senin bir fikrin yok mu dedi.
Beni karıştırma Merve zaten anlamam bu işlerden benden ne isterseniz halledeyim ama lütfen buna beni karıştırmayın.
Tamam o zaman hayatım kahve istesem mesela.
Tamam olur yaparım sonra gülerek Ceylan'a döndü sende ister misin? cadı senin gece kahvelerin meşhurdur dedi.
Olur sevinirim dedi Ceylan.
Merve ve Polat şaşkın bir şekilde Cihan'a baka kaldı.
Polat gülerek sanırım Cihan evrim geçiriyor dedi.
Ne yaptım yine diye sordu Cihan.
Ceylan'a kahve isteyip istemediğini sordun.
Evet çünkü onu geceleri ne zaman kalksam kahve içerken buluyorum da o yüzden gece kahvesi meşhurdur onun.
Ne zaman uyku tutmasa uykusunu daha da dağıtır kahve içerken dedi.
Polat kahkaha atarak demek Ceylan da Merve gibi dedi.
Sonra Ceylan'a dönerek Derya da geceleri kahve içmeyi sever mi? diye sordu.
Çok değil ama bana eşlik eder uykusu kaçınca dedi.
Cihan kahveleri yapmak için mutfağa geçtiğinde Polat'ın cümlesi dikkatini çekmişti.
Ceylan da Merve gibi demişti.
Acaba Merve'yi Ceylana benzediği için mi sevmişti. Aklı her geçen dakika daha çok karışıyordu.
Bir an önce bu düşüncelere son vermeliyim dedi elindeki bardağı mutfak lavabosuna sert bir şekilde bırakırken.
Merve ve Ceylan ne oldu diye bakmak için geldiklerinde boş gözler ile ikisine bakıyordu.
Hayatım ne oldu dedi Merve. O ses neydi diye sordu Ceylan.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
BEBEĞİM
General FictionGüzel başlayan bir gündü. bebekte yürüyüşümü yaptıktan sonra oturup manzarayı izlemeye başladım. Orada ne kadar vakit geçirdiğimi fark etmemişim. Saati görünce kendime geldim ve ayağa kalktım. Bir anda başım dönmeye başladı ve bayılmışım. Kendime ge...
