Furkan'dan
Sabahları okul zamanı dışında erken kalkmazdım. Ama bu eskidendi.
Şimdiyse uyumaya korkar olmuştum.
Cumartesi yine kabuslarım sebebiyetiyle uykum yarıda kesildi.
Gece dörtten beri ayakta, etrafa bakınmaktaydım. Şimdiyse saat dokuz. Saatler hızlı akıyor ha?
Zil çaldı.
Çaldı ve çaldı, ses rahatsız edici.
Kapıyı açacak biri yok sanırım, evdekiler erkenden dışarı çıkmış olmalı.
Evde biri olmadığını anlayınca kapıyı çalmayı bırakacaklardır diye düşünüyordum ama o her kimse belli ki bunu kabul etmek istemiyor.
Sese daha fazla dayanamayıp odadan çıktım ve merdivenlerinden inerek kapıyı açtım.
Tanımadığım bir kız içeri daldı.
"Selam, annenler evde mi?"
Ne?
"Sanane."
"İyi o zaman bende kendim öğrenirim."
"Sana girebilirsin diyen oldu mu?"
Güldü.
"İzin istemedim ki."
"Sen de kimsin, bu ne tavırlar böyle?"
Elini umursamazca bana bakmaya tenezzül etmeden salladı.
"Azrailin desem inanacak mısın?"
Fısıldadım, daha çok kendimle konuşurcasına.
"Keşke."
Bana döndü.
"Anlamadım?"
"Yok bir şey."
Bana doğru yaklaştı. Gözlerimin içine baktı.
Kesin o da dayanamayıp aşık olmuştur.
"Gözlerin?"
Sırıttım.
"Fazla mı güzel?"
Yüzünü ekşitti.
"Hayır, fazla.. Fazla kızarık."
İşte çalışmadığım yerden bir soru.
Konuyu değiştirme zamanı tik tak.
"Her neyse, kimdim demiştiniz?"
"Dememiştim."
Fazla gıcık. Bana birini hatırlattı.
"Söylemeyi lütfedebilir misiniz peki hazretleri?"
Alaycı bir sırıtış kondu yüzüne.
"Hayır, sonra annem çok kızar. Yabancılarla tanışmamamı söyler de hep."
"Annen, yabancıların evine girmemen gerektiğini de söylemiştir muhtemelen."
Salondan koridora doğru ilerledi.
"Yoo, aslında öyle bir şey demedi. Deseydi burda olmazdım zaten değil mi?"
Ellerim cebimde arkasından yürürken konuştum.
"Biraz garipsin ha?"
Güldü. Gamzesi yoktu ama gülüşü güzeldi. Yürüsem mi acaba?
"Herkes az biraz garip değil midir zaten?"
Benim odamın kapısına yöneldi.
Kapının kolundan tuttu. Son anda engelledim.
"Sanırım gezin burada bitti ha? Ben seni kapıya kadar geçireyim."
"Gerek yok, yolu biliyorum."
Kapıdan çıktığında arkasından seslendim.
"Annemleri ne yapacaksın anlamadım ama akşama evde olurlar. İstersen uğrayabilirsin."
Gözden kaybolmadan önce, son kez bana döndü ve alaycı bir şekilde sırıttı.
"Onlara gerek kalmadı, bence ben aradığım şeyi çoktan buldum. Değil mi Furkan?"
Ve gözden kayboldu.
