'I'm Fine'

63

Amine nam een gulzige hap van zijn burger. 'Wat wil je eigenlijk doen voor jouw verjaardag. Over 2 weken ben je alweer 24', vroeg ik hem nadat ik mijn mond afveegde. 'Niks bijzonders', reageerde hij niet geïnteresseerd. 'Mag ik ook een hap van jouw burger', keek ik hem glimlachend aan. Hij schudde met zijn hoofd. 'Jij wilde salade toch, zogenaamd gezond eten konijn. Blijf bij jouw salade.' Ik stond op en probeerde zijn burger te pakken maar tevergeefs. 'Amine geef me een hapje!' Hij stond op en hield de burger in de lucht, wetend dat ik daar niet bij kon. Ik ging terug zitten op mijn bureaustoel. 'Aah habiba wil je een hapje', lachte hij mij uit. 'Als je me geen hapje ga je echt spijt krijgen', waarschuwde ik hem. Hij trok zijn wenkbrauwen omhoog. Vervolgens nam hij grote happen van zijn burger en binnen no time was het op. Ik keek hem aan met een open mond.

'Ik haat je.' Glimlachend keek hij me aan. 'Ik hou van jou.' Ik rolde geërgerd met mijn ogen. Hij keek naar zijn horloge. 'Ik moet gaan ik heb vergadering binnen 30 minuten. Negerend ruimde ik de troep op dat we hadden gemaakt op mijn bureau. 'Wifey is boos', grapte hij. 'Doei Amine', zei ik geërgerd. 'Mag ik geen kusje voordat ik ga?', vroeg hij express. Hij bleef even staan maar liep vervolgens weg. Ik kon hem niet weg laten gaan zonder kusje. 'Nee wacht ugh'. Ik liep naar hem toe en gaf hem twee kusjes.

Hij keek me grijnzend aan. 'Ik wil die grijns echt van jouw gezicht af slaan', vertelde ik hem. 'Je weet dat ik vanavond niet thuis ben toch?', vroeg hij voor de zekerheid. 'Ja om zeven uur ga je uiteten met jouw werknemers maar blijf aub niet lang weg', smeekte ik hem. 'Komt goed wifey' Hij drukte weer een kusje op mijn lippen en hij vertrok uit mijn kantoor.

Ik ging hard aan het werk waardoor de tijd vloog. Ik ruimde mijn spullen op en sloot mijn kantoor. 'Amelia wil je voor donderdag een vergadering plannen om 4 uur?, vroeg ik aan haar. 'Ja komt voor elkaar', antwoordde ze. 'Top, fijne avond verder schat.' Daryl en ik liepen naar de garage. Ik stapte in de auto en Daryl ging rijden. De dood van mijn moeder zal mij altijd pijn doen maar ik heb het wel een plekje kunnen geven. Ik zou liegen als ik zei dat ik de eerste maanden mij gewoon alleen voelde. Met mijn vader ging het ook beter maar hij is gewoon veranderd. Ik besloot om yassine even op te bellen maar hij nam niet op.

Ik stapte uit en liep mijn huis binnen. Mijn hakken trok ik gelijk uit en mijn tas legde ik neer op de tafel. Ik hoorde de gelach van van Semra in de woonkamer. Huh hoe komt zij mijn huis binnen? Ik wandelde naar de woonkamer en zag Semra en Alicia samen dollen. Ze merkten mij gelijk op. 'Hoe komen jullie binnen?', is het eerste wat ik vroeg. Alicia pakte sleutels uit haar tas en hield het in de lucht vast. 'Je was ze vorige week bij mij vergeten', glimlachte ze. Ik greep gelijk naar mijn sleutels. 'Kon je niet melden dat je ze had. Ik heb ondertussen al nieuwe.' Ik liep naar ze toe, gaf ze beiden twee kusjes op de wang en nam plaats op de bank.

'Moet je je niet klaar maken voor het gala vanavond?', vroeg Semra aan mij. Ik keek haar vragend aan. 'Welke gala?', vroeg ik. 'Heeft Amine niks gezegd? Er is een gala vanavond om zeven uur begonnen en Amine is een van de eregasten.' Ik besefte me dat hij dus tegen mij heeft gelogen. Hij vertelde mij dat hij om zeven uur ging eten met zijn vrienden. Ik beet op mijn lip en speelde met mijn nagels. Amine flikte het weer en dit keer liet ik er niet bij.  'Hij heeft niks tegen mij gezegd', zei ik zacht.' De meiden waren stil en zeiden niks. 'Waarschijnlijk is hij niet gegaan ofs', probeerde ze mij te kalmeren.

'Kom we gaan ons omkleden en dan gaan we. Jullie mogen een jurk van mij lenen', besloot ik. Ik liep gelijk naar boven. Ik was nieuwsgierig wat zijn reactie zou zijn als hij mij ziet. Ik pakte een lange rode jurk die tot mijn enkels kwamen en met spaghetti bandjes. Het was een jurk van satijn en mijn rug was een beetje zichtbaar. 'Ik ga niet mee want soufouan zou dat echt niet oke vinden', vertelde Semra. 'Ja begrijp ik', reageerde ik op haar. Mijn haar deed ik in hoge staart met een scheiding in het midden. Ik wou niet veel moeite doen. Ik wou gewoon zo snel mogelijk klaar. Mijn make-up was als snel klaar. Ik eindige met een fel rode lippenstift dat paste bij mijn jurk. 'Ben je klaar?', vroeg ik Alicia. 'Jess laten we gaan', zei ze nadat ze haar lipgloss had opgedaan.

'Oh shit Daryl. We moeten uit het raam klimmen..', vertelde ik de meiden. Ze keken me aan met grote ogen. 'Semra heb je jouw autosleutels bij je?', vroeg ik hopend op een ja. 'Ja zit in mijn achterzak', mompelde ze. 'Oke dan moet jij ons afzetten en jij klimt als eerst naar beneden.'

Semra ging als eerst daarna volgde ik en Alicia als laatste. Ik sprong naar beneden nadat ik op de balkon was en rende onhandig op mijn hakken naar de auto van Semra waar de meiden al in zaten. 'Start de auto', hijgde ik nadat ik instapte. De voordeur ging open en Daryl zag ons. 'Snel Semra!!', schreeuwde Alicia. Semra startte de auto op en Daryl kwam naar ons toe rennen. Hij was te laat want we waren de oprit af. Hij kwam nog even achter de auto aan rennen en ik kon het niet laten om niet te lachen. 'Arme Daryl', grinnikte Alicia. 'Hij gaat nu sowieso Amine melden.' Ondertussen hoopte ik echt dat ik het mis had en dat Amine niet tegen me had gelogen.

Semra parkeerde de auto en vervolgens stapten we de auto uit. Het was bomvol met auto's. 'Oke ik blijf hier wachten , maar blijf niet te lang weg anders lopen jullie naar huis', zei Semra dreigend. 'Komt goed', antwoordde ik.
Alicia en ik stapte de auto uit en we liepen naar binnen. Er waren zoveel mensen -hoe ga ik Amine vinden tussen al die mensen-

Ik voelde een hand op mijn schouder waardoor ik mij omdraaide. Het was een collega van Amine. 'Je bent toch wel gekomen. Amine vertelde me dat je je niet lekker voelde.' Hij heeft dus tegen de mensen gelogen dat ik ziek was.
'Ja klopt maar ik voel me wat beter en wou het niet missen', glimlachte ik naar hem. 'Isgoed doe rustig aan en Amine houdt over 1 minuut zij toespraak.' Ik knikte naar hem en Alicia en ik liepen verder. Ik begrijp het allemaal echt niet meer , waarom zou je liegen over een gala waarom?

Ik hoorde Amine's zijn stem al door de microfoon. Ik probeerde wat naar voren te lopen zodat ik hem goed kon zien. Ik wringde me letterlijk tussen de mensen totdat ik hem duidelijk genoeg kon zien. Jup het was hem echt. Mijn man stond hier op een podium, in een zaal waar zich een gala bevond ,terwijl hij mij iets anders vertelde. De ene dag genoot ik van mijn huwelijk andere dag is gewoon niks. Men vertelde mij dan het normaal is dan het huwelijk ups en downs heeft. Maar als het zo door bleef gaan wist ik echt niet of ik dit kon volhouden.

Mijn telefoon ging af , terwijl de zaal eigenlijk stil was. Ik pakte snel mijn telefoon uit mijn tas en zette het op stil. Amine zijn ogen vonden de mijne. Je kon duidelijk zien dat hij was geschrokken en dat hij mij niet verwachtte. 'Wil je gaan?'fluisterde Alicia in mijn oor. 'Ja kom we gaan'. Ik hief mijn jurk een beetje op en begon weg te lopen. -Waarom doet hij me dit aan? Waarom?-

Alicua en ik liepen naar de uitgang en Daryl kwam net binnen lopen. 'Pfff Aleyna waarom ben je zo?!', vroeg Daryl geïrriteerd. Ik haalde mij schouders op. 'Aleyna!', hoorde ik Amine's stem achter me.  Hij kwam naar me toe lopen en zette zijn hand op mij schouder. Ik draaide me naar hem toe. 'Leuk etentje Amine. Je flikt het weer'. 'Aleyna het is ni-'
Voordat hij zijn zin kon afmaken hoorde ik een harde schurende knal. Alles gebeurde zo snel. De hele grond tilde en bijna de hele gebouw stond onder de vlammen.

Alles was zo vaag. Ik zag dat Amine naar me schreeuwen, maar ik verstond maar niet wat hij zei. Mijn hoofd was maar aan het bonken. Ik voelde mijn ogen langzaam sluiten en voor ik het wist verdween ik.

🦋🦋🦋
Na een lange tijd heb ik besloten om toch wel verder te schrijven. Het was even moeilijk om de draad weer op te pakken but I'm back.