[Zawgyi]
လြမ္းတယ္ ဝမ္ဝမ္း ။
ဒီေန႔နဲ႔ဆို မေတြ႕ျဖစ္တာ ၈ရက္တိတိ ။ဘာေတြလုပ္ေနလဲ ။ဒီရက္ေတာတြင္း ဘယ္လိုျဖတ္သန္းေနလဲ အဆင္ေျပရဲ႕လား သိခ်င္လိုက္တာကိုယ့္မွာ ။ ေတြ႕ဖို႔ႀကိဳးစားေပမဲ့ ကေလးအဆင္မေျပမွာစိုးလို႔ ေအာင့္အီးသည္းခံေနရတာလည္း ငရဲတစ္မ်ိဳးပဲ ။
႐ုပ္ျမင္ရဖို႔မေျပာနဲ႔ အသံေလးေတာင္ၾကားခြင့္မရတဲ့ အေျခေနေတြေၾကာင့္ ကိုယ္လဲ ေဆာက္တည္ရာမရ ၿပိဳလဲေနတယ္ ။ဖုန္းဖြင့္လိုက္တိုင္းျမင္ရတဲ့ ေဝေဝဆာဆာ အၿပဳံးေလးတစ္ခုနဲ႔ပဲ အားတင္းၿပီးေရွ႕ဆက္ေနရတယ္ ။ ကေလးလည္း ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းေနလိုက္မလဲ စိတ္ေရာ လူေရာ ။ေငးၾကည့္႐ုံနဲ႔ အားမရခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အတၱေတြေၾကာင့္ ကေလးနာက်င္ေနရၿပီ ။မိဘရဲ႕ စကားထိုးႏွပ္မႈေၾကာင့္ ဘယ္ႏွႀကိမ္ဘယ္ႏွခါေလာက္ ငိုပြဲႏြဲခဲ့ရၿပီလဲကြာ ။
ငိုၿပီးထိုးအိပ္ရင္း ေခါင္းေတာ့ကိုက္ေနမွာပဲ ကေလးေရ ။ထမင္းဆာတာမဟုတ္တဲ့ မုန႔္ဆာတတ္တဲ့ကေလး အျပင္မထြက္ရတဲ့ရက္တြင္း ဘယ္လိုေနေနရလဲ ။ဖုန္းမသုံးရလို႔ ဒီရက္တြင္းထြက္ေနတဲ့ Fansite goodsေတြဝယ္မရလို႔ ေကာက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းဆူေနမလားကြာ ။
လူခ်င္းသာမေတြ႕ရေပမဲ့ မင္းအေငြ႕သက္ေလးေတြေၾကာင့္ အားတင္းၾကည္ႏူးရျပန္ေရာ ။စိတ္ႏုၿပီး ဝမ္းနည္းတတ္တာေၾကာင့္ သူ႔မိဘေတြ အတင္းအၾကပ္မလုပ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရမယ္ ။
ကေလးမ်က္ရည္ထပ္မက်ဖို႔ ထပ္ၿပီးစိတ္မဆင္းရဲေအာင္လို႔ ကိုယ္ဘာေတြလုပ္ရမလဲေပးဆပ္ရမလဲ ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ကလြဲရင္ေပါ့ ။
ဒီၿမိဳ႕မွာေရာ ရွိေသးလားလို႔ ေတြးမိတဲ့အထိပဲ ။ဝမ္ဝမ္းနဲ႔ပက္သတ္တဲ့ ဘာကိစၥတစ္ခုမွမသိရဘူး ။ဝမ္ဝမ္းဖုန္းေရာ အိမ္ဖုန္းေရာ စက္ပိတ္ထားတယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲအေတြ႕မခံဘူး ။သူတို႔အိမ္နား လူရိပ္လူေျခကိုမေတြ႕ရတာတဲ့ ။ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ့္ကိုသာ အဆက္သြယ္ျဖတ္သြားရင္ ဘာျဖစ္သြားမလဲမသိေတာ့ဘူး ။ဟက္ .....ခုလည္းအဆက္သြယ္ျဖတ္ခံ ေနရတာပဲေလ ။
မိဘရင္ခြင္ထဲက ကေလးကိုဆြဲထုတ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတာမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ။တျခားနည္းနဲ႔ ေမတၱာဓာတ္မွ်ေဝေနတာပါ ။
