No Love, Just Hate

11

"Let's get married..." T-that caught me. Napatingin ako sa kanya, humarap sya sakin and he look at me. ".. for the baby. I'll talk to your brother. I'll ask for your hand---"

"W-why... w-why are you doing this?"

"Because I'm the father... and I can't do anything." That made me cry harder. Naawa ako sa kanya. I know it's hard for him... I can see it on his eyes.

"I'm so sorry..."

"Don't be. I don't want pity. Let's go home." Papasok na sana siya nang magsalita ako ulit.

"Y-yung g-girlfriend mo... P-paano siya?"

Natigilan siya ng ilang minuto. Lumapit siya sa kotse at binuksan yun pero hindi siya pumasok. "I'll mind my own business. You'll mind yours and the baby. Let's go." Saka siya tuluyang pumasok.

Huminga muna ko ng malalim to stop my tears bago ko pumasok sa kotse. As usual, buong byahe walang nagsasalita. Hinatid nya ko sa bahay. 'Di pa ko nakakapagthank you umalis na siya.

Hindi muna ko pumasok sa bahay. I decide to go that park. Isang sakay lang naman yung mula dito sa bahay namin ni Kuya.

Umupo ako sa usual spot ko. Wala nang tao dito kase past 6 na. Yumuko ako saka ako umiyak ng umiyak. I'm so ridiculous. Nang dahil sa katangahan ko, may masisira akong relasyon.

"Crying again?" Tinaas ko yung ulo ko and there I saw him... Mr. Gwapong Admirer.

"Tuwing makikita na lang ba kita, umiiyak ka?" Umupo sya sa tabi ko.

"S-sorry..."

"So... what's the story now?"

"Wala..."

"Impossible. Wait ha?"

"S-saan ka pupunta?"

"Basta! Wait lang!"