ခ်န္းေယာလ္တေယာက္ ဂ်ံဳအင္တို႔အိမ္ကို သူ႔အိမ္သူ႔
ယာလ္ိုေနေနတာ အဆင္ေျပေျပ႐ွိလွသည္ ။ မနက္ျဖန္
ဂ်ံဳအင္ရဲ႕မိဘေတြျပန္လာေတာ့မွာမို႔ သူ ဒီညအထိ ဂ်ံဳ
အင္နဲ႔အတူ အိပ္ဖို႔အခြင့္႐ွိေသးသည္ ။ တအိမ္ထဲမွာ တူ
တူေနၿပီး အသည္းေလးနဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႔ေတြ႔ေနရ
တဲ့ အက်ိဳးအဆက္က စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းအတိပါပဲ ။
မီးဖိုခန္းထဲမွာ ပန္းကန္ေတြေဆးေၾကာေနတဲ့ အသည္း
ေလးနားကိုု မသိမသာေလးကပ္တိုးသြားလိုက္ရင္း စ
ကားစေျပာဖို႔ုၾကံရြယ္လိုက္တယ္ ။ ပန္းကန္ေဆးေနတဲ့
အသည္းေလးက ကိုယ့္ကိုျမင္ေပမဲ့ တခ်က္သာေမာ့
ၾကည့္သြားၿပီး ပန္းကန္ဆက္ေဆးေနတုန္းမို႔ ကိုယ္ကပဲ
သြားအၿဖီးသားနဲ႔ စကားစရေပဦးမည္ ။.
" အသည္း ! ဘာခ်က္မလို႔လဲ ေမာင္ေကာ ဘာကူေပး
ရမလဲဟင္ "
အသည္းေလးတေယာက္ထဲ ခ်က္ျပဳတ္ေပးလုပ္ေန
ေတာ့ မပင္ပန္းေလရေအာင္ကူေပးရမည္။ ႏွစ္ေယာက္
တူတူ ခ်က္ျပဳတ္ၾကရင္း ရယ္ေမာၾကရင္း ဘယ္
ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ ။
ဒါေပမဲ့ မီးဖိုခန္းထဲဝင္လာတဲ့ ဂ်ံဳအင္ရဲ႕စကားမွာ သူ႔.
အေတြးေတြ ငုပ္လ်ိွ ဳးေပ်ာက္ကြယ္သြားရေတာ့သည္ ။
" ခ်က္ဖို႔မေျပာနဲ႔ ! ၾကက္ဥေတာင္ ေရဆူဆူထဲ ခြဲၿပီး
ထည့္ျပဳတ္ပစ္တာ "
" ဟင္ ! ဘယ္လိုႀကီး "
ခ်န္းေယာလ္မွာ မရယ္မိေလေအာင္ ႏူတ္ခမ္းေတြကို
ဖိႀကိတ္ထားရင္း ရယ္ခ်င္စိတ္ကို ထိန္းလိုက္ရေသး
တယ္ ။ အသည္းေလးက နည္းနည္းေလး႐ွက္သြားသ
လားမသိ ပန္းကန္ေတြေနရာအျမန္ခ်ၿပီး သြက္သြက္
သြက္သြက္နဲ႔ မီးဖိုခန္းထဲက ထြက္ေျပးသြားေတာ့သည္။
သည္ေတာ့မွ ခ်န္းေယာလ္တေယာက္ တဟားဟား နဲ႔
စိတ္ႀကိဳက္ ေအာ္ရယ္ပစ္ေတာ့သည္ ။
စိတ္မပူပါနဲ႔ အသည္းရ! ေမာင္ ခ်က္ေကြၽးမွာေပါ့ ။
တေယာက္ထဲေနတဲ့အက်ိဳးဆက္က ခ်န္းေယာလ္ က
မထင္ရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းေကာင္းခ်က္ျပဳတ္တတ္
တာပါပဲ ။ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ အသင့္႐ွိေနတဲ့ ဟင္းရြက္
အသားေတြကို ေဆးေၾကာၿပီး ခ်န္းေယာလ္ ခ်က္ျပဳတ္ဖို႔
စတင္ေတာ့သည္ ။ ႐ွပ္အက်ႌလက္ကို တံေတာင္ဆစ္ထိ
ေခါက္တင္ကာ ခ်က္ျပဳတ္ေနတဲ့ခ်န္းေယာလ္ရဲ႕ေက်ာ
ျပင္ကို မီးဖိုခန္းထဲဝင္လာတဲ့ ဘတ္ဟြၽန္း ခဏမ်ွ ေငး
ၾကည့္ေနလိုက္ေသးသည္ ။ ဘတ္ဟြၽန္း ေရာက္ေနတာ
ကို မသ္ိတဲ့ ခ်န္းေယာလ္ကေတာ့ ဟင္းခ်က္ျခင္းမွာ အာ
ရံုစိတ္ျခင္းအျပည့္နဲ႔ စိတ္လိုလက္ရ ခ်က္ေနသည္ ။
