Beklemediğim bir hızda yazdım bölümü, final haftama an itibariyle girdik ancak biraz fiziğe göz attıktan sonra kendime bu izni verdim sdofjısodfuoı Eğer bu bölümde yaptığım gibi çok ani bir kararla fikrimi değiştirmezsem bir sonraki bölüm final oluyor arkadaşlar. Tabii hikayemi finalle bitirecek değilim, ben epilogların insanıyım kljfhudsıhfı Bol bol yorum rica ediyorum her zamanki gibi, geri dönüşler kadar mod yükseltici bir şey yok.
Kahvaltı hazırlayan Ashton... Taken by wonderful Fleur♡
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
İyi okumalar!
*
Fleur | 21 Mart 2020
Bilincim huzurlu bir uykunun ardından açıldığında bir süre gözlerimi açmadım. Burnumun değdiği çıplak göğüs gece yaşanan her şeyi saniyesi saniyesine hatırlamamı sağlamış ve şimdi ne halt edeceğimi düşünmem gerektiğini bana anında göstermişti. Saçımda gezinen parmaklara bakılırsa Ashton da uyanıktı, çenesini başıma dayamış olduğunu hissediyordum ve muhtemelen o da göğüslerimiz üzerimdeki kumaşa rağmen birbirine değdiğinden hızlanan kalp atışlarımı hissediyordu. Üşümemek için onun gömleğini giydiğimi hatırlar gibiydim, tam olarak 'Dün gece seviştik.' imajına bürünmüştüm.
Bunu hakikaten yapmıştık.
O dakikalar aklımda dolandıkça şimdi ne yapacağımı, nasıl tepki vereceğimi, gözlerimi açınca ne söylemem gerektiğini düşünüp duruyordum. İnsanlar bir ilişkiye başlayıp sonra sevişirdi ancak en yakın arkadaşınla birdenbire bunu yapmazdın. İkimiz de tutkunun ve o anlardaki duyguların içinde kaybolmuş; sonraki günlerimizi hiç düşünmemiştik. İşin daha garibi yaptığımız sıradan bir seks de değildi; her saniye daha da tutkuyla, daha da duyguyla dolmuştu odam. Zihnime dolup duran görüntüleri düşündükçe inanamıyordum. Gömleğini çıkarmam, karnında otururken onu öpüp yavaşça aşağı doğru kayışım, arkada çalan The Cab şarkıları, belimden tutarak yerimizi değiştirmesi, dudaklarımı sertçe öperken ellerinin bacaklarımda dolanması, bana nefes nefese dudakları hafif aralık alttan bakışı... Hepsi şu an bile soluklarımı hızlandırıyordu.
Bir tarafım tedirgindi çünkü her şeyi ben başlatmıştım, onu öpmüştüm, bir dakika bile sonrayı düşünmeden yapmıştım bunu. Artık dayanamamış ve öylece öpmüştüm. Bir tarafımsa tuhaf bir şekilde harika hissediyordu çünkü Ashton'ın bana verdiği karşılıklar gerçekti. Dudakları tenime her değdiğinde hissetmiştim bunu. Kim yalnızca tutku uğruna birini gözünün kenarından öperdi ki? Bu gerçekti. Ashton da bana karşı bir şeyler hissediyordu, bunu zaten birçok zaman üstü kapalı bir şekilde belirtmişti. Canımı tek sıkan ve beni ikileme düşüren, bana verdiği onca işaretin hep film sürecinde, aramızdaki tensel çekim sahnelerinden sonra olmasıydı. Bu yüzden bu yaşadığımızın onun dönemsel duygu geçişleriyle alakası olup olmadığını kestiremiyordum. Hoşlandığı ben miydim, yoksa Ajan Vincent'ın üzerimde bıraktığı algı mıydı? Bunu düşündükçe yaptığımızın mantıksızlığı daha çok göze çarpıyordu, önce oturup birbirimize olan hislerimizi konuşsak ve ardından bunları yaşasak bu güne gözlerimi açmaktan bu kadar korkmazdım. Ancak şimdi yalnızca belirsizdik.
