Pagkababa niya ay may babaeng marahil mas bata sa kanya ng ilang taon ang lumapit sa kanya at may inabot. Isang ointment.
“Pinaaabot ni Brent. Wag kang sumasalubong sa araw ng walang proteksyon.”, sagot ng babae, marahil ito si maria may pagkamasungit kasi ito.. Bago pa man siya makapagpasalamat ay nawala na agad ito sa paningin niya. Weird. Di niya na hinanap ito.
Pagtingin niya sa may pintuan ay nakita niya ang binatang pinagmamasdan niya kanina. Mas gwapo pala ito sa malapitan. Matngkad ito mga 5’11 marahil ang height. May kalakihan ang katawan. Nakasuot ng puting kamiseta at itim na maong. Well cut ang buhok nito. Itim ang mga mata, matangos ang ilong. May suot itong salamin sa mata. Huminto ang paningin niya sa labi ng lalaki. Ano kayang pakiramdam na mahalikan nito?NO!, she erased the thought. Tiniklop ng lalaki ang dala nitng payong at sinabit sa lalagyan. Tumingin ito sa direksyon niya.
“Hindi ka dapat nakikipaglaban sa sikat ng araw”, kinuha nito ang ointment na hawak niya at unti unti siyang pinahiran sa balat. Hindi na siya makatanggi sa ginagawa nito. Malamig ang ointment pero parang may kakaibang init na dulot sa kanya ang daliri ng binita.magaan ang kamay nito habang idinadanti sa balat nia. Nakatitig lamang siya sa mukha nito.
Hindi niya malamn kung tama ba ang nakikita niya pero tila may pag-aalala doon. Huminto ito sa daliri niya na may singsing. Nakita niya na ang pagkabigla sa mata nito. Tumingin ito sa kanya. Namula siya dahil nahuli siya nitng sinisipat siya.
“Did you found something interesting? Bka may mga taong naghahanap sayo may telepono sa silid mo maaari mong gamitin para maabisuhan sila.”, seyoso ito. Hindi nito inaalis ang tingin s kanya habang nagsasalita. “ako nga pla si Brent. Dalawang araw ka ng natutulog. Patawad.” umalis ito at nagtungo sa kusina.
Hindi niya malaman kung bakit it humihingi ng tawad. Baka tama nga ang hinala niya na hinalay siya nito. How dare him!. Hinabol niya ang lalaking kausap niya. Hinawakan niya ito sa braso.
“Hoy mister. I mean brent. A..a..anong ginawa mo sakin habng natutulog ako ha? And why you are saying sorry?”
Lumapit ito sa kanya. Umatras nmn siya hanggang sa wala na syang maatrasan dahil may pader na nakaharang. Sinandal ng lalaki ang braso nito pader.
“Why? Did you feel something different?”may curiosity sa mga mata nito.
“Just tell me the truth ano ang ginawa mo?”, naiinis na si rein hinampas niya ang matipuno nitong dibdib. Napalunok siya parang mas masarap sumandal doon kaysa hampasin iyon.
“Sorry, I don’t have any choice but to do it. I just feel like I need to do it.” nagyuko ito ng tingin pero hindi pa rin naglalayo ang mukha nila.
“Shocks!”, napaupo siya sa panghihina. Then she cried. “ANo ngayon ang gagawin ko. Malapit na ang kasal ko tapos hinalay pa ako ng lalaking ngayon ko lang nakita. Jusko ano na lang sasabhin sakin ni chito na nagpunta ako dito sa tagytay para lumandi?” naghyhysterical na siya. Hindi naman siya gaanong nagagalit ewan niya kung bakit.
Naagaw ang atensyon niya dahil sa tawa ng binatang kaharap niya. Umupo rin ito sa tapat niya. Hindi pa rin tumitigil sa pagtawa. Hindi niya alam pero tila masaya siyang naririnig ang tawa nito at makita ang mata nito na nakangiti. Nawala sa mukha nito ang bahid ng problemang iniintindi.
“I never thought na iyon ang kaunaunahan mong iisipin pagkagising mo,” he stopped laughing. Pero nasa mata parin nito ang amusement?. Ginulo nito ang buhok niya. Ipinatong ang noo nito sa noo niya. “wag kang mag-alala hindi ko ginawa un. If ever I’m going to do it, mas gusto kong gising ka”, there’s a humor in his voice.
Bigla itong nagseryoso. “But I think it’s worst than what you think. How I wish you can still forgive me after knowing it. Mamayang gabi wag kang lalabas ng bahay. Mula ala sais ay wag kang lalayo kay lola auring”, tinutukoy nito ang matandang naghatid ng almusal. Iyon lang pagkatapos ay umalis na ang binata.
Naiwang naguguluhan si rein. She decided to go upstair and call her jei-jei na kung pwede ay ito muna ang magexcuse sa kanya. nagsorry na din siya dahil hindi siya nakapunta sa kaarawan nito. Alam niyang nag-aalala ang mama niya pati na rin si chito. Hindi n lamang niya sinabing nabangga siya. She made an excuse with jei-jei's help. Kunwari ay magsstay pa siya doon ng matagl.
Gusto niya na sanang umuwi kinabukasan din. Pero parang magtatagal pa siya rito ng ilang araw.
BINABASA MO ANG
Kiss of a Vampire (Completed)
Lãng mạn“Vampires are not real”. Iyon ang paniniwala ni Rhea Nicole, Rein for short until she met a mysterious gorgeous man after an accident. She sense familiarity with this stranger. In her eyes, he's a stranger but her heart tells he's not or she's under...
