"မဂၤလာပါ...ဘာမ်ားသံုး....!"
နႈတ္ခမ္းထူထူေတြဆီက မဲ့ၿပံဳးတစ္ခုေၾကာင့္
လက္ထဲမွ ေကာ္ဖီဗန္းေလးသည္ကား အလဲလဲ
အကြဲကြဲ။မန္ေနဂ်ာရဲ႕ စိုးရိမ္တႀကီးသတိေပးသံ
၀င္လာမွ ဖန္ကြဲစေတြကိုေကာက္သိမ္းဖို႔
ျပင္လိုက္မိသည္။
"သိမ္းကူမယ္ေနာ္"
မုဆိုးထိုင္ ထိုင္လို႔ ဖန္ကြဲစေတြကိုေကာက္ကူ
ေနသည့္ ထိုလူ။ေခါင္းေလးငံု႔ထားသည့္
ေရွာင္းက်န္႔ မ်က္နွာေလးကို ၾကည့္လိုက္ တစ္ခ်က္
တစ္ခ်က္ထၿပံဳးလိုက္ လုပ္ေနသည္ေၾကာင့္
ေရွာင္းက်န္႔တစ္ေယာက္ ေခြၽးေစးေတြပင္ထြက္လာ
ရသည္။ဆိုင္ထဲမွ ၀န္ထမ္းတစ္ခ်ိဳ႕က လုဟိုင္
အနားလာၿပီး မလုပ္ဖို႔ေျပာေပမဲ့ သူအာရံုမရ။
"ဟို ေထာင့္ေလးမွာထိုင္ေနမယ္။ခဏေနလာခဲ့!"
နား႐ြက္ၾကည္ၾကည္ေလးနားကပ္ေျပာခဲ့ေတာ့
ေရွာင္းက်န္႔တစ္ေယာက္ တုန္တက္သြားသည္။
သိပ္မၾကာခင္ ေကာ္ဖီခြက္တစ္ခြက္နွင့္အနား
ေရာက္လာသည့္ ေရွာင္းက်န္႔ကို လက္ဖ်ံမွဆြဲလို႔
သူ႔နားထိုင္ခိုင္းသည့္လုဟိုင္။
"ညက မင္းဘာလို႔မလာတာလဲ"
လုဟိုင္ေမးခြန္းကို မေျဖဘဲ ပူးကပ္ထိုင္ေနရသည့္
အေျခအေနမွ ခြာထိုင္ဖို႔လုပ္ေနသည့္ ေရွာင္းက်န္႔
ကိုစိတ္မရွည္စြာ ခါးကေနဆြဲဖက္လို႔ အနားကပ္
လိုက္သည္။ထိုေတာ့မွ အလန္႔တၾကား ေမာ့ၾကည့္
လာသည့္မ်က္၀န္းေလး။
"ကြၽန္...ကြၽန္ေတာ္မအားလို႔"
"တစ္ညလံုးမအားတာလား?"
ျပန္မေျဖဘဲ သူ႔လက္ထဲမွာတင္ တစ္ကိုယ္လံုး
တုန္ေနသည္။သိသိသာသာႀကီးမဟုတ္ဘဲ ဟန္ဖို႔
ထားေသးတာမို႔ လုဟိုင္မၿပံဳးဘဲ မေနနိုင္ေတာ့။
"ဟုတ္ပါၿပီ။မင္းညာေနတာသိေပမဲ့ မသိသလို
ေနေပးပါ့မယ္"
တအ့ံတၾသေလးေမာ့ၾကည့္လာေတာ့ စားပြဲေပၚ
လက္ေထာက္လို႔ လုဟိုင္ၿပံဳးစစနွင့္ ေရွာင္းက်န္႔
ကိုၾကည့္လိုက္မိသည္။
"ညက ငါမင္း ရိေပၚေကာနဲ႔ေတြ႕ခဲ့တယ္"
"ဘယ္..ဘယ္လို!!!!"
YOU ARE READING
Thunder(Completed}
Fanfictionငါကသားေခ်ာ့ေတးမဟုတ္ဘူးခ်စ္သူ! ငါကသားချော့တေးမဟုတ်ဘူးချစ်သူ!
