"လုဟိုင္...အဆင္ေျပရဲ႕လား။ကြၽန္ေတာ့့္ကို
ၾကည့္ပါအံုး။လုဟိုင္!!!!!"
လုဟိုင္မ်က္နွာကိုရင္ခြင္ထဲေပြ႕ဖက္ထည့္လို႔
ေအာ္ဟစ္ေနသည့္ေရွာင္းက်န္႔။လက္ေခ်ာင္း
ေတြက ေသြးစြန္းေနသည့္လုဟိုင္လက္တစ္ဖက္
ကိုဆုပ္ကိုင္ထားသည္။အတန္ၾကာလႈပ္နိုးၿပီးခါမွ
မ်က္ေတာင္ေတြလႈပ္လာသည့္လုဟိုင္က
တအိအိငိုသည့္ေရွာင္းက်န္႔ကိုၿပံဳးျပသည္။
"ေကာင္းလိုက္...တာ..။ေရွာင္း..က်န္႔က...ငါ့ကို
ဖက္..ထားတယ္"
"အရူးထမေနနဲ႔။ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္လန္႔
သြားတယ္ထင္လဲ?"
ေသြးေရာင္လႊမ္းေနတဲ့သြားညီညီေတြေပၚတဲ့ထိ
လုဟိုင္က ၿပံဳးျပန္သည္။ေၾကာင္စီစီနွင့္ေငးေန
ရွာသည့္ ေရွာင္းက်န္႔ပါးကို ခပ္ဖြဖြေလးဖိဆုပ္ဖို႔
သူ႔လက္ေတြကို အနိုင္နိုင္ေျမႇာက္ရင္းက...
"ေတာင္း..ပန္ပါတယ္။မင္းကို ..မေခၚသြား..
နိုင္ေတာ့ဘူး"
"......"
"ခ်စ္..တယ္...ကိုယ့္ ေရွာင္းက်န္႔ေလး"
ပါးႏုႏုေလးေပၚမွ လက္တစ္စံုက ႐ြက္ေျခာက္
ေတြၾကားထဲ ပစ္စလတ္ခတ္က်သြားတယ္။
မိွတ္က်သြားတဲ့မ်က္ခြံေတြနဲ႔ ေရွာင္းက်န္႔လက္ေတြ
ၾကားထဲမွာပင္ အသက္မဲ့သြားေသာလုဟိုင္ကိုယ္။
"လု...လုဟိုင္။မဟုတ္ဘူး!!ဒီလိုမသြားပါနဲ႔
လုဟိုင္...ကြၽန္ေတာ့္ကို ကယ္သြားမယ္ဆို။
အေ၀းႀကီးေခၚသြားေပးမယ္ဆို...လုဟိုင္!!"
ဒဏ္ရာထပ္ေနသည့္ လုဟိုင္ရင္ဘတ္ေတြကို
အၾကင္နာတရားမဲ့စြာ ေရွာင္းက်န္႔ထုရိုက္
ေခၚမိသည္။သူ႔ေအာ္ငိုသံ မည္မ်ွက်ယ္သြားပါေစ
လုဟိုင္ကေတာ့ လံုး၀ျပန္မနိုးထလာေပးေတာ့။
"အ!!"
ေရွာင္းက်န္႔လက္ေမာင္းကေန ၾကမ္းတမ္းစြာ
ေဆာင့္ဆြဲလာသည့္ရိေပၚေၾကာင့္ လုဟိုင္ကိုယ္က
လက္ထဲမွ ပစ္စလတ္ခတ္ လြတ္က်သြားခဲ့သည္။
"ခင္ဗ်ားေနာက္မလိုက္ဘူး။ကြၽန္ေတာ့္ကို
လႊတ္ေပး"
ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ကန္ေက်ာက္ထားေပမဲ့
ရိေပၚလက္ေခ်ာင္းအားေတြကို သူမတြန္းလွန္နိုင္။
လုဟိုင္လဲက်ေနရာ ေနရာကို လွည့္ၾကည့္မိေတာ့
၀မ္းနည္းစိတ္ကပိုရသည္။ဒဏ္ရာေတြနဲ႔သူ႔ကို
ေရွာင္းက်န္႔မထားခဲ့နိုင္.....
VOCÊ ESTÁ LENDO
Thunder(Completed}
Fanficငါကသားေခ်ာ့ေတးမဟုတ္ဘူးခ်စ္သူ! ငါကသားချော့တေးမဟုတ်ဘူးချစ်သူ!
