Marrying my Teacher [COMPLETE/UNEDITED]

°_Chapter 30_°

•Mabagal na akong mag-update kaya pagpasensiyahan na. :)•

°_Chapter 30_°

.

Rebecca's Point of View:

.

"Why?" tanong niya kaya napayuko nalang ako. Ba't ba hindi niya makuha ang point ko?

.

"Naisip ko lang na, arranged marriage lang naman 'to. Gusto ko pong makasal ng ingrande sa taong mahal ako at mahal ko. Sana po maintindihan niyo." sabi ko. Napakunot naman ang noo ng mga nakakatanda.

.

"You'll learn to love each other naman, Becca. Right?" sabi ni Mommy. Alam ko. I already learn to love him pero siya hindi.

.

"It's imposible. May iba kaming mahal. May iba kaming gusto. Hindi ganun kadali ang sinasabi mo, Mommy." pagsisinungaling ko. Bigla siyang napatingin sa akin at parang nagtataka kung ano ang pinagsasabi ko.

.

Magrereact na sana sila Mommy ng biglang putulin ni Sir ang sasabihin nila.

.

"Can we talk outside?" sabi niya at tumango lang ako. Hinablot lang naman niya ang braso ko hanggang sa makaabot sa balcony ng 2nd floor.

.

Napakapamewang ang isa niyang kamay at nakahawak naman sa ulo niya ang isa. Sumandal lang ako sa gilid at hinintay ang sasabihin niya sa akin.

.

"Anong sasabihin mo?" tanong ko. Eh ang bagal magsalita eh.

.

"You love someone else?" tanong ni

Sir. Huminga lang ako ng malalim.

.

"Palusot ko lang yun, Sir. Bakit ba hindi mo makuha ang point ko kanina? Dont you think na kapag civil lang ay mas madali ang pagpoproseso ng divorce paper? Lawyer ka rin naman kaya mas mapapadali lang yun." paliwanag ko. Labag sa kalooban ko ang pinagsasabi ko. Mahal ko siya at gusto kong makasama siya habambuhay. Pero may habang buhay bang mabubuo sa amin eh ako na nga lang ang nagmamahal rito.

.

"Divorce paper?"

.

"Divorce Paper. You know, maghihiwalay. Alam ko naman kasing mahal na mahal mo si ate kaya para hindi kayo mahirapan, makikipagdivorce ako sayo after 3 weeks tayong kasal. Alam ko rin namang hindi kayo pwede ni ate ang i-arranged since ayaw mong suwayin ang lolo mo. Ako ang itinakda. Except nalang kung merong uurong sa kasal. Ayaw ko rin namang maghirap ang family ko. Gusto kong makarecover kahit kunti ang pamilya namin sa tulong partnership ng family mo." nakangiti kong sabi. Kahit na masakit ang pinagsasabi ko. Gusto kong atleast 3 weeks kaming kasal. Para kahit papaano ay makasama ko siya. 3 weeks lang naman. Makakahintay pa naman si Euricka ata nun.

.

I didn't expect the next thing he did. He hugged me. Maybe he's happy. I can make him happy naman. Tulad ng makasama na niya si Euricka. Makasal sila at magkakaroon ng maraming anak. Naiiyak nalang ako sa yakap niya. Parang ang hirap niyang pakawalan.

.

After all, I am proud of myself. Hindi ako natakot na sumubok ulit na magmahal kahit na nasaktan na ako. Maybe the past may hurt me that much but it doesnt mean that I will never love again. It's just a challenge after all. Nalaman ko kung ano ang mga consequences ng pag-ibig.