outside // chanmin

outside: 18

günaydıın

biri demiş öldü şimdi yazsınlar kral geri döndü

şimdiii bugün içinde veya yarın xabaraya da bölüm atma planım var haberiniz olsun

sınır 200+ yorum ve 50+ oy

iyi okumalar!!

"Seungmin?"

"Geliyorum!" Seungmin eline aldığı kağıt tomarıyla beraber kapıya gitmiş, hava filtreli maskesini boynuna takıp yağmurluğunu giyinmişti. Chan ana göz kırpıp evden çıkarken içeriye seslendi.

"Jisung! Biz çıkıyoruz!"

"Dikkatli olun hyung!"

Chan kapıyı kapattıktan sonra beklemeden Seungmin'in elini kavramış, üstünü öpüp parmaklarını kenetlemişti.

"Sana bir sürprizim daha var aslında."

"Neymiş?" dedi Seungmin elini kavrayan elin heyecanını bastırmaya çalışarak.

"Sürpriz dedim ya güzelim."

"Güzelim..." Seungmin gülümseyerek mırıldanırken Chan duysa da utandırmamak için duymazdan gelmiş, çocuğu arkasına çekmişti.

"Ormana giriyoruz, adımlarımı takip et."

"Ben de gece görüşü lensi istiyorum." dedi Seungmin büyüğünün arkasına geçip bastığı yerlere basarken.

"Emin ol korkunç oluyor."

"Korkmam ki." dedi Seungmin bir anda. "Sen varsın yanımda."

"Vay, iyiydi bu." Seungmin gülerken yürümeye devam etti.

Kalanında da hoş sohbetler ettikleri uzun orman yolculuğu bitmiş, sonunda şehre gelmişlerdi. Maskelerini takıp tıpkı bir ay önceki gibi arka taraftaki bir kapıya gitmiş, içeri girmişlerdi.

Seungmin, büyüğünü gördüğü gibi Chan'ın elini bırakıp öne atılırken bu kez çitlerin önünde olan Hyunjin kardeşinin ona koşturmasına gülüp sarılınca kucağına almıştı.

"Hoş geldin minnoşum." Seungmin özlediği ağabeyinin yanaklarına ellerini koymuş, seslice öpmüştü tombikliği kalmayan yanağını.

"Çok özledim seni." dedi Seungmin hala kucağında olduğu ağabeyine sıkıca sarılırken.

"Ben de çok özledim seni. Ama artık birbirimizi özlemeyeceğiz." dedi Hyunjin küçüğünün saçlarını okşarken.

"Ne? Çıkıyor musun?" Seungmin büyüğünün kucağından inmiş, kıvrılan tişörtünü düzeltip Hyunjin'in ellerini tutmuştu. "Cidden mi?"

"Cidden bebeğim. Sizin eksiğiniz ne varsa Changbin liste verdi, her şeyi ve çilekleri çantama doldurdum. Beraber gideceğiz bugün." Hyunjin gözleri parlayarak konuşurken Seungmin mutlulukla gülümsüyordu. Ağabeyine daha sıkı sarılıp gözlerini kapattı.

"Jeongin hala seni zorbalıyor mu? İyi bir ayar vereyim ona."

"Gitti ki o, Ryujinlerle şu an iyileşmek için." dedi Seungmin. Hyunjin onaylamış, kardeşini tek koluyla sararken sonunda görevlilerle pazarlığı biten Chan yanlarına gelince el sıkışmıştı.

"Geçmiş olsun, kardeşimi kurtardığın için de minnettarım."

"Rica ederim, Seungmin'i orada bırakamazdım. Çıkalım mı?" Hyunjin onaylarken Chan ona çantasından filtreli maske uzatmış, Hyunjin takında Seungmin çalıştığından emin olmuş ve büyüğünün eline çocuk gibi yapışmıştı.