Not the only one

Hoofdstuk 27

>>>toewijding aan: oxoxmarie, want ze heeft altijd trouw gevote en ze heeft een comment achter gelaten waardoor ik moest glimlachen. Dus ze verdient het! <<<

HET VERHAAL IS NIET NAGEKEKEN WANT IK SCHREEF HET OP WATTPAD OP EEN ENORM OUDE COMPUTER!

Hoofdstuk 27

 Yvonne: 

Alexo had me nog steeds vast en ik weigerde hem los te laten. Hij rook zo lekker en hij was zo lekker warm. Maar zulke momenten duren nooit lang genoeg. De bel ging en tot mijn tegenzin voelde ik langzaam zijn armen verdwijnen. Ik keek naar hem op met een pruillipje. Ik wilde nog even knuffelen. HIj begon te lachen.

"Knuffel ik zo fijn kindje?" vroeg hij plagend. Zijn ogen fonkelde van plezier. Ik grinnikte en gaf hem een zachte duw tegen zijn borstkast.

"Je zou willen dat ik je knuffel fijn vond," zei ik met opgeheven hoofd.

HIj keek me plots serieus aan. "Lieg je nou tegen me Yvonne, want dat zou ik echt heel erg vinden," zei hij zogenaamd beledigd.

"Ik zou nooit tegen jou liegen papa," zei ik met een kinder stem. Ik maakte mijn ogen wat groter en probeerde er zo onschuldig mogelijk uit te zien. Hij scheen nog niet onder de indruk te zijn dus voegde ik het altijd werkende element toe. Ik beet op mijn lip terwijl ik een streng haar om mijn vinger bond. 

"Damn," hoorde ik hem murmelen. En voor ik het wist was ik tot mijn grote geluk weer in zijn armen. Zijn lippen crashte op de mijne. Ik sloot meteen mijn ogen en sloeg mijn armen om zijn nek. Dit wilde ik misschien al langer dan ik zou willen toegeven. Zijn lippen waren zacht en warm. Ze bewogen synchoom met de mijne en ik moest moeite doen om rechtop te blijven staan. Mijn handen gleden naar zijn rug langzaam omhoog totdat ze zijn dikke zwarte haar vonden. Ik liet mijn vingers door zijn fluweelzachte haar glijden en ging op mijn tenen staan om nog dichter bij hem te zijn. Ik hoorde hem een tevreden geluidje maken terwijl hij me tegen  zich aandrukte door middel van druk uit te oefenen met zijn handen op mijn onderrug. 

"Slet!" hoorde ik opeens achter me. Ik trok terug van Alexo en moest eerst even naar adem happen door het tekort aan zuurstof. Ik draaide me langzaam om. Alexo zijn handen bleven om me heen liggen en lagen nu op mijn buik terwijl hij kwaad staarde naar Justin. 

"Je ging al die tijd al achter me rug om met deze gore gast hè? Ontken het maar niet," snauwde hij. Ik zuchtte diep door zijn vervelende gedrag. "Geloof wat je wilt Justin. Alexo was er tenminste voor me toen ik iemand nodig had!" riep ik uit. Ik pakte alexo zijn hand vast en trok hem mee. "Kom ik heb geen zin in dit gedoe," zei ik tegen Alexo. 

HIj knikte en liep met me mee. Ik hoorde Justin me nog allerlei beledigingen toewerpen. Maar zijn worden deden me niks meer. Onze relatie was oppervlakkig geweest. En ik was enorm blij dat Alexo me dat had doen inzien. Bij hem voelde ik me veilig en hij was er altijd als ik hem nodig had. Niet omdat ik hem riep maar omdat hij er gewoon was. Ik keek naar Alexo op met een stralende glimlach. 

"Ik zie je in de pauze en anders tijdens het nablijven. Volgens mij zijn we te laat," zei ik lachend. De gangen waren bijna uitgestorven. Misschien hadden we moeten wachten met zoenen tot het pauze was. Ik grinnikte en liet Alexo zijn hand los. Alexo grijnsde naar me en drukte een kus op me hoofd. "Je moet je wel gedragen in de les kindje. En Owee als je nog eens te laat bent!" zei hij streng. Ik stak me tong uit en liep naar mijn klaslokaal. 

Ik liep het lokaal in en meteen staarde iedereen me aan. Was er iets gebeurt ofzo. Oja, ik had het uit gemaakt met Justin en vervolgens had ik midden in de gang van school lopen knuffelen met Alexo. Als je het zo hebt gezien lijk ik hier inderdaad de slet. Maar Ik heb niks gedaan met Alexo wat je kan zien als 'vreemdgaan'. Dat heb ik pas nadat ik het heb uitgemaakt gedaan. Ik kreeg een ondeugende glimlach op mijn gezicht door die gedachten. "Je bent laat Yvonne!" snerpte de stem van de lerares door het klaslokaal.