Not the only one

Hoofdstuk 14

[toewijding aan: JessyMaton]

Hoofdstuk 14

Yvonne:

ik schrok enorm toen de deur openvloog. Ik was blij dat ik in ieder geval een shirt en broek aan had en niet zoals sommige andere meiden in mijn ondergoed stond. Dyse zijn ogen scande de kleedkamer af. Op zoek naar zijn prooi, Kirsten. Toen hij haar gevonden had stapte hij naar haar toe en duwde haar tegen de muur. Wow, oke dat had ik zelfs niet verwacht. Hij leek echt in een roofdier veranderd te zijn. “Jij was het hè?” snauwde hij in haar gezicht. Kirstens blik verraadde niks, maar het was te duidelijk dat ze het was geweest. Na wat ze verteld had over gisteren denk ik dat Dyse ook wel de link had kunnen leggen. Dyse was de beste vriend van Justin, maar ik had een enorme hekel aan hem. Hoe hij altijd keek en zich gedroeg, het gaf me op de één of andere manier echt de rillingen. Met zijn gedrag bedoel ik bijvoorbeeld dit. Dyse keek dreigend naar Kirsten, door dat ik in gedachten was verzeild had ik blijkbaar een stuk van het gesprek gemist want opeens gooide Dyse Kirsten over haar schouder. Snel keek ik mijn vriendinnen aan, moesten we hem zomaar laten gaan. Ik zag dat mijn vriendinnen met het zelfde dilemma worstelde. Voor we het wisten wat Dyse de deur uitgelopen met Kirsten over zijn schouder. “shit hé, wat gaan we nu doen?” riep ik uit.

Sharona, de sluwste van ons nam het woord. “We moeten haar achterna, kunnen we meteen wraak nemen op de rest van de jongens,” zei ze met een kwaadaardige grijns. Ik wist meteen wie ze bedoelde. Sharona en de rest van ons waren al zo vaak lastig gevallen door een groep jongens. Ze waren enorm dik en groot. Niet echt aantrekkelijk. Ze zaten wel altijd bij Justin aan de tafel door hun intimmerende gedrag en hun grappen. Hun gevoel voor humor viel altijd goed in de smaak bij de andere jongens. Jongens met hun vieze pedo gedachtes ook. Helena, lesray en Sharona trokken allemaal hun laatste gym kleren aan zodat we klaar waren om te vertrekken. “Oke wat gaan we doen?” vroeg ik aan Sharona. Ik strikte mijn veters nog even en keek haar aan. Ik had enorm zin in een koekje van eigen deeg. “Nou ik dacht aan het stelen van wat kleren als de jongens de kleedkamer uit zijn. Die hangen we dan buiten boven de fietsen rekken op,” stelde ze voor. “maar hoe redden we Kirsten daarmee?” Sharona leek even na te denken. “hm goeie, we vallen Dyse gewoon met zijn vieren aan. Moet lukken toch?”

Ik en de andere knikte. Zoveel dingen konden we nou ook niet doen. We gaven elkaar een high five en liepen de kleedkamer uit. We’re going to come and get them.

Kirsten:

ik hoorde Dyse onder me grommen. “O had ik dat verdient?” zei hij poeslief. “Want ik denk namelijk dat dit geheel misplaatst is, is het niet?” hij liep met me naar de jongens kleedkamer en ik begon harder te bonzen. “Nee alsjeblieft niet!” riep ik uit. Ik wilde daar echt niet naar binnen, ten eerste omdat ik alleen een bh aan had en ten tweede omdat er allerlei jongens waren die ik liever niet half naakt wilde zien, en ten derde omdat ik ook niet wilde dat zij mij half naakt zagen.

“Kirsten, schatje het is toch hartstikke gezellig in onze kleedkamer,” zei Dyse. Ik hoorde gewoon hoe hij aan het grijnzen was. Hij legde zijn hand op de deurklink en stapte naar binnen. Daar ging mijn hoop. Een geur van Ax kwam me tegemoet en ik moest mijn ogen dicht knijpen. “wil je me vergassen ofzo!” riep ik uit. Ik begon meteen hard te hoesten waardoor mijn lichaam op en neer schudde. Dyse zijn hand lag nog steeds op zijn kont en ik voelde hem tot stilstand komen. Wat was hij van plan?

Dyse liet me langzaam zakken en duwde me tegen een muur. Ik opende snel mijn ogen om te zien wat er aan de hand was. Maar ik was al te laat, een koude vloeistof kwam over me heen. “Dyse!” gilde ik. Hij had me onder de douche gezet, die ervoor zorgde dat mijn kleren langzaam doorweekt raakte. En ik had al niet zoveel aan. Ik hoorde Dyse en de andere lachen maar ik kon niet weg van de douche door twee sterke handen die me tegen de muur gedrukt hielde.

“Is er wat? Ik dacht dat je wel even wat afkoeling nodig had?” hoorde ik de stem van Dyse spottend zeggen. Ik probeerde te trappen in zijn richting maar ik moest mijn ogen gesloten houden door al het water wat over me heen liep. Mijn kleren plakte aan mijn huid en met een plotstelingen beweging trok ik me los. Ik stapte snel onder de douche vandaan en keek naar mijn kleren. Mijn licht blauwe broekje was doorschijnend geworden waardoor mijn kanten rode onderbroek duidelijk zichtbaar was. Dyse stond op en bloot naar me te kijken met een onheilspellende grijns die ik het liefst van zijn gezicht wilde meppen. Maar ik bleef uit zijn buurt want hij was veel sterker en ik wilde hier zo snel mogelijk weg. “Ik krijg jou nog wel,” siste ik. 

_________________________________________________________________________

Hello peeps, heb eindelijk weer geupdate, ben zo blij dat ik eindelijk klaar ben met de toets week. ik had teveel inspiratie maaar had ook te veel toetsen en was zo moe. Het is een wat kleiner hoofdstuk maar mijn inspiratie liet me in de steek. Hopelijk was het nog een beetje een leuk hoofdstuk. 

Please vote and comment. en als je het verhaal leest maar nog niet alle hoofstukken een vote heb gegeven doe dat dan! het support me e!

en vraagje:

hoe ziet Dyse er in jullie gedachtes uit?