Not the only one

Hoofdstuk 13

Hoofdstuk 13

Yvonne:
ik knikte maar geloven deed ik haar niet. Ik bedoel als je ruzie hebt en dan ook nog omhelst wordt door een onbekende jongen. En hij had me al eerder met Alexo gezien in het zwembad, en toen was hij al jaloers geweest. “Ik wil het er liever niet meer overhebben,” zei ik zacht tegen Helena. Ze liet me los maar bleef geruststellend over mijn rug wrijven. “Oké maar als je er over wilt praten weet je me te vinden,” ze glimlachte lief naar me. Helena was echt een schatje, en ik was enorm blij dat ze mijn vriendin was. Toen ik rond keek zag ik opeens Kirsten zitten. Ze zat aan de rand van het schoolplein op het bankje in de zon. Ze had haar ogen gesloten en een zelfvoldane glimlach sierde haar gezicht. Helena had haar ook opgemerkt en samen liepen we er heen. “Hey Kiri,” begroette Helena Kirsten vrolijk. Helena was de beste vriendin van Kirsten, hun hadden gewoon een enorme klik. Soms kon ik er wel jaloers op zijn, hoe die twee elkaar begrepen was soms echt een wonder. Ze waren zo verschillend maar konden elkaar iets met een blik al duidelijk maken. Kirsten opende haar ogen. Haar ogen hadden vrolijke pretlichtjes. “Hey girl,” begroette ze Helena terug.

“Hey Kirsten,” begroette ik haar nu ook. Kirsten keek op van Helena en glimlachte naar me. “Hey Yvonne,” zei ze vrolijk. “Waarom ben jij zo vrolijk, ik dacht dat je geen ochtendmens was,” plaagde ik. Ze grinnikte even en keek toen weer naar Helena. “Ik heb een prank uitgehaald met Dyse!” zei ze grijnzend. Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt. “Wat, hoezo heb je dat gedaan?” riep Helena uit. Ze plofte naast Kirsten neer en keek haar afwachtingsvol aan.

In spanning waren Sharona, Lesray, Helena, Kirsten en ik zich aan het omkleden. We wisten nu allemaal van het plan af en waarom enorm nieuwsgierig wat er zou gebeuren. Het liefst zouden we met onze oor tegen de kleedkamer deur van de jongens aan gaan staan maar dat was misschien iets te opvallend. Maar ergens in mijn achterhoofd had ik nog steeds het knagende gevoel over Justin en mij. Gym was één van de enige lessen die ik samen had met al mijn vriendinnen, Justin, Dyse en zijn schapen. Daardoor was de les sowieso vrij interessant want wie hield er nou niet van om te zien hoe jongens zich uit de naad werken om te laten zien hoe goed ze waren. Justin en Dyse waren dan ook een van de beste samen met Mason. En ze zagen er altijd enorm hot uit. Maar Justin was de enige die mijn interesse vanaf het begin al gewekt had. Dyse was gewoonweg te arrogant. Opeens hoorde we een hoop gevloek vanuit de kleedkamer hiernaast komen. Mijn vriendinnen keken Kirsten net als ik allemaal aan met een ondeugende glimlach voor we hard begonnen te lachen.

Kirsten:

Yvonne en Helena keken me nieuwsgierig aan. Ik was eerst niet van plan geweest het te vertellen maar ik was te vrolijk en te trots om het te verzwijgen. Ik bedoel, ik kon echt niet wachten Dyse zijn gezicht te zien. En ik moest mijn gezicht in een plooi kunnen houden want anders was ik de lul. Ik had er namelijk geen zin in om onder gespuugd te worden. Zo walgelijk, dat doe je toch niet!

“Tja, gisteren heeft Dyse me met zijn schapen in een hoekje gedreven. En ik hou er niet zo van als mensen dat doen dus heb ik zijn gymkleren gesaboteerd.” Ik haalde mijn schouders op alsof het iets heel gewoons was, maar iedereen wist dat Dyse een heethoofd was. Dit was dan ook best riskant maar soms moet je risico’s nemen toch?

Yvonne sloeg haar hand voor haar mond en kreeg grote ogen. “Hoe dan?” vroeg ze nieuwsgierig. Yvonne en Helena kwamen steeds dichterbij, wat ik niet prettig vond, nou ja Yvonne zo dichtbij vond ik niet prettig. Toch moest ik grinniken om hun reactie. “slijm met een hele hoop glitters,” zei ik tevreden. Het was niet heel origineel maar het ging om de uitwerking. “Hij moet echt subtieler worden met het openen van zijn kluisje, niet mijn schuld dat ik zijn kluisnummer weet.”

Helena, Yvonne en ik begonnen allemaal te lachen. Een paar mensen keken onze kant uit, maar het kon me niks schelen. “Waarom lachen jullie zo hard?” ik veerde omhoog van de schrik. “Lesray! Ik schrik me dood!” riep ik uit. En natuurlijk begonnen we weer te lachen.

*Boem*  De deur zwaaide open en geschrokken keek ik op. We hadden subtieler moeten zijn met lachen waarschijnlijk want ik de deur stond een woedend kijkende Dyse. “Wie heeft dit gedaan!” schreeuwde hij. Hij hield zijn met slijm en glitter doordrenkte kleren omhoog en ik moest moeite doen mijn lach in te houden, veel moeite. Ik voelde Dyse zijn ogen me aanstaren en ik keek hem aan. Zijn ogen scande mijn lichaam, shit ik had alleen maar een sport broekje en bh aan. Dyse liep met grote passen de kleedkamer in. De rest van de meiden begonnen te roepen dat hij moest opflikkeren en andere verstopte zich in de douches.

Ik kreunde toen Dyse me ruw tegen de muur duwde. “Jij was het hé?” vroeg hij kwaad. Hij duwde me nog harder te de muur en ik schudde mijn hoofd. Ik keek hem zo onschuldig mogelijk aan. “Zoiets zou ik nooit doen,” loog ik. Ik zag dat hij wist dat ik loog en hij bracht zijn hoofd dicht bij het mijne. Met zijn lippen streek hij langs mijn oor. “En wie heeft het dan wel gedaan?” fluisterde hij. Ik rilde even van de kou en bloosde doordat hij zo dichtbij stond. “laat me los,” zei ik zacht. Ik zag Helena me aankijken, ze wist niet wat te doen. wat begrijpelijk was. Dyse begon bulderend te lachen. “Ik denk dat ik jou even meeneem meisje,” zei hij met een walgelijke grijns. “Maar..” voordat ik mijn zin kon afmaken had hij me opgetild. Zijn hand lag op mijn billen wat me enorm stoorde. Meteen begon ik op zijn rug te bonken. “Laat me los vieze pedofiel je hebt er zelf om gevraagd!”

_________________________________________________________________________


OMG ik heb de 1K gehaald. super bedankt! nu nog de 100 votes en dan ben ik helemaal blij en 50 comments! dat is echt mijn doel. ik hoop dat jullie dit hoofdstuk leuk vinden. ik ben druk bezig met het schrijven aan de classic badguy, en als het zo door gaat komt hij binnenkort online. -in het vorige hoofdstuk kan je de proloog lezen-  dus please vote, share en comment!