"Krist Pပြန်တော့မယ်နော် ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်၊ Pဆီကိုလည်း အားတဲ့အခါကျ ဖုန်းဆက်နော်"
"ဟုတ်ကဲ့ P'Aoiသာကျန်းမာရေးဂရုစိုက်ပါ Kristကိုဘာမှစိတ်မပူနဲ့"
"အေးပါ Singto ကိုယ့်အမပြန်တော့မှာကို နှုတ်မဆက်ဘူးလား"
"အော် P'Aoiရယ် ပြန်မှာဖြင့် ပြန်ပါ "
အိမ်ကိုရောက်လာကတည်းက ပွစိပွစိနှင့်ဆူပဲတူနေသည့် P'Aoiကြောင့် singto စိတ်မကြည်တော့ပါ။
တစ်ရက်လေးပဲလာလည်လို့ တော်သေးသည်။
နေ့တိုင်းသာအိမ်လာလည်လို့ကတော့ singtoနေစရာနေရာတောင် ရှိမှာမဟုတ်တော့။
"အေးပါ အေးပါ နင်ရော ဂရုစိုက်၊ ကိုယ့်အမဆီဖုန်းလည်း ဆက်အုန်း"
"အင်းပါ ဆက်ပါ့မယ်"
P'Aoi နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်သွားသည်နှင့် singto တံခါးကို ပိတ်ပြီး kristကို ဆွဲခေါ်ကာ အိပ်ခန်းထဲဝင်လာခဲ့သည်။
"Kit မနေ့တုန်းက ကိုယ့်ကိုစိတ်ဆိုးသွားတာက အပြင်မှာ P'Aoiနှင့်ကိုယ့်ကိုတွေ့လိုက်လို့မလား"
"အင်း"
"အဲ့လိုတွေ့လိုက်တော့ ကိုယ့်ကို သဝန်တိုလား"
Singto မေးတော့ kristကမျက်နှာလေးရဲကာ ခပ်ဖြေးဖြေးလေး ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"Kit ရာ ကိုယ့်ကိုအဲ့လိုအမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ တွဲတွေ့ရင် ဖုန်းဆက်မေးလေ။
ကိုယ်ဖြေမှာပေါ့။ နောက်တစ်ခါကျ ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ သိချင်ရင် ကိုယ့်ကိုဖုန်းဆက်မေးနော်"
"အင်း"
"ဒီနေ့အားသေးလား kit"
"မအားတော့ဘူး P ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ဒီနေ့အားသေးတယ်ဆို လျှောက်လည်မလို့။
ရပါတယ် ကိုယ်တို့မှာ အချိန်တွေအများကြီးရှိသေးတယ်"
Singto kristကိုဖက်ပြီး သက်ပြင်းခပ်လေးလေးချလိုက်သည်။
Kristအနား အချိန်တိုင်းရှိနေဖို့ သူဘာလုပ်ရမလဲ။
နေ့ရက်တွေတိုင်း အတူတူရှိနေပေမည့် ဒါကမလုံလောက်သေးဘူးလို့ ခံစားရသည်။
နည်းနည်းလောက် သူခံစားနေရတာတွေက ပိုနေပြီထင်သည်။
-
-
-
10နှစ်ခန့်ကြာသော်
"Mar အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
