"Kit!!!"
သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် Pလက်ကို krist ဖယ်နေပေမည့် တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားတာကြောင့် ဖယ်လို့မရ။
မျက်ဝန်းကဝေ့သီလာသည့် မျက်ရည်တွေ မကျမိအောင် အံ့တင်းတင်းကြိတ်ထားပေမည့် သူ့မျက်နှာကို ကြည့်နေသည့်Pက တစ်ခုခုသိသွားလို့ထင်သည် အခန်းထဲဆွဲခေါ်သွားသည်။
Kristလည်း ဆက်ပြီးမရုန်းနိုင်တော့တာကြောင့် Pဆွဲခေါ်သွားသည့်နောက်ကိုသာ လိုက်သွားလိုက်သည်။
"Kit ကိုယ့်ကို စိတ်ခုစရာတစ်ခုခုရှိနေလား"
". . . . ."
မေးနေတာကို ပြန်မဖြေသည့် kristကြောင့်
Singto ထပ်မေးလိုက်သည်။
"Kit ကိုယ့်ကိုစိတ်ဆိုးနေတာလား"
"မဆိုးဘူး"
"မဆိုးဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ကိုစကားပြောလေ kitရာ ဒါနဲ့ မနေ့တုန်းက ဘာလို့ အိမ်ပြန်မယ်ဆိုတာကို မပြောသွားတာလဲ"
"မပြောချင်လို့"
Singto ရီချင်တာကို မနည်းအာင့်ထားပြီး kristကို မေးနေရသည်။
တကယ်ကို kristက ငဂျစ်လေး စိတ်ဆိုးနေတာကို မဆိုးဘူးဆိုပြီး မျက်နှာတည်လေးနှင့် လိမ်နေသည်။
ဒေါက် ဒေါက်
"Singto Pအခန်းထဲဝင်ခဲ့လို့ရလား"
P'Aoiက တံခါးခေါက်ပြီး အခန်းထဲဝင်ခွင့်တောင်းတာမလို့ singtoလည်း kristကိုပြောမည့်စကားတွေ မျိုသိပ်လိုက်ပြီး တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
"နင်ကလည်း တံခါးလေးဖွင့်တာကိုကြာတာ"
သူ့တွေ့လျှင် အော်ပဲအော်နေသည့် P'Aoiကြောင့် singto မျက်နှာမဲ့ပြလိုက်သည်။
ဒါတောင် သူ့ကို ဂျိုကြည့် ပြန်ကြည့်ပြီး kristနားလေးကို သွားထိုင်သည်။
singto လည်း တံခါးပိတ်ပြီး တဖက်ကလွှတ်နေသည့် နေရာမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
Krist ဘေးနားလာထိုင်သည့် အမျိုးသမီးကြောင့် စိတ်ထဲနည်းနည်းတစ်မျိုးဖြစ်သွားသည်။
ဘာလို့အခန်းထဲထိတောင် ဝင်လာပြီး သူ့ဘေးနားလာထိုင်ရသနည်း။
Pနှင့်တွဲသွားလို့ စိတ်ထဲသိပ်မကြည်ဖြစ်နေပေမည့် krist အရေးမစိုက်ဘဲ ကိုယ့်ဘာသာနေလိုက်သည်။
ဒီအမျိုးသမီးထွက်သွားတော့မှ သူPနှင့်စကားဆက်ပြောရမည်။
