True Happiness

Chapter 32 (beautiful encounter)

".Bye Violet, ang saya saya ko ngayon dahil nakita ulit kita!! salamat sa Diyos dahil ayos ka lang, alam ko na mapapatawad mo rin ang mama mo balang araw."

".Salamat Angel, bye rin, so paano magkita ulit tayo bukas, punta na ako sa room ko."

".Bye, punta narin ako sa room ko, puntahan kita sa room mo bukas huh? good night."
ani ko rito sabay yakap sa kanya saka naglakad na ako papunta sa room 204..
pagkapasok ko roon ay nakita ko si Alex na naghahanda nang matulog..

".Saan ka galing?."

".Naglakad lakad lang ako kanina rito sa hotel nang makasalubong ko si Violet sa hallway."

".What a coincidence, mabuti at nagkita ulit kayo, naka check in din pala sila dito."

".Oo nga eh, nasa room 201 lang sila kaya napakasaya ko ngayon, dahil napakabuti talaga ng Diyos dahil pumayag ang prinsipal na maging 1 month ang bakasyon ko rito."

".Oo nga naman, sige matulog kana."
sabi nito kaya tumango ako saka nagdasal muna bago humiga sa hiwalay naming kama..

".Good night din Sander."

.............................
".Good morning Violet and Li, how's your sleep?."

".We're good, you are too early, like Violet." pansin nito na halatang inaantok pa..

".yeah, because we miss each other." masayang sabi ko rito at napangiti rin dahil roon si Violet..

".Saan si Sander?."

".Tulog pa."

".Ah ganun ba, by the way kamusta na pala kayo?."

".Ayos lang naman Violet,  by the way, wag mo sabihin na nagseselos ka huh?."

".Medyo, pero I am trying to move on."

".Hay naku!! mag move kana kasi walang forever!!."

".Hahaha ikaw talaga Angel, hanggang ngayon bitter ka parin, magkape na nga lang tayo kasi halatang inaantok pa itong si Li."

".sige, timplahan mo nalang yang future husband mo."

".Grabe s'ya, future husband agad?."

".Kunyare ka pa d'yan."

".hey, kakakilala pa lang namin."

".Sabagay, wag kang magmamadali!! at alamin mo muna ang totoong ugali n'ya."

".Oo nga eh,  pero sa tingin ko mabait s'ya dahil masyado s'yang matulungin, pero yun nga lang nainis ako sa kanya dahil binalikan n'ya ang mama ko, at tinulungan n'ya nang makita n'ya na nakahadusay sa labas, dapat hinayaan n'ya nalang na mamatay ang babaeng yun eh!!."

".Hala, bakit mo nasabi iyan Violet? mama mo parin s'ya."

".Alam mo ba kung ano ang sinabi n'ya sa akin nang puntahan ko s'ya noon?."

".Hindi, ano yun?."

".Sabi n'ya sa akin, salot ka!!! sana pinatay nalang kita noon, hindi ka na dapat nabuhay!!!  kaya naman.. sana hinayaan na rin s'ya ni Li na mamatay sa lamig sa labas."

".Hay, kahit gaano pa kasama ang mama mo noon, pero hindi ka naman katulad n'ya hindi ba? magkaiba kayo!!! kapag inisip mo na maghigante at hangarin na mamatay s'ya, ang ibig sabihin pala ay wala kayong pinagkaiba at katulad ka rin n'ya,  gusto mo ba na maging katulad n'ya?."

".Hindi."

".Kung ganun, break the cycle!! katulad ng sabi ko sa'yo kagabi,
sinabi ng Diyos, ".forgive so you could also be forgiven,"  dahil kapag natuto ka na magpatawad ay saka ka lamang makakaramdam ng true happiness, peace and freedom."