True Happiness

Chapter 34(revival)

Chapter 34 (Revival)

Sander POV

Mahigit isang buwan narin pala ang nakakalipas simula nang umalis si Angel,
Hay namimiss ko na s'ya..
Gusto ko sanang bumalik ng pilipinas pero hindi ko maiwan si Lolo dahil mas lumalala ang sakit n'ya at nagsisimula narin na mag away away ang mga magulang ko..
Hay ang gulo na ng bahay namin ..
Bakit ba hindi sila marunong makuntento sa isat isa?
Kung kailan pa ang tanda na nila saka pa hahanap ng iba..
At ngayon namomroblema na paano ang negosyo at paano hahatiin ang pera.

Puro pera nalang ba ang iniisip nila?
Paano naman kaming mga anak nila?
Hindi naba kami mahalaga?
Natigil ako sa pag iisip dahil tumawag si tito ..

".hello tito?."

". Sander, how is he?."

". he's getting worst tito."

".maybe it's time to send him in America."

".yeah, when tito?."

".maybe tomorrow?."

".okay tito."
Nasabi ko na lamang dito saka binabaan ang telepono,
Nasa kwarto ako ni Lolo at pinagmamasdan ko s'ya..
Halata sa mukha n'ya ang labis na panghihina..
Simula palang noon ay si Lolo na talaga ang kakampi ko sa lahat .Kaya ngayong maysakit s'ya ay labis na nalulungkot talaga ako. .
Sana kung may Diyos man ay maghimala s'ya sa pamilya ko ...

Kinabukasan ay naghanda na ako para sumama kay Lolo sa America, naihanda ko na lahat ng kakailanganin para sa byahe nang may biglang tumapik sa balikat ko mula sa likuran ..

".tito?."

". Alex, you don't need to go, me and my son Mike will go and take care of him."

".hmm okay tito."
Wika ko na lamang dito saka binigay sa kanila ang mga gamit ni Lolo.

Nang maka alis sila ay nag deside ako na tawagan si Violet..

".hello? Sander? Bat napatawag ka?."
Sagot nito sa kabilang linya ..

".pupunta ako ng pilipinas bukas, sasama ka?."

".Paano ang lolo mo? Akala ko ba hindi mo s'ya maiwan."

".pupunta na s'ya ng America ngayon para roon magpagamot."

".ah okay sige, magpapaalam lang ako kay Li."

" .okay sige," sinabi ko nalang dito saka binaba ko ang tawag..
Hindi ko akalain na naging ex ko ang pinsan ko at ngayon ay may minamahal na sya'ng iba!!!
Nakakamiss s'ya!!!!
Hindi ko alam kung namimiss ko talaga sya o bunga lang ito sa lungkot na nararamdaman ko ngayon ..
Kinabukasan ay maaga akong bumangon dahil excited akong pumunta ng pilipinas para makita si Angel..
5 pm ang flight namin .
Dinaanan ko muna si Violet at saka sabay kaming pumunta ng airport..

". kamusta ka Vi?."
Tanong ko rito nang makasakay na ito ng kotse ko,

".ayos lang, ikaw kamusta?."

".Hindi okay."
Maikling sagot ko rito.

". magiging okay karin tiwala lang, tinawagan ko si Angel at excited narin s'ya na makita tayo, hay namimiss ko na talaga s'ya."

".Ako rin." Sabi ko rito nang hindi tumitingin sa kanya dahil nakatuon ako sa pagmamaneho ..
Makalipas ang ilang minuto ay nakarating narin kami ng airport saka sumakay ng eroplano ..

4 hours and 10 minutes later ...

............
". Long time no see my best friend."
Masayang sabi ni Violet sabay yakap Kay Angel nang sa wakas ay makarating narin kami sa airport ng pilipinas.