Ilhame & imran

Deel 65

Perspectief Imran:
Ik kreeg opeens een berichtje binnen van een onbekend nummer. Wie zou ik me nummer hebben gegeven? Niemand toch? Ik opende het berichtje. Het was een onbekend nummer. Ik zag twee foto's waarvan Ilhame aan het knuffelen was met een jongen. Me bloed kookte. Zou ze me dan vergeten zijn? Zou ze dan niks meer in me zien.. Is dat gelijk ook de reden dat ze me niet wou spreken zojuist?
Flashback;
"Mag ik er langs?" Vroeg ze me. "Ilhame luister aub naar wat ik te zeggen heb." "Het interesseert me niet.." Zei ze bot. Het was pijnlijk om te horen dat het haar niet boeide. Of zou het haar wel boeien? Het deed pijn om die uitspraak te horen van haar."Wil je me alleen de kans geven en luisteren naar wat ik te zeggen heb aub" Zei ik ij de hoop dat ze me een kans zou geven. "Voor wat zou ik?" "Omdat ik met je moet praten" "Imran wil je me loslaten, ik ben je geen verantwoording schuldig." Zonder nog wat te zeggen liep ze weg en liep ze naar de zaal. Het was pijnlijk om te zien dat ze me geen kans gaf en gelijk weg liep na haar uitspraak.

Einde flashback.
Zou ze dan niet meer van me houden? Of heeft ze nooit van me gehouden? Zou ze weten dat ik met Sara ben geweest, en haar was vergeten?? Pff. Dit alles is zo ingewikkeld. Ik heb nooit zo erg van iemand gehouden behalve zij.. Zij is speciaal. Ik weet niet wat ze met me doet, maar ik denk telkens aan haar. Ik bleef een tijdje staan en keek voor me uit. Ik zag Souhaila en was aan het twijfelen of ik het haar moest vertellen. Zou ik haar vertellen over Ilhame of weet ze nog van niks? Zij besloot gewoon naar haar toe te gaan. "Souhaila" Ze keek me verward aan. "Ja?" "Ik heb je hulp nodig." "Voor wat?" Vroeg ze niet begrijpend. Ik besloot haar alles uit te leggen. Van af tot dat ik met Sarah ben geweest tot nu. "Ik heb haar zojuist gesproken, maar ze wilt niet naar me luisteren. Mocht je haar zien wil je het met haar hier over hebben?" "Als ik haar zie ga ik het haar vragen." "Dankjewel" Ze liep weg en ik liep terug naar de mannen die daar stonden. Mannen / jongens hoe ik het ook moet gaan noemen.
Perspectief ilhame
Ik liep terug naar de zaal en zag Souhaila praten met Nouhaila en Yasmina. Ik liep naar ze toe en praatte mee. Souhaila riep me en vroeg of ik met haar mee wou lopen. "Ilhame ik heb je nodig." "Voor wat?" vroeg ik niet begrijpend. Ik liep met haar mee en we zaten op een bankje. "Speelt er iets tussen jou en Imran?" "Nee niet dat ik weet hoezo?" Wat zou er spelen tussen mij en Imran? Er speelt wel wat en dat is dat we elkaar niet meer spreken sinds dat ik ben gegaan naar Frankrijk. Waarom weet ik zelf niet.. Ik wil hem graag de kans geven, maar ik kan het niet.. Bang dat hij het weer zou verpesten en alle drama opnieuw in me leven met zich mee brengt. Pff liefde is zo ingewikkeld. Iets dat mooi is, kan ook ingewikkeld zijn.. "Ik sprak hem zojuist en hij -" Ik onderbrak haar. "Ik sprak hem ook zojuist, waarom spreekt hij iedereen aan zelfs??" Zei ik niet begrijpend en met een tikkeltje woede. "Ilhame ik sprak hem zojuist,maar je moet kijken naar wat hij te zeggen heeft." "Voor wat  zou ik? Om aan te horen hoe leuk het was met Sarah?" En bij het uitspreken van haar naam werd ik nog bozer. "Je zou het een kans moeten geven, als hij niet van je hield zou hij niet terug komen naar je, en vragen om naar hem te luisteren." Zei ik om haar te overtuigen.  "Misschien deed hij het niet met opzet, en was alles zonder besef. Hij houdt van je en dat merk ik dus maak dit bespreekbaar met hem." Zei ik. "Ik weet het niet, misschien houd hij niet eens van me.." "Je moet dit bespreekbaar maken met hem, als jullie geen communicatie hebben met elkaar hoe willen jullie dit gaan vergeten dan?" Ze heeft gelijk.. Ik moet het een kans geven. Ik staarde voor me uit en zei niks. "Je hebt gelijk, ik ga het een kans geven.." "Ben trots op je. Yellah ga met hem praten." Ik lachte. Souhaila liep terug naar Yasmina en Nouhaila. Ik liep naar de wc en keek hoe ik er uit zag. Ik zag er goed uit. Ik werkte me ligloss bij en liep de wc uit. Toevallig zag ik Imran daar staan op zijn telefoon. Ik deed als of ik hem niet zag en zat wat op me telefoon. Ik keek naar hoeveel mensen en wie me verhaal had bekeken. Toevallig had Imran me verhaal bekeken. Ik liep naar de zaal, maar werd tegen gehouden door Imran. "Wil je naar me luisteren?"  Ik zei niks en keek hem aan,omdat ik benieuwd was wat hij te zeggen had. Ik zei niks en zat op een bankje. "Ik weet dat je denkt dat ik van Sara houdt, maar me hart ligt nog steeds bij jou en ik wil dat je dat weet. Sara..." Zei hij en kwam niet uit zijn woorden bij het uitspreken van haar naam. Zou hij dan nog aan haar denken dat hij niet uit zijn woorden komt bij het zeggen van haar naam? "Sara heeft Sihr bij me gedaan.. Ik was mezelf niet op dat moment, en was tijdelijk met haar." "Ik zou nooit met haar gaan, als ze geen sihr had gedaan. Ze trok me aandacht en dat voor een tijdje.." Zei hij weer. Ik was in shock. Ik wist niet wat ik hierop zou moeten zeggen.. "Imran.. Dit alles wist ik niet sorry.." "Vergeef je me?" Zei hij terwijl hij me aankeek. Zijn ogen spraken boek delen. "Het is je vergeven Imran." Niet veel later ging hij op zijn knieën. Oh my.. "Ilhame wil je na dit alles gebeuren met mij opnieuw beginnen?" Ik lachte. "Ja Imran ik wil opnieuw beginnen.." Hij schoof een ring om me vinger en ik lachte. Hij omhelsde me. "Gefelicteerd met je verjaardag Hbiba." Ik lachte. "Dankjewel" Nier veel later liepen we beide lachend terug naar de zaal. Ik zocht Souhaila dat met Imran in gesprek was. Ik keek haar aan en gaf een blik dat zei dat ze moest komen.

Heey lieve lezers,
Waarom zou Sara Sihr (zwarte magie) hebben gedaan bij Imran? Is al deze ellende dan eindelijk voorbij en kunnen ze vanaf nu met elkaar zijn zonder drama..

Stem, deel en reageer! 💕
Xx schrijfster. 🤍