Paramour(METROPOLIS HEIRS II:) RIKKI ARAGON

CHAPTER TEN

***
what happened with the slander case verdict made Maan pissed up until now. sinubsob nya ang sarili sa trabaho, lalo na sa ongoing pa nyang kaso laban sa minahang inargabyado ang mga kamag-anak ng mga nasawing minero. ngayon na ang hatol ng kaso. nakayuko lang sya sa kanyang mga dokumento nang tumunog ang intercom. she pressed the button, annoyed.

"I told you not to disturb me for f*cks sake!" singhal nya sa kanyang sekretarya.

"ah, eh... A-Attorney.. remind ko lang po kayo sa interview nyo with Janica Resono ngayong hapon.." ang kinakabahang sagot ng sekretarya. nahilot nya ang sintido at tinanggal muna ang suot na salamin. she let go of a heavy sigh and lean back on her chair.

"cancel it. my hands are full and i'm not in the proper mood."

"but, Attorney----"

"just do what you are told if you still want your next paycheck, Rochelle. or kung ayaw mo naman, maghanap ka na ng ibang trabaho."

she plug the wire off. hanggang ngayon, hindi nya pa rin matanggap ang pagkatalo nya sa kasong iyun. bwiset.

she knew she's at fault at yun pa ang mas nakairita sa kanya. it stained her record as a lawyer and the press feasted at her failure. hindi biro ang dalawampung milyon na moral damages. she may be loaded, but twenty million is still a huge amount. sinubokan nyang i-contest ang jury pero iron-clad ang desisyon ng huwes. kaya wala syang nagawa kundi tanggapin ang desisyon at magbayad sa empleyada ng Aurora's Diner.

and speaking of that restaurant----isa sa mga 'di nya malimutan ang una nyang pagkakita kay Rikki Aragon, ang may-ari ng naturang negosyo. hindi nya maintindihan pero nakaramdam sya ng kakaiba nang makita ito. she felt an unusual tingling heat in her body when she laid her eyes on the young tycoon.

hindi nagbibiro si Trixie nang sabihin nitong makapigtas-garter ang hitsura at tindig ng negosyante. she also felt a sense of familiarity with Aragon...na para bang nakita na nya ito dati pa, na hindi iyun ang unang beses na nagkaharap silang dalawa. ibinalik nya na lang ang atensyon sa trabaho.

nasa mga paperworks lang ang atensyon nya ng bumukas ang pinto ng kanyang opisina. it's Trixie na naupo sa katapat ng kanyang mesa, sabay lapag ng isang brown paper bag doon. she abruptly look up when her business partner grab her fountain pen. tinaasan nya ito ng isang kilay at akmang kukunin ang pen nya.

"gosh, bitch! akin na nga yan! huwag ka ngang isip bata!" pero ang babaita, inilayo pa ng husto ang kanyang pansulat.

"na, ah. mukha kasing wala kang planong lumabas dito sa lungga mo so-here. nagdala ako ng lunch. mahirap mabaliw, grumpy. walang bakante ang mental."

pangbubuska nito na humgalpak pa nang tawa. she annoyingly rolled her eyes at kinuha ang paper bag-pero napatigil sya ng makita ang tatak ng restaurant.

"Aurora's Diner? seriously, Xie? nananadya ka ba?" aniya na tinulak palayo ang paper bag. humalukipkip na muli syang sumandal sa kanyang upuan.

"what's wrong with it? eh 'di ba, regular na kumakain ka nga dun before?" anito.

"yeah. before. past tense, Claveria. past tense." sagot nya.

"omgeez, grumpy ice queen. don't tell me, you took your loss on that case personally?" wika nito. 'di na sya sumagot. Trixie leaned on her table and push the paper bag back to her. pero deadma lang sya dito.

"i'm not hung---" napatigil sya ng kumulo ang tyan nya. mas lalo tuloyng humagalpak ng tawa ang kanyang kaibigan.

"if i were you grumpy, i'll eat. sabon lang dapat ang pride girl, hindi pagkain. c'mon, smartpants." wala na syang nagawa kundi buksan ang paper bag muli. on instinct na napapikit sya nang humalimuyak ang bango at aroma ng mga pagkain.