BİRAY

100 bine ÖZEL BÖLÜM

100 bin olmuşuz çok teşekkür ederim 💕💞💗💓 çok duyguluyum çünkü bu benim için büyük bir başarı 🥺🤧💖

Aren ve Ares. 2 buçuk yaşında sayılır.

3 yıl sonra.

"Ane. Ane. " Minik parmaklar yüzümün her yerinde gezinmeye başladığında uykumdan uyanmıştım ama belli bir süre gözlerimi açmadım. İstisnasız her sabah bu durum yaşanıyor olması beni çok mutlu ediyordu. Uyanmamı isterler gibi elleri yüzümde gezindi. Burnum da, yanaklarımda hissettiğim ıslak öpücüklerle gözlerimi hafif araladım.

Emir, Aren ve Aresin yanında ilgiyle bizi izliyordu. Benimle göz geze geldiği an gülümsedi.

"Anneyi gıdıklama zamanı." Dediği an yerimde dikleşmeye çalışma çabam Aren ve Aresin elleri karnımı bulmasıyla durdu. Minik ellerinin gıdıklama çabasına güldüm. "Ay durun." Benim gülerek konuşmam onunları da güldürdü.

Minik elleri avcumun içine hapsettiğim de birer kez öptüm.

"Anneyi mi gıdıklıyorsunuz siz." Yerlermizi değiştirdiğimizde yatakta yatan iki afacan babalarına doğru döndü.

"Ba." "Ba." İkisi ellerini aynı anda kaldırdığında babalarına doğru uzattılar.

Emir ikisini kucağına aldığında, gülmekten kızarmış suratlarına baktım.

Aren ve Ares ikizlerim. 2 buçuk yaşındalardı. Tıpatıp Emire benzeyen yüzleriyle bana bakıyor oluşları beni sinir etsede bu durumdan memnundum. Emire benzedikleri gibi tam bir Emirciydiler.

Birde erkek çocukları annelerine düşkün olur derler. Hani nerde?

Ben onları izlemeyi ikizlerin Emir'i öpmesiyle kesmiştim.

Aşırı kıskanıyorum. Kıskançlıktan çatlıyorum. Ama bu durum hoşuma gidiyordu.

"Hadi beyler. Anneyi daha fazla kızdırmadan Akay dayıyı uyandırmaya." Yataktan kalktığım an hafif bir denge sarsıntısıyla bir kaç saniye bekledim.

"Yine mi burda kaldı?"

"Ne zaman gitti ki?" Dediğinde güldüm. Akay resmen bize taşınmıştı. Evimden ayrıldığı ana hiç şahit olmadım. Kendisi Aren ve Ares den ayrılmadığı gibi onun da peşinden koşturmak gerçekten yorucuydu. Resmen üç çocuk annesi gibi hissediyordum kendimi.

Hamilelik haberini verdiğim gün o kadar çok ağlamıştık ki Akay korkmuş hastaneye götürmüştü, benim için değil , sırf ağladığım için bebeklere zarar gelmiş mi gelmemiş ögrenmek istemişti.

Bir kaç ay geçmeden de evlenmiş buraya taşınmıştık. Aileme yürüme mesafesinde olan bu evi çok seviyordum.  Tek katlı evimiz dört kişilik bir aile için çok büyüktü. Pardon beş kişilik bir aile için yeterliydi.

Üstümü değiştirip odadan çıktığımda  Akayın çığlığı tüm evi inletiyordu.

"Ak day." "Ak day." İkisi de aynı anda konuşuyor benim onları yiyesim geliyordu.

"Canlarım."

Akayı boş verip Emirin yanina ilerledim. "Hayatım."

Kolları arasında girdiğim zaman dudaklarına küçük bir buse kondurmadan duramamıştım.  Anında bana karşılık verdiğinde bu güzel zevk kısa sürmüştü.

"Annenler kahvaltıya çağrıdı. Ben Areni alayım sende Aresi al."

"Bu ikisi iyice sen oldu ha."

"Senci olan birini yapabiliriz."  Baş parmağı belimde hareketler ederken ona odaklanmak çok zordu.