BİRAY

29. bölüm

Huzurla uyuduğum uykudan uyandığımda annem ikimizi kolları arasına almış huzurla uyuyordu.

Canım annem.

Bir kaç yıl önce sorsanız, anne kelimesinden nefret ederdim. Ağzıma almak bile istemezdim.

Ama şimdi...

Onlar vardı.

Ailem. Annem.

Beni korkutmuyorlar. Güven veriyorlar.

Annemin göğüsüne biraz daha sırnaştım.

Rahat ve güzel uyku çekmiştim.

"Günaydın." Boğuk gelen ses Akaya aitti.

"Günaydın, ikiz."

Annemin yanağından öptü.

Kıskandım.

Öpme ve öpülme nefretim bitmişti.  Nefretle yaklaşmıyordum bu duruma. Ateş abi ile olan seanslarım beni güzel yönde etkiliyordu.

Boşta kalan yanağını öptüm.

Akay göz devirdi. Umursamadim.

"Annem." Diye mırıldandım.

Ardından hızla Akay da, "annem," diye fısıldadı.

Kıskanç bir ikiz.

Annem gözlerini araladı. Bize göz gezdirdi, gülümsedi.

"Günaydın, yavrularım."

"Anne kıskanıyorum." Sesin geldiği yöne baktığımda, Karan ve Savaş abim vardı. Yan yana dizilmiş, kollarını göğüsüne toplamış, bizi izliyorlardı.

"Ne zamandır ordasınız?"

Fark etmemiştim onları.

"Bilmem." Dedi Savaş abim.

Odaya Baran ve Alperen abimin girdiğini gördüm.

Karan abim ise, "1 eksik var," dedi.

"Kaan da geliyor."

Alperen abime baktım.

"Aşk olsun anne. Bizi bırakıp bu paçozlarla mı uydun?"

"Bana pacoz diyene bak. Kendinden bir haber?"

Baran, yatağın kenarına gelip annemle benim arama girmeye çalıştı.

"Ya uzaklaşır mısın?"

"Tüm gece annemle uyumuşsun zaten, kalkar mısın?" Dedi gözlerini kısarak.

Sessizce," nah," diye fısıldadığımda anneme daha çok sokuldum.

Baranla uğraşmaya çalışırken az da olsa gördüğüm Akay annemi sıkıca tutmuş, Alperen abim den kurtulamaya çalışıyordu.

Annem ne kadar durun desende durum gittikçe garip bir hal alıyordu.

"Ya dur anneme sarılacağım."

Kaan abimde geldiğinde göre kadro tamamlanmıştı.

Birbirimizin üstüne çıkmaya çalışırken, Karan abim, annemi kurtamaya çalışıyordu.

Baran ise annemi tutmuş yatağa çekiyordu.

Baran'ın arkasında ki ben ise baranı tutmuş çekiştiriyordum.

Savaş, Kaanı tutmaya çalışıyor bir yandan ise Alperene laf anlatıyordu.

"Bir durum olum."

"Annem."