After 2 (Nederlands/Dutch)

Hoofdstuk 148

"Gooi het gewoon over de tafel in één van deze bekertjes en dan moeten wij het bekertje drinken waar het balletje in valt, welk team alle bekertjes van het andere team raakt, wint." Legt Tristan uit.

"Wint wat?" Vraag ik.

"Niets, je bent minder snel dronken omdat je niet zoveel bekertjes leeg hoeft te drinken." Lacht hij.

"Wij gaan wel eerst." Zegt Steph. 

Plagerig rolt ze het balletje over Tristan's shirt voor ze erop blaast en het over de tafel gooit. Het raakt het randje van het eerste bekertje, en plonst in de beker erachter.

"Wil jij eerst drinken?" Vraagt Zayn.

"Ja hoor."  Ik haal mijn schouders op en drink het bekertje leeg.

Wanneer Tristan het volgende balletje gooit, mist hij en valt het op de grond. Zayn pakt het balletje op en dompelt het in een bekertje water dat aan onze kant staat. Daar is het bekertje water dus voor. Het is bijna niet hygiënisch, maar wat had ik anders verwacht van een studenten feestje?

"En jij maar zeggen dat ík hier slecht in ben." Plaagt Steph Tristan en hij glimlacht naar haar.

"Ga jij maar eerst." Zegt Zayn.

Mijn eerste poging om beer pong, nouja, wodka pong, te spelen, lijkt goed te gaan. Vier keer op een rij gooi ik het balletje in één van de bekertjes.

Mijn kaak doet pijn van het glimlachen en giechelen en ik voel het alcohol dor mijn bloed stromen. Ik hou ervan om goed in iets te zijn, ook al is het een drank spelletje.

"Je hebt het wel eens eerder gespeeld! Ik weet het zeker!" Beschuldigt Steph me.

"Nee, ik ben gewoon getalenteerd." Lach ik.

"Getalenteerd?" Plaagt ze.

"Wees niet zo jaloers op mijn moordende beer pong talenten." Zeg ik en iedereen moet lachen.

"Oh god! Zeg dat alsjeblieft niet nog eens!" Zegt Steph en ik moet mijn buik vasthouden wanneer ik probeer te stoppen met lachen.

Dit spelletje was een beter idee dan ik had verwacht. De grote hoeveelheid alcohol die ik gedronken heb, helpt daar ook bij en ik voel me zorgeloos. Jong en zorgeloos.

"Als je deze goed raakt, winnen we." Moedig ik Zayn aan.

Hoe meer hij drinkt, hoe meer hij zich op zijn gemak lijkt te voelen.

"Ik raak het wel." Zegt hij met een glimlach.

Het balletje vliegt door de lucht en landt precies in het overgebleven bekertje aan de kant van Steph en Tristan.

Ik gil en spring op en neer als een idioot maar het maakt me niets uit. Zayn klapt een keer in zijn handen en voor ik het weet sla ik mijn armen om zijn nek. Hij strompelt iets naar achteren maar zijn armen gaan om mijn middel voor we allebei wegleunen. Het was een nietsbetekenende knuffel. Steph's ogen zijn groot wanneer ik naar haar kijk, en ik kijk de kamer rond of ik Harry zie.

Hij is nergens te vinden, maar wat als hij dat wel was? Hij is degene die me hier alleen laat. Ik kan hem niet eens bellen of sms'en, want hij heeft mijn telefoon in zijn broekzak.

"Ik wil nog een ronde!" Roept Steph.

"Wil je nog een keer spelen?" Vraag ik Zayn. 

Hij kijkt de kamer rond voor hij antwoordt.

"Ja.. ja, we doen er nog één." Glimlacht hij. 

Zayn en ik winnen nog een keer, waardoor Steph en Tristan ons beschuldigen van valsspelen.