After 2 (Nederlands/Dutch)

Hoofdstuk 123

Ik loop naar de badkamer om mijn make-up eraf te halen en ik raap mezelf bij elkaar. Ik ben kalmer dan dat ik een kwartier geleden was en ik ben eigenlijk blij om hier weer te zijn. Ondanks alles wat Harry en ik meegemaakt hebben, ben ik blij om te weten dat ik altijd bij hem terug kan komen. Hij is het enige constante in mijn leven, ik herinner me dat hij dat meerdere keren tegen me gezegd heeft. Ik vraag me af of hij het meende. Zelfs als hij dat niet deed, ik geloof dat hij nu zo voor me voelt. Ik wou dat hij me gewoon meer vertelde over zijn gevoelens. Hem zien huilen gisteren was de meest extreme emotie die ik van hem heb gezien sinds de dag dat we elkaar ontmoet hebben, ik wil gewoon de woorden horen achter de tranen.

Het warme water wast al het bewijs van deze vreselijke ochtend weg. Ik weet niet zeker waarom ik zo emotioneel was geworden door mijn vaders terugkomst sinds ik niet eens wist dat hij weg was gegaan, maar ik denk dat het een mix was tussen de boosheid tegenover mijn moeder, de onverwachtse gebeurtenis rondom mijn vader, en alles wat er aan de hand is met Harry. Ik ga terug naar mijn kamer en ik zie Harry mijn tassen op de grond zetten.

"Ik heb je spullen vast van beneden gehaald." Zegt hij.

"Dankjewel, ik hoop dat ik niets verstoor." Vertel ik hem en ik pak een joggingsbroek en een shirt. Ik moet deze jurk uittrekken.

"Ik wil je hier, dat weet je toch?" Zegt hij stilletjes.

Ik haal mijn schouders op en hij fronst.

"Dat moet je nu wel weten Tess."

"Ik weet het.. het is gewoon dat je moeder hier is en ik bezorg allemaal drama en het huilen." Leg ik uit.

"Mijn moeder is blij dat je er bent, net als ik."

ZIjn woorden verwarmen mijn hart maar ik verander van onderwerp.

"Hebben jullie iets gepland voor vandaag?" Vraag ik hem.

"Nee, ik denk dat ze wit shoppen of zoiets maar we kunnen ook morgen gaan."

"Ga maar, ik houd mezelf wel bezig." Ik wil niet dat hij zijn plannen met zijn moeder afzegt, hij heeft haar al een jaar niet gezien.

"Nee, het is oké. Echt. Je hoeft niet alleen te zijn."

"Het gaat goed met me."

"Tessa, zei ik nou?" Hij gromt en ik kijk op naar hem.

Hij lijkt te vergeten dat hij niets meer voor me kan beslissen. Niemand kan dat meer.

"Sorry.. blijf maar hier. Ik ga shoppen." Verbetert hij zichzelf.

"Veel beter." Zeg ik en ik probeer mijn glimlach tegen te houden.

Harry is de hele tijd al zo voorzichtig, zo.. bang, het is fijn om te zien dat hij nog steeds zichzelf is.

"Je kan meekomen?" Biedt hij aan.

"Ik wil het liefst binnen blijven vandaag, het is nu al een lange dag en het is pas vier uur."

"Oké dan, ik ga kijken of ze nu mee wilt zodat je wat privacy hebt."

"Dankjewel." Zeg ik en ik loop de inloopkast in om me om te kleden.

Net wanneer ik de jurk over mijn hoofd trek, klopt hij op de deur.

"Tess?"

"Ja?" Zeg ik.

"Ben je er nog als we terugkomen?" Vraagt hij.

"Ja, ik kan nergens anders heen." 

"Oké. Als je iets nodig hebt, bel me." Zegt hij en hij klinkt verdrietig.