Note -
Part 14 ကို 13 နဲ့မှားတင်မိလိုက်တာ ခုမှသိတယ်။ 12, 13, 14 အစဉ်လိုက်ဖတ်ပါနော် 🙏
.
.
.
မုန်းမာန်ပြေ
ဝသုန်ထွက်သွားမှအခန်းလေးကိုလှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထင်မှတ်ထားသလိုမဟုတ်တဲ့အခန်းလေးက ပစ္စည်းလေးတွေထားသိုပုံကသပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ စနစ်တကျရှိနေပုံလေးကြောင့်နေချင်စဖွယ်။ အခန်းကကျဉ်းပြီးပစ္စည်းတွေကများနေခြင်းကြောင့် ကုတင်အောက်ပါမလွတ်စေရအောင်ထားသိုတတ်ပုံလေးကိုကြည့်ပြီး သဘောကျစွာပြုံးလိုက်မိသည်။
ဘီဒို၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်နဲ့ကုတင်လေးတစ်လုံးရှိတဲ့အလယ်ခန်းကအိပ်ခန်းလေး။ နံရံကပ်ဘုရားစင်လေးရှိပြီး ကော်ဇောထူထူတစ်ဝက်ခင်းထားတဲ့အခန်းကဧည့်ခန်း။ ဧည့်ခန်းထောင့်ကအလူမီနီယံမှန်ဘီဒိုလေးထဲမှာ ပစ္စည်းအတိုအထွာလေးတွေနဲ့အတူ သပ်သပ်ရပ်ရပ်စီထားတဲ့စာအုပ်တွေကလည်းများလှ၏။
အနောက်ဘက်ကိုဝင်ကြည့်လိုက်တော့ ရေချိုးခန်းနဲ့သန့်စင်ခန်းကသတ်သတ်စီ။ တစ်ဖက်မှာတော့မီးဖိုချောင်သုံးလျှပ်စစ်ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကနေရာတကျ။ ခြုံကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနေထိုင်တတ်သူမှန်းသိသာအောင် စနစ်တကျနှင့်စီစီရီရီထားတတ်ပုံလေးကခဏဝင်ထိုင်ခဲ့တဲ့ အောက်ထပ်အခန်းနဲ့ဆိုဆန့်ကျင်ဘက်အနေအထား။
အခန်းလေးကိုပတ်ကြည့်ပြီး စည်းကမ်းရှိလှသောဆရာဝန်လေးကိုပိုလို့တောင်မြတ်နိုးသွားမိ၏။ အိပ်ရာလေးပေါ်လှဲချလိုက်ချိန်မှာ ရင်းနှီးနေသလိုဖြစ်နေတဲ့ရနံ့လေးကိုရလိုက်သည်။ ယောက်ျားနံ့သဲ့သဲ့နှင့်ခပ်ရှရှမွှေးရနံ့လေးက ဝသုန့်နားကပ်တိုင်းရနေကျအနံ့လေး။
လွမ်းမိတဲ့စိတ်အခံလေးနဲ့ စောင်၊ အိပ်ယာခင်းနဲ့ခေါင်းအုံးလေးကိုလိုက်အနံ့ခံနေရင်း မုန်းမာန်ကျေနပ်နေမိ၏။ နောက်ဆိုအမြဲရနေတော့မဲ့ရနံ့လေး။ အိပ်ရာထချိန်တိုင်း၊ အိပ်ခါနီးတိုင်း၊ အတူရှိနေချိန်တွေကြာလာတဲ့အခါမှာ မုန်းမာန်ကိုယ်မှာရောသူ့ရနံ့တွေရနေမလားတောင်မသိ။
ရန်ကုန်ကနေမန္တလေးကိုအိမ်ကကားနဲ့လာပြီး မန္တလေးမှာတစ်ညအိပ်ပြီးမှဟားခါးကိုတက်လာရန်စီစဉ်ထားခဲ့ပေမဲ့ ရောက်ချင်စိတ်ပြင်းပြလွန်းနေလို့ပဲလား အခြေအနေကပြောင်းသွားခဲ့၏။
