Part 28 ကမတင်ထားပါဘူး။
မဖတ်လည်းအဆင်ပြေလို့ ဖျက်ချထားတာပါ။
Part (29)
မုန်းမာန်ပြေ
အိပ်မှုန်စုန်မွှားဖြစ်နေခြင်းက ဘာတစ်ခုမှရေရေရာရာမသိနိုင်သေးခင်မှာ အသိကဝေဝေဝါးဝါး။ မျက်လုံးတွေကလေးလံနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်းမလှုပ်နိုင်တော့ခြင်းမှာ ခြေလက်တွေကတစ်စစီပြုတ်ထွက်နေလေပြီလားတောင်မသိနိုင်။
ဘယ်ချိန်ကအိပ်ပျော်သွားပြီး အခုဘယ်အချိန်ရှိနေပြီလည်းမုန်းမာန်မသိတော့ပါ။ တစ်ကိုယ်လုံးနွေးထွေးနေခြင်းမှာအိပ်ချင်စိတ်ကမပြယ်နိုင်သေး။ ဘာကိုမှမတွေးတော့ဘဲဆက်အိပ်ချင်တာပဲသိတဲ့နောက် မျက်လုံးတွေကိုမဖွင့်တော့ဘဲ တစ်ဖက်ကိုလှည့်အိပ်ရန်ပြင်လိုက်ချိန်မှ...။
"အဲ..."
"နိုးလာပြီလား"
ဝသုန့်အသံကိုကြားလိုက်မှ မျက်လုံးကိုအားယူဖွင့်ကြည့်လိုက်မိ၏။ ရှေ့မှာနံရံကိုမြင်လိုက်မှ အနောက်ကိုစောင်းငဲ့ကြည့်ရန်လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းမှာ အောက်ပိုင်းအရပ်ကထူးခြားခြင်းကိုစတင်သတိပြုလိုက်မိသည်။
"မောင်"
"ငြိမ်ငြိမ်နေနော်၊ ဆေးထည့်ပေးနေတာပါပြေရဲ့..."
တင်းကျပ်စို့ပိတ်နေသလိုဖြစ်နေတဲ့ မုန်းမာန်ရဲ့အနောက်တံခါးဝလေးမှာ ဘာခံစားချက်ကိုမှမခံစားနိုင်တော့သလို။
"မောင်...မင်း...တစ်ညလုံး"
"ပေါက်ကရ...တစ်ညလုံးဆိုမောင်သေပြီပေါ့ပြေရယ်။ မောင်လည်းခုနလေးကမှနိုးလာတာပါဗျာ၊ နည်းနည်းလေးယောင်နေသေးလို့ဆေးထပ်လိမ်းပေးနေတာ"
"..."
အတွင်းထဲအထိဝင်ရောက်မွှေနှောက်နေတဲ့လက်တစ်ချောင်းရဲ့အထိအတွေ့က အိပ်ချင်စိတ်တွေကိုမပြယ်သွားနိုင်သေး။
"Morning Sex လေးလုပ်ချင်တာ...သနားလို့ဗျ။ နေရတာဘယ်လိုလဲ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား"
"အဆင်ပြေလားမပြေလားတောင်မသိတော့ဘူး၊ ဘာခံစားချက်မှကိုမသိတော့တာမျိုး"
