အခန်း (၂၄)
မုန်းမာန်ပြေ
ကျယ်ဝန်းလှသောစိုက်ပျိုးရေးခြံကြီးရဲ့ အစွန်တစ်နေရာရှိမြေကွက်လပ်ပေါ်တွင် ထင်းမီးပုံများနှင့်ထိန်ထိန်လင်းနေသည်မှာနေ့အလား။ ခင်းကျင်းထားသောခုံတန်းရှည်ကြီးများနှင့်စားပွဲရှည်ကြီးနှစ်တန်းအနီးတွင် တိုင်းရင်းသားဝတ်စုံများဆင်မြန်းထားသောလူငယ်လူရွယ်များနှင့် စိုက်ပျိုးရေးဝန်ထမ်းတစ်ချို့။
"မောင်...ဒါကဘာပွဲလဲဟင်"
"ဘာပွဲမှမဟုတ်ဘူး။ ဒီတိုင်းမီးပုံပွဲလေးပါ၊ ပြေ့အတွက်သီးသန့်ပြင်ဆင်ထားတာမျိုးလေ..."
"ကျွန်တော့်အတွက်..."
"အင်း...မောင့်မွေးနေ့ညမှာအမှတ်တရဖြစ်အောင်ရယ်၊ ပြီးတော့ပြေ့ကိုဖွင့်ပြောတဲ့အမှတ်တရနေ့လေးအဖြစ်နဲ့ စီစဉ်ထားတဲ့ပွဲလေးပေါ့။ အခုတော့မောင်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့အမှတ်တရပွဲလေးဖြစ်သွားပြီ"
"ဟိုတိုင်းရင်းသားဝတ်စုံတွေဝတ်ထားတဲ့လူတွေကရော..."
"အဲတာဗန်ကျုံးသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ သူတို့နဲ့ပက်သက်ရာပက်သက်ကြောင်းတွေ။ တစ်ချို့ကကိုမြင့်အေးနဲ့ခင်တဲ့ဒေသခံတွေနဲ့ ဝန်ထမ်းလူငယ်တွေကိုဖိတ်ထားတာ"
စားပွဲတန်းအရှည်ကြီးပေါ်တွင် သစ်သီးစုံနဲ့ဝိုင်ပုလင်းတွေအပါအဝင် ရိုးရာအစားအသောက်တွေဖြစ်ဟန်တူသောဟင်းပွဲတွေကအလျှံအပယ်။
ပျော်ပျော်ပါးပါးစနောက်ပျော်ရွှင်နေကြသောလူတွေမှာ မုန်းမာန်တို့နှစ်ဦးရောက်လာတာကိုမြင်လိုက်ချိန် လာနှုတ်ဆက်သူကနှုတ်ဆက်၊ အော်ပြီးလှမ်းနှုတ်ဆက်နေသူကနှုတ်ဆက်နေခြင်းမှာ မုန်းမာန်ကတော့ပြုံးပြရုံလောက်သာ။
ဝသုန်ကတော့ ချင်းလိုရောပြီးပြန်နှုတ်ဆက်ကာ မုန်းမာန်လက်ကိုဆွဲလျှက်သားနှင့် စားပွဲရှည်တစ်နေရာမှာဝင်ထိုင်လိုက်ရင်း ကိုမြင့်အေးဘက်လှည့်ပးကာ...။
"နည်းနည်းနောက်ကျသွားတယ်ဗျာ၊ စောင့်နေကြတာကိုအားနာပါတယ်။ အရင်ဆုံးအစားအသောက်တွေကို ပျော်ပျော်းပါးပါးအတူတူစားကြမယ်ဗျာ၊ ပြီးမှအစီအစဉ်အတိုင်းပေါ့"
