ဝသုန်ကျော်
အခန်းတံခါးရှေ့မှာရပ်နေမိရင်း ဝသုန့်စိတ်ထဲအတွေးများစွာပြန့်ကျဲနေလေသည်။ သူကစပြီးဖွင့်ပြောမယ်လို့ရည်ရွယ်ထားခဲ့ပေမဲ့ အခုပြေ့ကလည်းသူ့ကိုဟိုးတုန်းထဲကချစ်နေခဲ့တာကိုသိလိုက်တဲ့နောက်မှာ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲစဉ်းစားရ၏။
ပြေကပြောစရာရှိတယ်လို့ဆိုခဲ့ပေမဲ့ စိတ်ထဲထင်ထားမိတာကသဘောကျလို့လက်ထပ်ခဲ့ပြီးမှ ချစ်ပါတယ်လို့ပြောမယ်ပဲထင်ခဲ့လိုက်တာ။ အခုလိုဝသုန့်ထက်တောင်အရင်စောပြီးချစ်နေခဲ့မယ်လို့ ဘယ်ထင်မိပါ့မလဲ။
ကြည်နူးကျေနပ်စိတ်တွေနဲ့ ပြေ့ကိုတွေ့ရင်ဘာလုပ်ရမလဲမတွေးတတ်တော့ပါ။ အိပ်နေမယ်ထင်လိုက်မိလို့ အခန်းကိုမခေါက်တော့ဘဲအသာဖွင့်လိုက်ချိန် အိပ်ရာပေါ်မှာနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေတဲ့ပြေ။
ဘေးမှာချထားတဲ့ဖုန်းလေးကြောင့် မန့်တွေဝင်ဖတ်နေတာများလားထင်လိုက်မှ လက်ထဲကဖုန်းကိုပြန်ကြည့်ပြီးပထမဆုံးအကြိမ်မန့်လေးတစ်ခုပေးလိုက်မိသည်။
ဘာရေးရမှန်းမသိသလို ဝသုန်ဆိုတာသိသွားမှာလည်းစိုးမိပြန်တော့ အသည်းရောင်စုံ ၅ ခုပေးခဲ့လိုက်၏။ မတူညီတဲ့အသည်းလေး ၅ ခုက "ပြေ့ကိုမောင်ချစ်တယ်" ဆိုတဲ့သဘောလို့ကိုယ့်ဘာသာသတ်မှတ်လိုက်၏။
နိုးသွားမှာစိုးလို့ ဘေးမှာဝင်မထိုင်ဘဲကြမ်းပြင်မှာထိုင်ချလိုက်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်းအိပ်ပျော်နေတဲ့ပြေ့ကိုထိုင်ငေးနေမိသည်။ မေမေသဇင်ကဝသုန့်ဓာတ်ပုံကိုပြလိုက်မှ ဒေါက်တာဝသုန်ကျော်ရယ်လို့သိလိုက်ပြီး လက်ထပ်ပွဲကိုစိတ်ရောကိုယ်ပါပေါင်းလို့လက်ခံခဲ့ခြင်းရဲ့နောက်မှာ ဇာတ်လမ်းလေးကပြီးဆုံးသွားတာမျိုး။ ဇာတ်လမ်းထဲမှာတော့နာမည်တွေကိုလွှဲထားတာပေါ့။
ဝသုန်ကိုစတွေ့ခဲ့တဲ့အချိန်ကစလို့ ဆေးရုံလေးမှာထပ်တွေ့ခဲ့တာအလယ် ဒီကြားထဲမေမေသဇင်သွားတွေ့ခိုင်းလို့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်ကိုသွားတွေ့ပြီးငြင်းခဲ့တာလေးတွေကအစ တိတိကျကျရေးထားတဲ့ပြေက စာအရေးအသားကောင်းလွန်းခြင်းကြောင့် ဖတ်ရတာရင်ထဲလွမ်းလွမ်းဆွေးဆွေးလေး။
