ဝသုန်ကျော်
လူနာတွေကိုကြည့်ပြီးနားနေခန်းထဲဝင်လာချိန် စားပွဲပေါ်မှာအသင့်ရှိနေတဲ့ခြင်းထောင်းထဲကအပူခံထမင်းချိုင့်ကြီးက ဝံ့ဝံ့ကြွားကြွားနှင့်ဆီးကြိုနေ၏။ ဒီနေ့နဲ့ဆိုလျှာရင်းမြက်မြက်နှင့်စားခဲ့ရတာ ၃ ရက်ရှိခဲ့ပြီ။ အမြင်လှသလိုအရသာကောင်းလွန်းလှခြင်းမှာ ဝသုန်ဟန်လုပ်ပြီးတောင်မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပါ။
မေမေ့လက်ရာကိုမမီပေမဲ့ ဒီမှာစားနေရတဲ့လက်ရာတွေနဲ့ဆို သိသိသာသာကောင်းမွန်လှတဲ့ဝသုန့်အတွက်ချစ်ရသူပြင်ဆင်ပေးလိုက်တဲ့ထမင်းချိုင့်လေး။ ပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတာက အထဲမှာဘာတွေပါလဲဆိုတာကို ဖွင့်ကြည့်မှစပရိုက်မြင်လိုက်ရတာမျိုး။
အားကျနေသောမျက်ဝန်းတွေကို အပြုံးလေးတစ်ချက်နှင့်ကြည့်ပေးလိုက်ပြီးမှ ချိုင့်ကိုတစ်ဆင့်ချင်းထုတ်လိုက်ချိန်ပထမဆုံးမြင်လိက်ရတာက အနီရောင်သန်းနေအောင်ကြော်ထားတဲ့ပုဇွန်ထုပ်ကြီးနှစ်ကောင်။
နောက်တစ်ဆင့်မှာတော့ မုန်လာဥကိုဂျူးမြစ်နဲ့ချက်ထားတဲ့ချဉ်ရည်ဟင်းပျစ်ပျစ်လေး။ နောက်တစ်ဆင့်မှာက ဝက်သားခပ်ပါးပါးလှီးကာရဲနေအောင်ချက်ထားတဲ့ဟင်းပေါ်မှာ ကြက်သွန်မြိတ်စိမ်းစိမ်းလေးတွေကိုလက်တစ်ဆစ်လောက်ဖြတ်ထည့်ထား၏။
နောက်ဆုံးချိုင့်မှာတော့ လက်တစ်ဆစ်လောက်ရှည်ပြီးကော့နေတဲ့ထမင်းဖြူဖြူတစ်ချိုင့်။ ဘေးကပလပ်စတစ်ဗူးထဲတွင် ဝါရွှေရောင်သန်းနေတဲ့အာလူးစနွင်းမကင်းလေးကဗူးအပြည့်။
ဒါတင်ဘယ်ကမလဲ၊ အပူခံဗူးနဲ့ဖျော်ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ကော်ဖီခါးခါးစိမ့်စိမ့်လေးက Duty ထွက်တဲ့အထိသောက်လို့ရအောင်လောက်ငှသေး၏။
ချိုင့်တွေကိုစားပွဲပေါ်ဖြန့်တင်လိုက်ပြီးမှ ဖုန်းကိုထုတ်ကာမှတ်တမ်းတင်ဖို့လည်းဝသုန်မမေ့ခဲ့ပါ။ Facebook မှာ ချက်ချင်းတင်လိုက်ပြီးမှ ပြေ့ဆီကိုဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
