Story Tag မှာ Mature On ပြီးသားမို့ Warning မပြတော့ဘူးနော်။ 18 Plus အပိုင်းတွေမို့ Under 18 တွေကကျော်ဖတ်ပါရှင်။
အခန်း (၂၆)
မုန်းမာန်ပြေ
လော့ချထားခဲ့ပေမဲ့ သန့်စင်ခန်းထဲအထိလိုက်လာမယ်လို့မထင်မိခြင်းမှာ မုန်းမာန်တစ်ကိုယ်လုံးပူထူသွား၏။ ဗူးကိုငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့ဝသုန့်မျက်နှာမှာ ထောပတ်သီးမှည့်တစ်လုံးလိုစိမ်းမှောင်သွားပြီးမှ အံကိုတင်းတင်းကျိတ်ကာအနားတိုးကပ်လာချိန် မျက်လုံးကိုစုံမှိတ်ထားလိုက်မိသည်။
"ငါကွာ...ငါကွာ...ကဲကွာ..."
အံကိုကျိတ်ကာပြောရင်းတဒုန်းဒုန်းအသံတွေကြားမှာ ကြောက်လန့်စိတ်နဲ့နံရံကိုကျောကပ်ထားလိုက်မိပြန်၏။
"တွေ့မယ်...တွေ့မယ်၊ ဒင်းကိုလုပ်ချင်နေတာကြာပြီ"
ဒေါသတကြီးပြောဆိုပြီးလှည့်ထွက်သွားတော့မှ မျက်လုံးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အခန်းအပြင်ကိုပြေးထွက်သွားတဲ့ဝသုန်။
အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ပြားချပ်နေတဲ့စက္ကူဗူးလေး။ အနောက်ကနေလိုက်ကြည့်လိုက်တော့ မီးဖိုထဲကိုထင်းချောင်းတွေထိုးထည့်နေတဲ့ဝသုန့်ကြောင့် အခြေအနေကိုသဘောပေါက်သွားတဲ့မုန်းမာန်မှာ ဘယ်လိုမှထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲရယ်လိုက်မိတော့သည်။
လင်ငယ်လေးကတော့ မီးထဲရောက်သွားရှာလေပြီ။
နောက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ဝသုန့်ကြောင့် လှည့်ပြေးလိုက်ပေမဲ့အခန်းဝမှာတင်အမိခံလိုက်ရပြီး...။
"မောင်ကတော့...မောင်ကတော့တန်ဖိုးထားလိုက်ရတာ...ပြေကတော့...ဒီကောင့်ကိုစွဲလမ်းနေတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"
"မဟုတ်"
"မဟုတ်ရင်...မဟုတ်ရင်...အဲတာကိုဘာလုပ်ဖို့ကိုင်နေတာလဲ ပြော"
"..."
"ပြောလေ...ဒီကောင်ကတော့ချော့ရတာသေတော့မယ်။ သူကတော့လူကိုပစ်ပြီး ဒင်းနဲ့သာယာဖို့ကြံစည်နေတာ..."
"အဲလိုမဟုတ်ပါဘူး..."
မုန်းမာန်ကိုရှေ့နောက်လှုပ်ရမ်းနေပြန်တော့ ကိုယ်လေးကရှေ့တိုးနောက်ငင်ဖြစ်နေသည့်ကြားက ရယ်ချင်နေတဲ့မျက်နှာကိုအပိုးကသတ်လို့မရနိုင်သေးခြင်းမှာ ဝသုန့်ဒေါသတွေကပိုတိုးလာ၏။
