မြတ်နှင့်လဲ့တို့တွဲနေကြသည်မှာ နှစ်ဆုံးခါနီးထိရောက်လာလေသည်။
"နင်တို့အရမ်းroကြတာပဲနော် လဲ့"
"လရောင်ရာ roတာမဟုတ်ဘူး သေးသေးမွှားမွှားလေးကအစစိတ်ပူတာ"
"ဟဲ့ အဲ့တာနင့်မမမြတ်မလား"
"အေးနော်.."
"သူ့ဘေးကဘယ်သူလဲ"
လဲ့တို့ထိုင်နေသည့်မလှမ်းမကမ်းတွင်မြတ်အားအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားသည်မြတ်နှင့်အတော်လေးလိုက်ဖက်သည်။ မြင်လိုက်ရသည့်လဲ့အဖို့ရင်ကွဲစေသည်။ သူမတို့ကြားမုန်တိုင်းများဝင်လာလေသည်။ ထိုအမျိုးသားကဘယ်သူလဲ။ မြတ်ကဘာလို့ထိုအမျိုးသားနဲ့အပြုံးတွေဝေဖြာနေတာလဲ။ ဘာလို့လဲ့ကိုတောင်မမြင်နိုင်ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ။ လဲ့ သူမနှင့်မြတ်၏ဆင်တူလက်စွပ်လေးငုံ့ကြည့်မိပြီးသူမအားမပိုင်ဆိုင်တော့မှာကြောက်မိသည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအားပိုင်ဆိုင်ပြီးဆုံးရှုံးရမှာကြောက်သည်။
"အမနေခြည်..လာတာနဲ့အတော်ပဲ မမမြတ်ကိုကြည့်ပါအုံး"
"လဲ့ အမတောင်းပန်ပါတယ်"
"ဟင်"
"ညနေကျရင်မြတ်က လဲ့ကိုကံ့ကော်ပင်အောက်မှာစောင့်နေလိမ့်မယ်"
"ဘာလို့လဲ မမဘေးကလူကြီးကဘယ်သူလဲ"
"သွားလိုက်ပါ လဲ့သိသွားပါလိမ့်မယ်"
_
"မမမြတ်.. လဲ့မမကိုစောင့်နေတာကြာပြီ"
"လဲ့ တို့တွေလမ်းခွဲရအောင်"
"မမမြတ် မနောက်ပါနဲ့.."
"တို့အတည်ပြောနေတာလဲ့ တို့အိမ်ကသိသွားပြီ တို့ကိုအိမ်ကသဘောမတူဘူး"
"အဲ့ဆို လဲ့တို့ခိုးပြေးကြမယ်လေ"
"ဟင့်အင်း တို့သမီးမိုက်မဖြစ်ချင်ဘူး"
"မမ!!"
"မင်းကစာကိုကြိုးစားပါ တို့ကိုမေ့လိုက်တော့"
"မမ လဲ့မမကိုချစ်တယ် ချစ်တာထက်မြတ်နိုးတာ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး"
" မင်းမနက်ကတွေ့လိုက်တဲ့သူက တို့ကိုအိမ်ကသဘောတူထားတဲ့သူပဲ"
YOU ARE READING
မဟာရတနာမြိုင်စံအိမ်
Короткий рассказ*မြယွန်းသီရိဒေဝီ* "တီလင်းရဲ့ဖြစ်တည်မှူတိုင်းကိုမြတ်နိုးတယ်" *လင်းစန္ဒီမေ* "နောင်ဘဝမှာတော့...မြနဲ့ပြန်စုံစည်းခွင့်လေးပေးပါ" *မြတ်သီရိမေ* "ငါ့မာနထက် ပိုချစ်တဲ့သူက....." *လဲ့ဝတ်မှုန်* "ချစ်လွန်းလို့..စိတ်ချရတဲ့သူလက်ထဲထည့်ပေးခဲ့တာပါ" *မြယွန်းထိုက်* "တီခ...
