"မြယွန်းလေး ပြန်ရောက်ပြီလား"
"ဟုတ်တီချယ် အဲ့တာကြောင့်သမီးတီချယ့်အတွက်ဆံထိုးဝယ်လာတယ် တီချယ်မြတ်အတွက်ကောပေါ့"
"ဆင်တူလား"
"ဟုတ်..တီချယ်တို့နဲ့လိုက်မှာပါ...တီချယ်မြတ်ကိုတော့တီချယ်ပဲပေးပေးပါနော်"
"ကိုယ်တိုင်ပေးလိုက်ပါလားသမီး"
"တီချယ်ပေးပေးပါ...မြယွန်းစာသင်နေရင်းထွက်လာတာမလို့ သွားလိုက်တော့မယ်နော်"
"ကလေး.. ဒီကလေးနဲ့တော့"
မြယွန်းခရီးမှပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး မြတ်နှင့်လဲ့အတွက်ဆံထိုးတစ်ခုဆီဝယ်ခဲ့သည်။ မြတ်သင်မည့်အချိန်များကိုပြန်ဝင်ရတော့မည်။ နောက်ဆုံးခုံတွင်ထိုင်ရင်းသူမစိတ်ထဲနည်းနည်းတစ်မျိုးဖြစ်နေလေသည်။
"မင်္ဂလာပါ"
မြတ်ရောက်လာခဲ့ပြီ။ မြတ်ဝင်ဝင်ချင်းပင်မြယွန်းကိုတွေ့၍ပြုံးမိသည်။ တပည့်များမှာတော့မြတ်ပြုံးလိုက်သောကြောင့်ကျောချမ်းနေကြသည်။ သူမစာရှင်းရှင်းပြီးချင်းပင် မြယွန်းဆီသို့လာခဲ့သည်။
"ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ဘာမှမလုပ်ဘူးတီချယ်"
"ရှောင်နေတယ်နော် ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"မရှောင်ပါဘူး..ထင်လို့ပါတီချယ်"
မြယွန်း မြတ်အားအပြုံးအရယ်မရှိပြန်ပြောခဲ့သည်။ မြတ်စိတ်ထဲစိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။
"တီချယ့်ကိုရှောင်နေတာမကြိုက်ဘူးနော်"
"မဟုတ်.."
မြတ်ပြောချင်ရာပြောပြီးမြယွန်းပြန်ပြောသည်ကိုမစောင့်ပဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ မြယွန်းပြုံးမိသည်။ အရင်ကမြတ်၏ပုံစံလေးပင်။ မြယွန်းသူမကိုယ်သူမအပြစ်တင်မိသည်။ မြတ်သူမအပေါ်ပြန်ကောင်းစပြုလာသည်ကို ဘာမှမခံစားရသလိုလုပ်နေလေသည်။ မြတ်စာသင်နေရင်းမှ ရုတ်တရက်မူးသွားခဲ့သည်။
"အာ့"
မြတ်၏အသံသည်သိပ်မကျယ်သော်လည်း မြယွန်းကြားလိုက်သည်။ မြယွန်းစိတ်ပူကာအပြေးလေးလာခဲ့သည်။ စိတ်မပူသလိုလိုနဲ့တကယ်တမ်းကျ သူမပဲအလွန်အကဲစိတ်ပူသည်။
YOU ARE READING
မဟာရတနာမြိုင်စံအိမ်
Cerita Pendek*မြယွန်းသီရိဒေဝီ* "တီလင်းရဲ့ဖြစ်တည်မှူတိုင်းကိုမြတ်နိုးတယ်" *လင်းစန္ဒီမေ* "နောင်ဘဝမှာတော့...မြနဲ့ပြန်စုံစည်းခွင့်လေးပေးပါ" *မြတ်သီရိမေ* "ငါ့မာနထက် ပိုချစ်တဲ့သူက....." *လဲ့ဝတ်မှုန်* "ချစ်လွန်းလို့..စိတ်ချရတဲ့သူလက်ထဲထည့်ပေးခဲ့တာပါ" *မြယွန်းထိုက်* "တီခ...
