"ဟဲလို"
'ဟုတ်တီချယ်ရှင့် ကျမလေတီချယ့်ကိုသမီးလေးအတွက်အိမ်ကိုေခါ်သင်ချင်လို့ပါ'
"ကလေးကဘယ်နှတန်းလဲ"
'၁၂တန်းပါရှင့်'
"စာမေးပွဲကဖြေတော့မှာကို အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူးပဲ"
'သမီးလေးကတီချယ်နဲ့ဆိုအဆင်ပြေမယ်တဲ့ ၁၀၀အပြည့်ယူချင်လို့ပါ'
"ရပါတယ်"
'လိပ်စာလေးပို့ပေးထားပါ့မယ်နော်'
"အချိန်လေးညှိပြီး လာမဲ့နေကိုပြောပေးပါမယ်"
'ကျေးဇူးပါရှင့်'
မြတ် သူမစာသင်မည့်အိမ်သို့ရောက်လာခဲ့သည်။
"အော်..တီချယ်တောင်လာပြီပဲ"
"ဟုတ်ကဲ့"
"သမီးကအပေါ်ထပ်မှာပါရှင့်.."
"အော် ဟုတ်တက်သွားလိုက်မယ်နော်"
"ဟုတ်ကဲ့တီချယ်"
မြတ်အပေါ်ထပ်တက်သွားပြီး အပေါ်ထပ်မှအခန်းတစ်ခုသို့ဝင်သွားလေသည်။ အခန်းထဲတွင်ပန်းနုရောင်ဂါဝန်အတိုလေးဝတ်ထားသည့်ကောင်မလေးတစ်ဦး။ ဆံနွယ်များအားစည်းမထား။ လေပြည်များတိုက်ခတ်သောအခါလွင့်လာသည့် ဆွဲမက်ဖွယ်ဆံနွယ်များသဖွယ်။
"ဟိတ်...ကောင်မလေး"
"တီချယ်.."
ထိုကောင်မလေးသည်တခြားမဟုတ် မြတ်၏ကလေးလေးပင်။ မြတ်၏အကြာကြီးရပ်ကြည့်နေမိသည်။ မြယွန်းသည်တကယ်လှသည့်ေကာင်မေလး။ သူမမျက်လုံးထဲတွင်တော့ကလေးငယ်တစ်ဉီးသာသာ။ သူမပြုံးမိသည်။ တစ်ခါမှမဝတ်ဖူးသည့်ဂါဝန်တိုတိုလေးကိုဝန်ထားသည့်ကောင်မလေးကိုသူမသဘောကျပါသည်။ မြယွန်းသူမအားမြင်မြင်ချင်းပင် ပြေး၍ဖက်လေသည်။
"ဘယ်သူများလဲလို့..တီချယ့်ကလေးလေးကို"
"ဟိဟိ"
"တီချယ်နဲ့နှစ်ယောက်ထဲသင်ချင်လို့ အဲ့သလိုဆိုပိုနီးနီးကပ်ကပ်နေရတယ်မလားလို့"
"တကယ့်အဆိုးလေးပဲ"
"တီချယ်နော် သမီးကတီချယ့်ကိုချစ်လို့ဆိုးတာပေါ့လို့"
YOU ARE READING
မဟာရတနာမြိုင်စံအိမ်
Cerita Pendek*မြယွန်းသီရိဒေဝီ* "တီလင်းရဲ့ဖြစ်တည်မှူတိုင်းကိုမြတ်နိုးတယ်" *လင်းစန္ဒီမေ* "နောင်ဘဝမှာတော့...မြနဲ့ပြန်စုံစည်းခွင့်လေးပေးပါ" *မြတ်သီရိမေ* "ငါ့မာနထက် ပိုချစ်တဲ့သူက....." *လဲ့ဝတ်မှုန်* "ချစ်လွန်းလို့..စိတ်ချရတဲ့သူလက်ထဲထည့်ပေးခဲ့တာပါ" *မြယွန်းထိုက်* "တီခ...
