"မြ..."
"တီချယ်မြတ်...တီချယ်သတိရလာပြီလား..."
"မြယွန်းဆရာဝန်သွားခေါ်လိုက်"
"ဟုတ်"
"လဲ့.."
"တီချယ်ဘယ်လိုနေသေးလဲ.."
"တို့ ဘယ်လို.. ခေါင်းကိုက်လိုက်တာ"
"နောက်မှရှင်းပြပါ့မယ်..အခုဘာမှမတွေးနဲ့အုန်းနော်"
"တီချယ် ဒေါက်တာ့ကိုခေါ်လာပြီ"
မြယွန်းဆရာဝန်အားအပြေးလွှားသွားခေါ်ခဲ့လေသည်။
"လူနာရဲ့အခြေအနေကစိတ်ချရပါပြီ...၃ရက်လောက်ဆိုဆေးရုံကဆင်းလို့ရပြီနော်"
"ကျေးဇူးပါဒေါက်တာ"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်"
"စိတ်ပူလိုက်တာရတာတီချယ်ရယ် လဲ့ရူးတော့မှာပဲ"
"စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးမိပြီ.. sorry ပါကွယ်"
"ဘာကိုsorryလဲလို့...မြယွန်းသာအချိန်မှီရောက်မသွားရင်..."
"တီချယ်လဲ့.."
"ဘယ်လိုတွေဖြစ်သွားမှန်းမသိတော့ပါဘူး ဖြစ်ပျက်သွားတာကအရမ်းမြန်လွန်းတော့.."
"ဂရုစိုက်ပါတီချယ် တီချယ်လဲ့သမီး tutorial လေးရှိလို့သွားလိုက်ပါအုံးမယ်"
"ကားကိုဂရုစိုက်မောင်းသွားနော်သမီး"
"ဟုတ်ကဲ့တီချယ်.."
"မြယွန်းက.."
"လဲ့အကြောင်းစုံရှင်းပြပါ့မယ်"
___
"မြယွန်း..ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
"ဒီလိုပါပဲ"
"သမီး.."
"တီချယ်ခိုင်..."
မြယွန်း ခိုင့်အားတွေ့တွေ့ချင်းပင်ပြေး၍ဖက်ကာကပ်ချွဲနေလေသည်။ရင်ခွင်ထဲကပ်ချွဲနေသည့်ကလေးမရဲ့ခေါင်းလေးကိုပွတ်ပေးနေသည့်ခိုင်ကတော့ အပြုံးတွေ ဝေဖြာလျှက်။
"ငါ့သမီးလေးမျက်နှာကိုအခုမှပဲမြင်ရတော့တယ် ကြည့်ပါအုံးပိန်သွားလိုက်တာဆေးကျောင်းသူကြီးရယ်"
"ဟီး...တီချယ့်ကိုလွမ်းနေတာ...ကျောင်းထဲကိုကိစ္စရှိလို့လားတီချယ်"
YOU ARE READING
မဟာရတနာမြိုင်စံအိမ်
Historia Corta*မြယွန်းသီရိဒေဝီ* "တီလင်းရဲ့ဖြစ်တည်မှူတိုင်းကိုမြတ်နိုးတယ်" *လင်းစန္ဒီမေ* "နောင်ဘဝမှာတော့...မြနဲ့ပြန်စုံစည်းခွင့်လေးပေးပါ" *မြတ်သီရိမေ* "ငါ့မာနထက် ပိုချစ်တဲ့သူက....." *လဲ့ဝတ်မှုန်* "ချစ်လွန်းလို့..စိတ်ချရတဲ့သူလက်ထဲထည့်ပေးခဲ့တာပါ" *မြယွန်းထိုက်* "တီခ...
